भर्खरै
राजनीति
16 hours ago
टिप्पणी फाइलमा पर्याप्त कानुनी आधार ल्याउनू : मन्त्री श्रेष्ठ
राजनीति
16 hours ago
कैलाली-४ लाई समृद्ध र कांग्रेसलाई एकताबद्ध बनाएर लैजानेछु : नेता बिष्ट
समाज
16 hours ago
सिरहामा एक हजार केजी गाँजा बरामद, बोलेरो र मोटरसाइकल छोडेर तस्कर फरार
अन्तर्राष्ट्रिय
17 hours ago
मलेसियाको रोजगारी जोगाउन सरकारलाई तत्काल पहलको दबाब, श्रम मन्त्रीस्तरीय वार्ता जारी
समाज
17 hours ago
सुशासन कायम गर्न नसके सरकारले जनविश्वास गुमाउँछ : सामाजिक अभियन्ता तबरेज आलम
समाज
17 hours ago
गौरमा बजार अनुगमन : फुलतारा डेरीलाई २ लाख जरिवाना, माछा–मासु पसललाई सुधारको चेतावनी
व्यवसायी दिपक र हिमाद्वारा प्रधानमन्त्री दैवी प्रकोप कोषमा ११ लाख जम्मा

शेरबहादुर थापा/न्यूज कारखाना सुर्खेत, १५ असोज । कर्णाली प्रदेशको राजधानी वीरेन्द्रनगरमा लामो समयदेखि व्यवसाय गर्दै आइरहेका दिपक बुढा क्षेत्री र हिमाकुमारी उपाध्यायले भोटेकोशी बाढी पीडितको उद्वारका लागि भन्दै ११ लाख ११ हजार १११ रुपैयाँ प्रधानमन्त्री दैवी उद्वार कोषमा जम्मा गरेका छन् । बुढा दम्पतीले आफूले प्राप्त गरेका सम्मान एवं पुरस्कार तथा सञ्चालन गरिरहेका व्यवसायबाट सो रकम अर्थमन्त्री स्वर्णिम वाग्ले र सुर्खेत २ का सांसद रमेश सापकोटाको समुपस्थितिमा आज विहीबार हस्तान्तरण गरेका हुन् । ‘नेपाल सरकार युवा तथा खेलकुद मन्त्रालय राष्ट्रिय युवा प्रतिभा सम्मान २०७८ बाट प्राप्त एक लाख, नेपाल सरकार महिला, बालबालिका तथा जेष्ठ नागरिक मन्त्रालय (राष्ट्रपति महिला उत्थान कार्यक्रम) राष्ट्रपति महिला उद्यमी समुन्नती पुरस्कार २०८० बाट प्राप्त एक लाख, नेपाल सरकार युवा तथा खेलकुद मन्त्रालय राष्ट्रिय युवा प्रतिभा सम्मान २०८१ बाट प्राप्त १ लाख, कर्णाली प्रदेश सरकार सामाजिक विकास मन्त्रालय, सुर्खेतबाट उत्कृष्ट महिला उद्यमी सम्मान २०८२ बाट प्राप्त १ लाख गरि चार लाख रकम पुरस्कारबाट प्राप्त गरेका थियौँ’ युवा उद्यमी उपाध्यायले भनिन्, ‘यसका अलावा भवानी छापाखाना सुर्खेतबाट ३ लाख ११ हजार १ सय १, गंगामाला ट्राभल्स एण्ड टुर्स प्रा.लि. सुर्खेतबाट १ लाख, युगआव्हान दैनिक÷अल्फा कम्यूनिकेशन कर्नरबाट १ लाख, रारा प्रिन्टिङ प्रेस प्रा.लि. कोहलपुरबाट १ लाख र एस मल्टि विजनेशन प्रालि. काठमाडौंबाट १ लाख गरि ११ लाख११ हजार १११ रुपैंया हस्तान्तरण गरेका हौँ ।’ को हुन हिमा ? पत्रिका बिक्री गर्ने ‘हकर’ हिमा कसरी करोडौं लगानी गरेर उधोगपति बन्न सफल भइन् ? उनको संघर्षपूर्ण कथा धेरैका लागि प्रेरणादायक बन्न सक्छ । २०४७ चैत्त ११ गते सुर्खेतको कल्याण गाविस–८ मा जन्मिएकी हिमा कक्षामा सधैं प्रथम हुन्थिन् । कक्षामा प्रथम भएबापत उनले केही नगद पुरस्कार पाउने गर्थिन् । ‘२ कक्षामा प्रथम हुँदा मैले पुरस्कारबापत पाएको पैसाले घरमा भाले र एउटा पोथी कुखुरा किनेर पाले । आमाले घर खर्च चलाउन गाउँमा केरा संकलन गरेर बिक्री गर्नुहुन्थ्यो । स्कूल बिदाको दिनमा म पनि आमासँगै केरा संकलन गरेर घरदेखि ३ घण्टाको पैदल यात्रामा वीरेन्द्रनगर आएर बेच्थ्यौं,’ उनले बाल्यकाल सम्झिइन्, ‘केरा बेचेर नाफा भएको पैसा मेरो हातमा हुन्थ्यो, त्यो क्षणमा म धेरै खुशी हुन्थे । मनमनै सोच्थे – यो पैसा म जस्तै पैसा अभावले पढ्न नपाएका र दुःखीहरूलाई दिन पाए हुन्थ्योझै लाग्थ्यो ।’ प्राथमिक शिक्षा गाउँ नजिकैको स्कूलबाट पास गरेपनि बाँकी पढाइका लागि उनलाई सहज थिएन । घरदेखि ३ घण्टा टाढाको हिँडाइपछि मात्र माध्यामिक स्कूल पुग्नुपथ्र्यो । उनले दुःख कष्ट भोग्दै माध्यमिक शिक्षा हासिल गरिन् । गाउँमा एसएलसी पास गरेका कोही महिला उतिबेला रहेनछन् तर उनले भने एसएलसी पास गरिन् । एसएलसी परीक्षा सकिएपछि खाली समयको सदुपयोग गर्न खोलाको बालुवा संकलन गर्ने काम गरेको समेत उनले बताइन् । गाउँमा केरा संकलन गर्ने काम प्रभावकारी नभएपछि उनले झुप्रा खोलामा बालुवा संकलन गर्ने काम गर्न थालिन् । ‘खोलामा गएर वालुवा संकलन गर्दै उच्च शिक्षा पढ्ने सोच बनाएँ । बालुवा संकलन गर्ने काम यति गाह्रो थियो कि दिनभर बालुवा बनाएपछि साँझ त्यो हातले खाना खान त के, चम्चा समाउन सक्थेनँ तर बाध्यता दैनिक बालुवा संकलन नगरे उच्च शिक्षा पढ्ने सपना अधुरै हुने भएकाले काम गरिरहें,’ उनी सम्झिन्छिन्, ‘खोलामा मैले काम गरेको देख्दा मान्छे कानेखुशी गर्थे र भन्थे – नानी तिमी त यत्रो पढेको मान्छे किन यहाँ यसरी बालुवा बनाउन आएको ? जागिर खाए हुने नि ! बालुवा संकलन ग¥यो भने मात्र दैनिक हजार रुपैयाँ कमाइ हुन्थ्यो ।’ बिहे गर्न र फकाउनसमेत उनलाई धेरै आए तर पढाइका कारण वास्ता गरिनन् । पछि उनले २०६७ मंसिर २९ गते पारिवारिक सहमतिमै पुख्यौली घर जाजरकोट भई हालको वीरेन्द्रनगर–१० पदमपुर बस्ने पेशाले पत्रकारिता गर्ने दिपककुमार बुढा क्षेत्रीसँग अन्तरजातीय विवाह गरिन् । दिनभर नकमाए साँझ भोकै बस्नुपर्ने अवस्था दिपकको पनि थियो । ‘विवाहपछि म सहकारीको फिल्ड प्रतिनिधिको रुपमा हिमाली बचत तथा ऋण सहकारी संस्था लिमिटेड लाटीकोइलीमा काम गर्थें, जसबाट आएको पैसाले ४ जनाको परिवारलाई पाल्न त के साँझबिहान खानसम्म पुग्दैनथ्यो, म सधै एक्लै रुन्थें । भोलि के खाने र खुवाउने ? के अब जिन्दगी यसरी नै चल्ला त भनेर सोच्थें,’ उनले भनिन्, ‘समय बित्दै गयो, दिन फेरिने छाँटसम्म थिएन । आफू त भोकै बस्न सकिन्थ्यो तर घरमा नन्द, देवरलाई के खुवाउनु ? कहिले चामल हुन्थ्यो, दाल हुन्थेन, दाल हुन्थ्यो, तेल हुन्थेन कतिदिन चल्ला यसरी लाग्थ्यो । जिन्दगीमा पेटभर खाने दिन कहिल्यै आउँदैन, कहिलेकाहीँ आमाले चामल, पिठो, दाउरा पठाइदिनुहुन्थ्यो । खाना त यस्तै थियो, जब कलेजको शुल्क, किताब, कपडा, चार्डबाड आउँथ्यो अभिसाप नै भएर आउँथ्यो । कति रात त दुवै बुढाबुढी रोएरै बसिदिन्थ्यौं ।’ श्रीमानलाई ग्राफिक डिजाइन, टाइप, प्रिन्ट सम्बन्धीको काम आउँथ्यो । घर सल्लाह गरेर घरमै भएको कम्यूटरमा केही सरसामान जोडेर कम्प्यूटर डेक्सटप सुरु गर्ने योजना बनायौं । समय बित्दै जाँदा पत्रिका बिक्री गर्ने व्यवसाय शुरू गर्ने योजना बनाइएको हिमाले बताइन् । ‘२०६८ वैशाखदेखि अल्फा कम्युनिकेसन कर्नर नाममा फर्म दर्ता गरी राष्ट्रिय पत्रिका (कान्तिपुर, गोरखापत्र, नागरिक) को वितरण शुरू गर्‍यौं । एकातिर मेरो सहकारीको जागिर, अर्कोतर्फ पत्रिका बिक्री गर्ने कार्य आफैंमा चुनौतीपूर्ण थियो । त्यसमा पनि महिलाले पत्रिका बोकेर घरघर पुर्‍याउन जाने अर्को चुनौती थियो,’ उनी भन्छिन्, ‘म त्यो गर्मीमा दिनभर साइकलमा पत्रिका बाँड्थें । सुर्खेतमा पत्रिका बाँड्ने पहिलो महिला सम्भवतः म नै थिएँ । एकातिर सहकारीको जागिर र एकातिर पत्रिका बाँड्नुपर्ने म बिहान सहकारीको पैसा उठाउन जान्थें अनि दिउँसो पत्रिका बाँड्न । पत्रिका बाँड्न जाँदा मलाई धेरैले खिल्ली उडाउँथे तर मलाई त्यसको कुनै पर्वाह थिएन । किनकि म काममा विश्वास राख्थे । बिस्तारै पत्रिकाको ग्राहक पनि बढ्दै गए र दिनमा १०-२० रुपैयाँ खुद्रा बिक्रीबाट पनि कमाउँथें ।’ नियमित सेवा राम्रो भएकाले साउनबाट पत्रिकाको माग बढ्यो । उनी नागरिक, कान्तिपुर, गोरखापत्र गरेर दिनमा ४५० पत्रिका बाँड्न थालिन् । उनको कमाइ बिस्तारै कोठा भाडा तिर्न सक्ने हुन थाल्यो । ‘राम्रो गर्नुपर्छ, केही नयाँ गर्नुपर्छ भनेर सधै नयाँ योजना बारे सोचिरहन्थ्यौं । पसल शुरू गरेको पनि बर्षदिन पुग्न थालेको थियो, अलि–अलि पैसा जम्मा गरेका थियौं । त्यसैले एउटा बाइक किन्ने, सहकारीको जागिर पनि छाड्ने र धेरै टाढासम्म बाइकमै पत्रिका बाँड्ने सोचका साथ बाइक किन्यौं,’ उनले भनिन् । यसैबीच हिमाको परिवारमा नयाँ योजना अगाडि बढ्यो । ‘नागरिक पत्रिकामा सुर्खेतको सबैभन्दा पुरानो छापाखाना भवानी छापाखाना बिक्रीमा भनेर विज्ञापन रहेछ । मेरो श्रीमान् गएर कुरा गर्नु भएछ । मूल्य १२ लाख भनेछन् । यत्रो पैसा त कहाँ पाउनु ? सोधी हेरेको पो भनेर वास्ता गर्नु भएनछ । केही दिनपछि कुरा गर्दा उहाँले मलाई सबै कुरा भन्नुभयो,’ उनले भनिन्, ‘१ वर्षभित्र पूरा रकम नबुझाएपछि दिएको पेश्की रकम पनि पच गराउने र छापाखाना पनि आफैं फिर्ता लिने गरी कागजी सहमति भयो । २०६९ साउन १ गतेबाट हामीले जिम्मा लियौं ।’ छापाखानामा हात हालेपछि हिमाको जिन्दगीले नयाँ मोड लियो । उनले छापाखानाको मेसिन चलाउन पनि सिकिन् । ‘धेरै दिनसम्म श्रीमानले रातिमा मेसिनको कालो पुछ्ने र मैले मेसिन चलाएर रातभर पत्रिका छाप्थ्यौं । नानी पेटमा ५ महिना हुँदासम्म मैले मेसिनमा काम गरें । अनि त कर्मचारीहरू पनि नियमित आउन थाले । नयाँ खालको व्यवस्थापन गर्‍यौं छापाखानामा । महिलालाई नै व्यवस्थापनको प्रमुख बनाइदिएँ,’ उनले भनिन् । नयाँ कर्मचारी थप्दा पनि महिला कर्मचारी नै थपिन् उनले । व्यवसायिक यात्राका दौरान अझै पनि उनलाई के विश्वास छ भने महिलालाई दिएको जिम्मेवारी पुरुषलाई दिएको जिम्मेवारीभन्दा कयौं गुणा सफलतापूर्वक निर्वाह गर्न सक्छन् । ‘महिलालाई प्रमुख बनाएपछि व्यवस्थापन पक्ष बलियो भएको छ,’ उनले भनिन् । छापाखाना जिम्मा लिएको १ वर्ष पूरा नहुँदै ८ महिनामा २०६९ चैत्र मसान्तमा छापाखानाको सबै ऋण चुक्ता गरिएको उनले स्मरण गरिन् । त्यसपछि छापाखानाको पूर्ण स्वामित्व हिमाको नाममा आयो । २०७० असार मसान्तसम्म उनले अन्यत्रको सबै ऋण चुक्ता गर्न सफल भइन् । ‘सबै ऋण तिरेको ७ महिनापछि २०७० माघमा एउटा नयाँ अफ्सेट प्रेस मेशिन ८ लाखमा थपें । व्यवसाय शुरू गरेको १३ वर्ष पुग्दैछ,’ उनले सम्झिइन्, ‘पत्रिका बिक्रीबाट शुरू भएको व्यवसाय छापाखाना साहुसम्म पुगेको छ । छापाखाना गरेको सबै सम्पत्ति जोड्दा अहिले झण्डै २५ करोडको लगानी पुगेको छ । छापाखाना प्रविधिमा आवश्यक पर्ने फोरकलर हाइडल मेसिन ३ वटा, ग्लु व्याण्डिङ, लेमिनेसन, वाइरो व्याण्डिङ जस्ता सबै खालका मेसिन सामाग्रीमा लगानी गरेको छु ।’ २०७१ सालमा वीरेन्द्रनगर औधोगिक क्षेत्रभित्र जग्गा भाडामा लिएर उधोगका मेसिनरी औजार तथा पूर्वाधारहरु तयार गरिएको थियो । वि.सं. २०७३ सालदेखी वीरेन्द्रनगर औधोगिक क्षेत्रभित्रबाट छापाखानाका सम्पूर्ण उत्पादन सुरु गरिएको थियो । हाल करिव ३ करोडको लागतमा अफिस र स्टोर भवन निर्माण सम्पन्न भएको छ ।  हिमाले २०७२ असोज १ गतेदेखि करीब ३० लाख रुपैयाँको लगानीमा जाजरकोटमा सिद्धिविनायक अफ्सेट प्रेस खोलेर सेवा विस्तार गरेकी थिइन । त्यसै वर्ष २०७६ असारदेखि डोल्पा सदरमुकाम दुनैमा समेत त्रिपुरासुन्दरी अफ्सेट प्रेस सञ्चालनमा ल्याइएको थियो । संघीयतापछि जाजरकोट सदरमुकामको छापाखानाको राम्रो व्यापार नभएपछि २०८० सालदेखी सोही मेसिन औजार कोहलपुर–११ एनटीभी रोडमा आफ्नै घरमा पश्चिम नेपालकै सबैभन्दा ठुलो जर्मन प्रविधिको २८/४० साइजको हाइडल मेसिनसहित अन्य ४ वटा मेसिनबाट रारा प्रिन्टिङ प्रेसको नामबाट छापाखाना सञ्चालित छ ।’  २०६९ सालदेखि म व्यवसायमा आवद्ध भएर व्यावसायिक यात्रामा जोडिएको आज १५ बर्षभयो । मेरो उधोगका अहिले पनि मासिक सात हजारदेखि ६० हजारसम्म तलव लिने ५५ जना स्टाफ कर्मचारी रहेका छन् । हाम्रो विसी ग्रुपअन्तर्गत रहेका २० वटा विभिन्न व्यावसायिक फर्महरुमा मात्रै करिव एक सयजनाभन्दा बढीलाई रोजगारी दिएका छौं । वीरेन्द्रनगर–६ बुद्धपथमा कार्यालय, वीरेन्द्रनगर औधोगिक क्षेत्र भित्र उधोग स्थापना गरिएको छ । छापाखाना व्यवसायमा मेरो अहिले २५ करोड लगानी भइसकेको छ । काठमाण्डौ, बुटवलपछि सबैभन्दा ठुलो लगानी र नयाँ प्रविधिका मेसिनसहित म एक महिला भएर पनि आँट र साहस गरेर छापाखाना व्यवसायमा विभिन्न चुनौतीहरुको सामना गर्दै अवसर र भविष्यको खोजिमा दौडिरहेको छु । आफ्नो सफलतामा श्रीमान्को मुख्य भूमिका, उत्साह र साथ रहेको उनले बताइन् । ‘श्रीमानले युगआव्हान राष्ट्रिय दैनिक, गंगामाला ट्राभल्स एण्ड टुर्स प्रा.लि., भवानी अटो वर्कसप, सिद्धिविनायक आयल स्टोर, भवानी अर्डर सप्लायर्स जस्ता फर्मको कारोबार हेर्नुहुन्छ भने मैले भवानी छापाखाना, मेलिना कागज प्रशोधन उधोग, रारा प्रिन्टिङ प्रेस, अल्फा डिजिटल कलर प्रिन्टर्स जस्ता फर्महरुको कारोबार हेर्दै आएको छु ।’ हामीसँग रहेका झण्डै १९-२० वटा व्यवसायीक फर्महरुको साझा विसी फाउण्डेशन ग्रुप सञ्चालनमा रहेको छ यसबाट हामी सामाजिक कार्यहरु गर्दै आएका छौं । बार्षिक आम्दानीको केही अंक सामाजिक उत्तरदायित्व अन्तरगत सामाजिक कार्य गर्दै आएका छौं । आगोमा आधा शरिर जलेर सिम्ताबाट प्रदेश अस्पताल उपचारमा ल्याइएको ७ बर्षिय बालक, कोहलपुरमा क्यान्सरबाट पीडित बालक, आर्थिक अभावमा स्टाफ नर्स पढ्न नपाएकी दलित किशोरीलाई नगद आर्थिक सहयोग गरिएको केही प्रतिनिधिमूलक सहयोग हुन । त्यसैगरी भूकम्प प्रभावित जाजरकोट जुनिचाँदे गा.पा.–१ सरस्वती प्राथमिक विद्यालयका १२५ जना बालबालिकालाई दुई लाख पचास हजार बराबरको न्यानो कपडा, शैक्षिक सामाग्री वितरण गरिएको थियो । आफूले माध्यमिक शिक्षा लिएको सरस्वती मावि कल्याणलाई उच्च मावि बनाउन उनले ५१ हजार १५१ रुपैयाँ आर्थिक सहयोग गरिन् । प्राथमिक स्वास्थ्य केन्द्र सालकोटलाई अस्पताल बनाउन २५ हजार ५५५ रुपैयाँ र सुर्खेतमा सञ्चालित वृद्धाश्रमको ५ हजार रुपैयाँ सहयोग गरेर आजीवन सदस्य बनेको उनले बताइन् । सुर्खेतमा आएको बाढीका पीडित लगायतका थुप्रै ठाउँमा आर्थिक सहयोग गरेकी छन् उनले । देशभित्रै सम्भावनाको खोजी गर्दै १९ बर्षकै युवा अवस्थामा उच्च मावि र क्याम्पस तह पढ्दै व्यवसायको सुरुवात गरेकी थिइन हिमाले । व्यवसायमा आवद्ध भएको १५ बर्षमा व्यवसायका विभिन्न क्षेत्रमा कर्णाली प्रदेशमा आफ्नो छुट्टै पहिचान स्थापित गर्न सफल भएकी छन् । २० हजारबाट सुरुभएको कम्प्यूटर डेक्सटप, पत्रिका विक्रि कर्नर अहिले जर्मनमा निर्मित अत्याधुनिक हाइडलवर्क फोरकलर, ट्राभल्समा सुविधासम्पन्न फोरह्वील गाडीसम्म पुगेको छ । छापाखानामा २५ करोड  र अन्य व्यवसायिक क्षेत्रमा मात्रै १५ करोडबढीको लगानी भैसकेको छ । ‘गुडने–उड्ने–पढ्ने लेख्ने ः लाउने–खाने–हाँस्ने खेल्ने’ मुल मन्त्रलाई आत्मसाथ गरी व्यवसायका क्षेत्रमा चौतर्फी बृद्धि विकास गरिँदै लगिएको छ । गुडने–उड्ने ः– गंगामाला ट्राल्भस एण्ड टुर्स प्रा.लि. को माध्यमबाट जमिनमा गुडाउनेदेखी आकाशमा उडाउने सम्मका विभिन्न पर्यटकीय गतिविधिहरु एक दशकदेखी गरिँदै आएको छ ।  पढ्ने–लेख्ने : सुर्खेतमा भवानी छापाखाना, कोहलपुरमा रारा प्रिन्टिङ प्रेसबाट शैक्षिक गतिविधिजन्य कार्यहरु गरिँदै आएको छ । आम सञ्चार माध्यम युग आव्हान राष्ट्रिय दैनिक तथा युगन्यूज मिडिया ग्रुप (युगन्युज डट कम, जब कर्णाली डट कम, टेण्डर कर्णाली डट कम, इबजार डट कम) माध्यमबाट पढ्ने, लेख्ने शैक्षिक गतिविधिहरु सञ्चालन गर्दै आइएको छ ।    लाउने–खाने : कर्णाली प्रदेशको पहाडी जिल्लामा पाईने स्थानीय कच्चा पदार्थमा आधारित अल्लो, केरा, भाँगोमा आधारित रहेर गार्मेन्ट उधोगका लागि आवश्यक पर्ने कपडा उत्पादनको प्रारम्भिक चरण धागो उत्पादनमा अध्ययन–अनुसन्धान जारी छ संगै कपडा बुन्ने तान मेसिन खरिद गरी जडान गरिएको छ । केही समयमा त्यसले उधोगको रुप ग्रहण गर्नेछ । दाजु कर्णबहादुर बुढाको स्वामित्वमा रहेको र विसी ग्रुपमा आवद्ध सामेल एग्रीकल्चर प्रा.लि. को माध्यमबाट दैनिक उपभोग्य तरकारी उत्पादनतर्फ अग्रसर हुँदै अत्याधुनिक टनेल प्रविधिमा आधारित व्यवसायीक तथा बेमौसमी तरकारी उत्पादनलाई अगाडी बढाइएको छ भने हस्पिटालिटीको क्षेत्रमा प्रवेश गर्नका लागि अध्ययन भैरहेको छ । हाँस्ने–खेल्ने : पर्यटकीय गतिविधिका साथै कला, साहित्य, गीत, संगीतलाई थप व्यवसायीक बनाउँदै फनपार्क, चिल्ड्रेन पार्क जस्ता मनोरञ्जनका विभिन्न क्षेत्रमा पनि लगानीलाई विस्तार गर्ने आगामी योजना रहेको छ । पर्यटनतर्फ ट्राभल्स एण्ड टुर्सको क्षमता बृद्धि गरी देशभित्र र विदेशी देश बाहिरका पर्यटकलाई गुडाउने–उडाउने, यात्रादेखि बास, गासदेखि कपाससम्मको सुविधा उपलब्ध गराउने योजना छ ।  कर्णालीमै  रहेका कच्चा पदार्थमा आधारित शुद्ध लोक्तामा आधारित नेपाली हातेकागज, अल्लो–केरा–बाँस–भाँगोबाट धागो उत्पादन गर्नका लागि उद्याेग स्थापना तथा सञ्चालन, बैकल्पिक शौर्य उर्जा, जलविद्युतका क्षेत्रमा लगानी गर्नुका साथै व्यवसायका विभिन्न क्षेत्रहरुको अध्ययन, अनुसन्धान पहिचान गरी बर्षेनी लगानी बढाउने, रोजगारीको सृजना गर्दै करिव एक हजार व्यक्तिलाई प्रत्येक्ष रोजगारी दिने र बार्षिक १०० करोड बढीको व्यवसायीक कारोबार गर्ने दिर्घकालिन योजना रहेको छ । विसी ग्रुप फाउण्डेशनलाई सामाजिक कार्य गर्ने गरी संस्थागत रुपमा अगाडी बढाउने र बार्षिक कमाईको केही प्रतिशत सामाजिक उत्तरदायित्वतर्फ सेवामूलक, मानविय सहायताका कार्य, सिमान्तकृत तथा जोखिममा रहेका महिला तथा बालबालिकाको क्षेत्रमा खर्च गर्ने मेरो सपना रहेको छ । को हुन दिपक ? समाज जागरण केन्द्र (स्याक) नेपाल संस्थाले २५ औं बार्षिकोत्सव तथा रजतजयन्ती मनाउँदै गरेको खबरले ज्यादै खुशी र हर्षित भएको छु  । महिला, बालबालिका तथा युवाको क्षेत्रमा महत्वपूर्ण काम गर्दै आएको यस संस्थाको रजतजयन्तीका अवसरमा धेरै धेरै बधाइ तथा शुभकामना व्यक्त गर्दछु । स्याक नेपालसंग म कक्षा ६ मा बढ्दै गर्दा २०५९ सालदेखी जोडिने अवसर प्राप्त भएको थियो । विद्यालय तथा समुदायमा बाल क्लव गठन गर्दै गर्दा मेरो यस संस्थाका पदाधिकारी, कर्मचारीहरुसंग चिनजान र निकट सम्बन्ध भएको थियो । यस संस्थालाई नजिकबाट चिन्ने, बुझने, सहकार्य गर्ने, सहयोग लिने गरेको पनि झण्डै २३ बर्ष पुगेछ ।  नेपाल राष्ट्रिय चन्द्रगंगा माध्यमिक विद्यालय जर्वुटा गाग्रेताल सुर्खेत २०५९ सालमा कक्षा ६ मा पढ्दै गर्दा म पहिलोपटक बाल क्लवमा आवद्ध भएको थिएँ । समाज जागरण केन्द्र (स्याक) नेपाल मार्फत विद्यालय र समूदायमा बाल क्लव गठन गरिँदै आएको थियो । सोही समयमा साविक लाटीकोइली–९ पदमपुर हालको वीरेन्द्रनगर–१० पदमपुरको चौधरी गाउँमा पहिलो पटक म आफै अध्यक्षको जिम्मेवारी रहेर श्री टाइगर बाल क्लवको गठन गरी सञ्चालन गर्दै आएका थियौ । विशेष गरी बाल क्लवबाट हामीले समुदायमा बाल अधिकार, समुदायको सरसफाई, जुवातास–जाँडरक्सी नियन्त्रण, बालविवाह नियन्त्रणका विषयमा विभिन्न जनचेतनामूलक कार्यक्रम गर्दै आएका थियौ । विशेषगरी दशैंतिहार, नव वर्ष, चौधरी समुदायको महानपर्व माघी पर्वको अवसरमा गाउँ–समुदायमा रचनात्मक विभिन्न कार्यक्रमहरु हाम्रो क्लवले गर्दै आएको थियो । बालबालिकाको प्रतिभा प्रस्फुटन, हाजिरीजवाफ, नृत्य, लोकगित, कविता, फुटबल, भलिबल जस्ता प्रतियोगितात्मक कार्यक्रम तथा साँस्कृतिक कार्यक्रम समेत सञ्चालन गर्ने गरिएको थियो । सोही समयमा बाल भित्ते पत्रिकाको समेत अभ्यास सुरु भएको थियो । वि.सं. २०५९ देखि २०६४ सालसम्मै म उक्त बाल क्लवको अध्यक्ष पदमा रहेर काम गरेको थिएँ । सोही समयमा तत्कालीन लाटीकोइली गाविसअन्तर्गत रहेका नाैवटा वडाका झण्डै २५ वटा बाल क्लवहरुका गाविस स्तरिय सञ्जाल गठन गरिएको थियो । काँशिदेवु बाल नेटवर्क लाटीकोइलीको अध्यक्ष पदमा रहेर वि.स. २०६० देखि २०६२ सम्म जिम्मेवारी पुरा गरेको थिएँ । त्यसैगरी बाल क्लव, गाविसस्तरीय बाल सञ्जाल, इलाका स्तरिय बाल सञ्जाल हुँदै वि.सं. २०६२ देखि २०६४ सालसम्म जिल्ला बाल मञ्च सुर्खेतका सचिव र जिल्लाका सम्पूर्ण बाल क्लवका गतिविधि र बाल प्रतिभाहरु लिपिबद्ध गर्ने बाल दिप अर्धबार्षिक बुलेटिनको वि.सं. २०६३ देखि २०६५ सम्म सम्पादक पदमा रहेर जिम्मेवारी पुरा गरेको थिएँँ । तत्कालीन अवस्थामा द्धन्द्धको जर्जर अवस्थाबाट मेरो परिवार पनि अछुतो रहन सकेन । द्वन्द्वरत पक्षबाट हामी विस्तापित भएर लेखपराजुल–१ मनिरामकाँडाबाट सुर्खेत भ्यालीमा आएका थियौं । परिवारमा आम्दानीको कुनै स्रोत थिएन ।  बुवाआमा गाउँमा खेती किसानी गर्नुहुन्थ्यो । विस्तापित भएर शहर पसेपछि हाम्रो परिवारको घर खर्च, दैनिकी, पढाई लेखाई खर्च महँगीयो । मेरो परिवारले वर्षभरीलाई अन्न जोहो गर्न अधिया (आधा–आधा) मा खेत रोप्न थाल्यौ । आमाले बदाम बेच्ने, मकै पोल्ने, गाउँबाट ल्याएर कुच्चो बेच्ने काम गरी दैनिकी चलाउँदै आएका थियौं । आर्थिक अभावमै उपचार खर्च जुटाउन नसकेर मेरो एउटा भाई उपचारकै क्रममा भेरी अञ्चल अस्पताल बाँकेमा गुमाउनु पर्‍यो । म कक्षा–८ मा पढ्दै थिए । भाइको उपचारमा खटिँदा पहिलो वर्ष पढाई बिग्रियो । दोस्रो वर्ष पढाइलाई निरन्तरता दिएँ । कक्षा–८ को जिल्ला स्तरिय परीक्षा थियो । सामुदायिक विद्यालय भएकाले मासिक फि कक्षा अनुसार फरक फरक मेरो ८० वर्षभरीको ९६० रुपैयाँ विद्यालयलाई बुझाउनुपर्ने थियो । आर्थिक अवस्था कमजोर भएर मैले उक्त शुल्क बुझाउन सकिन । फि तिर्न नसकेपछि म कक्षा तेस्रो स्थानमा उत्तिर्ण हुँदा पनि मेरो नतिजा प्रकाशित नभएर त्यसमा खाली राखेर सबैको नतिजा विद्यालयले प्रकाशित गरेको थियो । तीन महिनासम्म पनि कुनै उपाय नलागेपछि म आवद्ध रहेको बाल क्लवमा चर्चा परिचर्चा सुरुभयो । विद्यालयमा चर्चा सुरु भयो । विद्यालयका प्रधानाध्यापक नेत्रमणी चालिसेले मेरा साथीभाई मार्फत खबर पठाउनुभयो । विद्यालय आउनु भनेर त्यसपछि म विद्यालय जान थालँे । मेरो कक्षाको फि र शैक्षिक सामाग्री जिल्ला बाल कल्याण समिति र त्यसका बाल कल्याण अधिकारी रमा भण्डारी, स्याक नेपालका कार्यकारी निर्देशक टीकाराम आचार्यबाट समेत ठुलो सहयोग मिल्यो । आवाज संस्थाबाट पनि मासिक शुल्क बुझाउने गरी छात्रवृत्ति प्राप्त गरेर मैले पढाईलाई निरन्तरता दिएको संघर्षपूर्ण अनुभव छ । मैले बाल क्लवसँगै पढाईलाई समेत निरन्तता दिएँ । त्यस समयमा हुने विभिन्न बाल गीत, बक्तृत्वकला, हाजिरीजवाफ, नाटक प्रतियोगिताहरुमा सक्रियतापूर्वक सहभागि हुँदै संधै पुरस्कार प्राप्त गरेको थिएँ । त्यस समयमा पाएका करिव करिव १०० को हाराहारिमा प्रमाणपत्रहरु मसँग अहिले पनि सुरक्षित रहेका छन् । वि.सं. २०६३ सालमा एसएलसी ७१ प्रतिशत अंकसहित उत्तीर्ण गर्न सफल भएँ । बाल क्लवले मेरो पढाइलाई बिगार्ने हैन नतिजा थप राम्रो बनायो । समकालीन साथीहरुमा प्रतिस्पर्धी बनायो । बोल्न सक्ने, लेख्न सक्ने क्षमता दियो । विभिन्न तालिम, गोष्ठी, जीवन सिकाइको अवसरहरु जुटायो । मेरो अहिलेको यात्रासम्म आई पुग्ने लक्ष्य, उद्देश्य निर्धारण गरी पुग्ने सहज बाटो बनाइदियो । आज म त्यही बाटोमा संघर्ष गरिरहेको छु । दौडिरहेको छु । सफलता वा असफलता त्यसको समिक्षा गरिरहेको छु । सम्भवत: मलाई चिन्ने, जान्ने, बुझ्ने धेरै शुभेच्छुक, शुभचिन्तक, आफ्न्तहरुले सफल युवा, सफल व्यवसायी, सफल सञ्चार उद्यमी, सफल पत्रकारको रुपमा चर्चा गरेको पाउँछु । मलाई मेरो त्यो बाल क्वलप्रति श्रद्धा छ, सदभाव छ, माया छ, मेरो पेशा पत्रकारिताप्रति गर्भ छ । बाल्यकालको अवस्थामा पढाइलाई निरन्तरता दिन छात्रृवित्त, बाल अधिकारको क्षेत्रमा बोल्न, लेख्न र अधिकार प्राप्तीका लागि सशक्तिकरण गरेर मलाई यो स्थानसम्म पु¥याउने कार्यमा महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेको स्याक नेपाल संस्था मेरो जिवनको एउटा अभिभावक हो, शिक्षादाता हो । यसका पदाधिकारी, सदस्य, कर्मचारी तथा सिंगो टिमप्रति हार्दिक आभार व्यक्त गर्दछु । उमेरले म ३२ बर्षको भएँ । मेरो परिवारमा आमा, एक भाई, श्रीमति, एक छोरी र एक छोरा हुनुहुन्छ । हाल बिसी ग्रुप फाउण्डेशन कर्णालीको अध्यक्ष, नेपाल पत्रकार महासंघ कर्णाली प्रदेश सचिव, समाजवादी प्रेस संगठन कर्णाली प्रदेश अध्यक्षको जिम्मेवारी छु । मैले आफ्नै लगानी, मेहनत र परिश्रमबाट कर्णाली प्रदेशमै पहिलो राष्ट्रिय स्तरको पत्रिका युगआव्हान राष्ट्रिय दैनिकमा प्रकाशक तथा सम्पादकको जिम्मेवारीमा रहेर मिडिया उद्यम सञ्चालन गरिरहेको छु । म आफूलाई कर्णाली प्रदेशको एक सञ्चार उद्यमी भएको परिचय दिन चाहन्छु । सञ्चार क्षेत्रमा आएको पत्रिका वितरक (हकर) देखि मालिकसम्मको भूमिका निर्वाह गरेको अनुभवसहित सञ्चार उद्यम गर्न थालेको झण्डै १७ वर्ष भयो । मेरो पत्रकारिताको अभ्यास र सुरुवातको सम्पूर्ण श्रेय बाल क्लवलाई दिन चाहन्छु । नेपाल राष्ट्रिय चन्द्रगंगा माध्यमिक विद्यालय जर्वुटा गाग्रेताल सुर्खेत वि.सं. २०५९ सालमा कक्षा–६ मा पढ्दै गर्दा म पहिलो पटक बाल क्लवमा आवद्ध भएको थिएँ । समाज जागरण केन्द्र (स्याक) नेपाल मार्फत विद्यालय र समूदायमा बाल क्लव गठन गरिँदै आएको थियो । सोही समयमा साविक लाटीकोइली–९ पदमपुर हालको वीरेन्द्रनगर–१० पदमपुरको चौधरी गाउँमा पहिलो पटक म आफै अध्यक्षको जिम्मेवारी रहेर श्री टाईगर बाल क्लवको गठन गरि सञ्चालन गर्दै आएका थियौ । विशेष गरी बाल क्लवबाट हामीले समुदायमा बाल अधिकार, समुदायको सरसफाई, जुवातास–जाँडरक्सी नियन्त्रण, बालविवाह नियन्त्रणका विषयमा विभिन्न जनचेतनामूलक कार्यक्रम गर्दै आएका थियौ । विशेषगरी दशैं-तिहार, नव बर्ष, चौधरी समुदायको महानपर्व माघी पर्वको अवसरमा गाउँ-समुदायमा रचनात्मक विभिन्न कार्यक्रमहरु हाम्रो क्लवले गर्दै आएको थियो । बालबालिकाको प्रतिभा प्रस्फुटन, हाजिरीजवाफ, नृत्य, लोकगित, कविता, फुटबल, भलिबल जस्ता प्रतियोगितात्मक कार्यक्रम तथा साँस्कृतिक कार्यक्रम समेत सञ्चालन गर्ने गरिएको थियो । सोही समयमा बाल भित्ते पत्रिकाको समेत अभ्यास सुरु भएको थियो । वि.सं. २०५९ देखि २०६४ सालसम्मनै म उक्त बाल क्लवको अध्यक्ष पदमा रहेर काम गरेको थिएँ । सोही समयमा तत्कालीन लाटीकोइली गाविस अन्तरगत रहेका ९ वटा वडाका झण्डै २५ वटा बाल क्लवहरुका गाविसस्तरीय सञ्जाल गठन गरिएको थियो । काँशिदेवु बाल नेटवर्क लाटीकोइलीको अध्यक्ष पदमा रहेर वि.स. २०६० देखि २०६२ सम्म जिम्मेवारी पूरा गरेको थिएँ । त्यसैगरी बाल क्लव, गाविस स्तरिय बाल सञ्जाल, इलाकास्तरीय बाल सञ्जाल हुँदै वि.सं. २०६२ देखि २०६४ सालसम्म जिल्ला बाल मञ्च सुर्खेतका सचिव र जिल्लाका सम्पूर्ण बाल क्लवका गतिविधि र बाल प्रतिभाहरु लिपिबद्ध गर्ने बाल दिप अर्धबार्षिक बुलेटिनको वि.सं. २०६३ देखि २०६५ सम्म सम्पादक पदमा रहेर जिम्मेवारी पुरा गरेको थिएँँ । तत्कालीन अवस्थामा द्धन्द्धको जरजर अवस्थाबाट मेरो परिवार पनि अछुतो रहन सकेन । द्वन्द्वरत पक्षबाट हामी विस्तापित भएर लेखपराजुल–१ मनिरामकाँडाबाट सुर्खेत भ्यालीमा आएका थियौं । परिवारमा आम्दानीको कुनै स्रोत थिएन ।  मासिक फि तिर्न नसकेपछि... बुवाआमा गाउँमा खेती किसानी गर्नुहुन्थ्यो । विस्तापित भएर सहर पसेपछि हाम्रो परिवारको घर खर्च, दैनिकी, पढाइ लेखाई खर्च महँगीयो । मेरो परिवारले वर्षभरीलाई अन्न जोहो गर्न अधिया (आधा–आधा) मा खेत रोप्न थाल्यौ । आमाले बदाम बेच्ने, मकै पोल्ने, गाउँबाट ल्याएर कुच्चो बेच्ने काम गरी दैनिकी चलाउँदै आएका थियौं । आर्थिक अभावमै उपचार खर्च जुटाउन नसकेर मेरो एउटा भाइ उपचारकै क्रममा भेरी अञ्चल अस्पताल बाँकेमा गुमाउनु पर्‍यो । म कक्षा–८ मा पढ्दै थिए । भाइको उपचारमा खटिँदा पहिलो बर्ष पढाई बिग्रियो । दोस्रो वर्ष पढाइलाई निरन्तरता दिएँ । कक्षा–८ को जिल्लास्तरीय परीक्षा थियो । सामुदायिक विद्यालय भएकाले मासिक फि कक्षा अनुसार फरक फरक मेरो ८० रुपैयाँ वर्षभरीको ९६०रुपैयाँ रुपैयाँ विद्यालयलाई बुझाउनुपर्ने थियो । आर्थिक अवस्था कमजोर भएर मैले उक्त शुल्क बुझाउन सकिनँ । फि तिर्न नसकेपछि म कक्षा तेस्रो स्थानमा उत्तीर्ण हुँदा पनि मेरो नतिजा प्रकाशित नभएर त्यसमा खाली राखेर सबैको नतिजा विद्यालयले प्रकाशित गरेको थियो । तीन महिनासम्म पनि कुनै उपाय नलागेपछि म आवद्ध रहेको बाल क्लवमा चर्चा परिचर्चा सुरु भयो । विद्यालयमा चर्चा सुरु भयो । विद्यालयका प्रधानाध्यापक नेत्रमणी चालिसेले मेरा साथीभाइमार्फत खबर पठाउनुभयो । विद्यालय आउनु भनेर त्यसपछि म विद्यालय जान थालें । मेरो कक्षाको फि र शैक्षिक सामाग्री जिल्ला बाल कल्याण समिति र त्यसका बाल कल्याण अधिकारी रमा भण्डारी, स्याक नेपालका कार्यकारी निर्देशक टीकाराम आचार्यबाट समेत ठुलो सहयोग मिल्यो । आवाज संस्थाबाट पनि मासिक शुल्क बुझाउने गरी छात्रवृत्ति प्राप्त गरेर मैले पढाईलाई निरन्तरता दिएको संघर्षपूर्ण अनुभव छ । मैले बाल क्लवसंगै पढाइलाई समेत निरन्तता दिएँ । त्यस समयमा हुने विभिन्न बाल गीत, बक्तृत्वकला, हाजिरीजवाफ, नाटक प्रतियोगिताहरुमा सक्रियतापूर्वक सहभागि हुँदै संधै पुरस्कार प्राप्त गरेको थिएँ । त्यस समयमा पाएका करिव करिव १०० को हाराहारिमा प्रमाणपत्रहरु मसँग अहिले पनि सुरक्षित छन् । वि.सं. २०६३ सालमा एसएलसी ७१ प्रतिशत अंक सहित उत्तिर्ण गर्न सफल भएँ । बाल क्लवले मेरो पढाईलाई बिगार्ने हैन नतिजा थप राम्रो बनायो । समकालीन साथीहरुमा प्रतिस्पर्धी बनायो । बोल्न सक्ने, लेख्न सक्ने क्षमता दियो । विभिन्न तालिम, गोष्ठी, जीवन सिकाइको अवसरहरु जुटायो । मेरो अहिलेको यात्रासम्म आइपुग्ने लक्ष्य, उद्देश्य निर्धारण गरी पुग्ने सहज बाटो बनाइदियो । आज म त्यही बाटोमा संघर्ष गरिरहेको छु । दौडिरहेको छु । सफलता वा असफलता त्यसको समिक्षा गरिरहेको छु । सम्भवत मलाई चिन्ने, जान्ने, बुझ्ने धेरै शुभेच्छुक, शुभचिन्तक, आफ्न्तहरुले सफल युवा, सफल व्यवसायी, सफल सञ्चार उद्यमी, सफल पत्रकारको रुपमा चर्चा गरेको पाउँछु । मलाई मेरो त्यो बाल क्लबप्रति श्रद्धा छ, सदभाव छ, माया छ, मेरो पेशा पत्रकारिताप्रति गर्भ छ । भित्ते पत्रिकाबाट सञ्चार उद्यमी टाईगर बाल क्लव लाटीकोइली–९ पदमपुरबाट भित्ते पत्रिका प्रकाशनसंगै सुरु भएको मेरो पत्रकारिताको जग हो । हामी बालबालिकाहरुको प्रतिभालाई कलात्मक बनाउँदै भित्ते पत्रिका तयार गरेर समुदायका सबैले देख्ने गरी उपयुक्त सार्वजनिक स्थानहरुमा टाँस्ने गरिएको थियो । आवाज विहिनहरुको आवाज बन्ने, समुदायका गतिविधि बाहिर ल्याउने, अन्याय, अत्याचार, अनियमितता, भ्रष्टाचारलाई बाहिर ल्याउने एउटा सम्मानित पेशा पत्रकारिता भएको बुझाईसंगै पत्रकारिताप्रतिको मेरो रुचि, लगाव, क्रियाशिलता बढ्दै गएको थियो । बाल क्लवबाट समुदायमा गरिएका विभिन्न गतिविधिहरुलाई मैले आफै विवरण तयार गरेर रेडियो भेरी एफ.एम, बुलबुले एफ.एम., जागरण एफएम, पत्रिका काँक्रेविहार, लोकमञ्च दैनिकमा समाचार, फोटो दिने र समाचार छापिएर पत्रपत्रिका संकलन गर्ने, रेडियोमा नाम आएपछि फुरुङ्ग हुने बानि थियो । बालदिप अर्धवार्षिक बुलेटिनको सम्पादक भएपछि पत्रकारिताको अभ्यास गर्ने, सिक्ने अवसर मिलेको थियो । घरको आर्थिक अवस्था कम्जोर भएकाले एसएलसी पास गरेपछि आफ्नो पढाइ खर्च जुटाउनका लागि पनि काम खोज्नै पर्ने बाध्यता थियो । त्यही समयमा सेभ द चिल्ड्रेन र स्याक नेपालमार्फत ६ महिने मोटरसाइकल मर्मतको ६ महिने आवासिय तालिम सानोठिमी भक्तपुरबाट लिने अवसर मिलेको थियो । उक्त तालिमबाट फर्किपछि मैले करिव ३ महिना काठमाडौंबाट सुर्खेत आउने नयाँ पत्रिका दैनिकको वितरण भएर काम गरेँ । काम गर्दा गर्दै संयोगनै भन्नुपर्छ आफैले समाचारको विवरण र फोटोहरु दिँदै आएको लोकमञ्च दैनिकमा जागिर खुल्यो । आवेदन दिएँ । मासिक रु. १५०० पारिश्रमिक पाउने गरी रिपोटर पदमा करारमा नियुक्ति पाएँ । यसरी मेरो पत्रकारिता पेशामा आवद्धता र सुरुवात भएको हो । पत्रकारिताको जागिर गर्दै गर्दा विभिन्न मिडिया हाउसमा आवद्ध भएर जिम्मेवारी निर्वाह गरेँ । २०६७ सालदेखि युगआव्हान दैनिक पत्रिकाको रिपोर्ट हुँदै हाल उक्त पत्रिकाको प्रकाशक÷सम्पादक (मालिक) बनेको छु । मेरो यो पत्रकारिता यात्राको १७ वर्ष पुगेको छ । यही समयमा हकर (पत्रिका) वितरकदेखि मालिक सम्मको अनुभव संगालेको छु । मेरो संस्थामा अहिले पनि हकरदेखि डेक्स सम्पादकसम्म करिव २२ जनालाई रोजगारी दिएको छु । व्यवसायका अन्य सबै क्षेत्रमा जोडदा ३० जनाभन्दा बढी युवाहरुलाई रोजगारी दिन सफल भएको छु । पत्रिका विक्रि गर्दै व्यवसायमा युगआव्हान दैनिक पत्रिका र पत्रकारिता पेशासंगसंगै व्यवसायलाई समेत अगाडी बढाएको छु । वि.सं. २०६७ सालमा दर्ता भएको विज्ञापन संकलन गर्ने र काठमाडौंबाट आउने गोरखापत्र, नागरिक, कान्तिपुर दैनिक पत्रिका विक्रि गर्ने पहिलो व्यवसायीक फर्म अल्फा कम्यूनिकेशन कर्नर एण्ड बिज्ञापन एजेन्सी हो । त्यसपछि वि.सं. २०७१ सालमा गंगामाला ट्राभल्स एण्ड टुर्स प्रा.लि., भवानी अर्डर एण्ड सप्लायर्स, सिद्धि बिनायक आयल स्टोर, सिद्धि विनायक छापाखाना, रारा उर्जा विकास कम्पनी लगायत करिव १९ वटा फर्म सञ्चालनमा रहेका छन् । मैले सञ्चालन गरेका फर्महरुमा मात्रै ३० जनाबढीले रोजगारी पाएका छन् भने वार्षिक पाँच करोडको हाराहारीमा कारोबार गर्दै आएको छु । परिवारका सबै सदस्यहरुलाई व्यवसायमा जोड्दै हामीले सामाजिक कार्य गर्न साझा संस्था विसी ग्रुप फाउण्डेशन समेत सञ्चालनमा ल्याएका छौं । फाउण्डेशनको म अध्यक्षको भूमिकामा रहेर विभिन्न सामाजिक कार्यहरु गरिँदै आएको छ । हाम्रो फाउण्डेशनमा आवद्ध रहेका फर्महरुले बार्षिक २५ करोड बढीको कारोबार गर्दै आएका छन् । हालै मात्र जुनिचाँदै गाउँपालिका–१ जाजरकोटको सरस्वती प्राथमिक विद्यालय बडकुलेका भूकम्प प्रभावित ११५ जनाभन्दा बढी विद्यार्थीलाई न्यानो कपडा र शैक्षिक सामाग्री करिव २ लाख बराबरको वितरण गरिएको थियो । मलाई हिजोको बाल क्लव, आफ्नो कमजोर आर्थिक अवस्था र अभावबाट धेरै कुरा सिक्दै चरम अभावमा रहेका आजका बालबालिका भोलीका कर्णधारहरुलाई सानो सानो भएपनि सहयोग गर्ने इच्छा छ, रुची र सोही अनुसार बर्षेनी केहिन केही सामाजिक कार्य गर्दै आएको छु ।

धनुषामा नाैजना फरार प्रतिवादी पक्राउ, १४ वर्ष ६ महिना कैद र २ लाख ७६ हजार जरिवाना असुल

न्यूज कारखाना  रौतहट १५ असोज । जिल्ला अदालत धनुषाबाट विभिन्न मुद्दामा दोषी ठहर भई कैद तथा जरिवाना तोकिएपछि लामो समयदेखि फरार रहेका ९ जना प्रतिवादीलाई प्रहरीले पक्राउ गरेको छ। जिल्ला प्रहरी कार्यालय धनुषाका प्रवक्ता डीएसपी ओमप्रकाश खनालका अनुसार पक्राउ पर्नेमा कुटपिट मुद्दाका ३ जना, सवारी ज्यान मुद्दाका १ जना, सवारी अंगभंग मुद्दाका १ जना, लागूऔषध मुद्दाका १ जना, चोरी मुद्दाका १ जना तथा शरीर बन्धक र जबरजस्ती करणी मुद्दामा दोषी ठहर भएका २ जना रहेका छन्। प्रहरीका अनुसार पक्राउ परेका ९ जनामाथि अदालतबाट कुल १४ वर्ष ६ महिना १८ दिन कैद तथा २ लाख ७६ हजार रुपैयाँ जरिवाना तोकिएको थियो। फैसला कार्यान्वयनका क्रममा जिल्ला प्रहरी कार्यालय धनुषा तथा मातहतका प्रहरी युनिटबाट खटिएको टोलीले बिहीबार जिल्लाका विभिन्न स्थानबाट उनीहरूलाई पक्राउ गरेको हो। पक्राउ परेका सबैलाई अदालतको फैसला कार्यान्वयन तथा कैद र जरिवाना असुलीका लागि जिल्ला अदालत धनुषामा उपस्थित गराइएको प्रहरीले जनाएको छ।

कला
अर्थ
सरकारले निजी क्षेत्रलाई विद्युत प्रसारण लाइन प्रयोग गर्न खुला गर्‍यो, ईआरसीद्वारा ह्वीलिङ चार्ज सार्वजनिक

न्युज कारखाना काठमाडाैं, १५ असाेज । सरकारले निजी क्षेत्रलाई राष्ट्रिय प्रसारण लाइन प्रयोग गर्न खुला गरेको छ । ऊर्जा जलस्रोत तथा सिँचाइ मन्त्रालयले विद्युत व्यापारमा निजी क्षेत्रलाई सहभागी गराउने उद्देश्यका साथ प्रसारण लाइन प्रयोगको बाटो खोलेको हो । मन्त्रालय मातहतको विद्युत नियमन आयोगले बिहीबार ऊर्जामन्त्री विराजभक्त श्रेष्ठको उपस्थितिमा निजी क्षेत्रलाई राष्ट्रिय प्रसारण लाइन प्रयोग गर्न दिन प्रसारण दस्तुर (ह्वीलिङ चार्ज) निर्धारण सार्वजनिक गरेको छ । आयाेगका अध्यक्ष रामप्रसाद धितालकाअनुसार राष्ट्रिय विद्युत प्रसारण ग्रीड (नेशनल ट्रान्समिसन ग्रीड) को प्रसारण शुल्क गणनासम्बन्धी मापदण्डबमाेजिम शुल्क निर्धारण गरिएकाे छ ।  मापदण्डअनुसार आर्थिक वर्ष २०८३/८४ का लागि नेपाल विद्युत प्राधिकरण अन्तर्गतको राष्ट्रिय विद्युत प्रसारण ग्रिड (नेशनल ट्रान्समिसन ग्रिड) मा रहेको प्रसारण प्रणाली उपयोग गर्दा मध्यकालीन र दीर्घकालीन खुला पहुँचका लागि प्रति मेगावाट रु. ४.१३ लाख प्रति महिना र अल्पकालीन खुला पहुँचका लागि प्रति किलोवाट घण्टा ५७ पैसा प्रसारण शुल्क निर्धारण गरिएको अध्यक्ष धितालले बताए ।  अध्यक्ष धितालले आयोगले खुला बजार नीतिअन्तर्गत तेस्रो पक्ष वा निजी क्षेत्रलाई समेत विद्युत् प्रसारण प्रणाली प्रयोग गर्न दिनका लागि यो शुल्क निर्धारण गरेको बताए ।  `उक्त शुल्क निर्धारण गर्दा नेपाल विद्युत प्राधिकरणको आर्थिक वर्ष २०८१/८२ को लेखापरीक्षण गरिएको वित्तीय विवरण र प्राधिकरणबाट पेश भएको आर्थिक वर्ष २०८२/८३ र २०८३/८४ का लागि वार्षिक आवश्यक आयको अनुमानित विवरण समेतलाई आधार मानी उपरोक्त मापदण्ड बमोजिमको गणना विधि अपनाई प्रसारण शुल्क निर्धारण गरिएको छ,´ उनले भने । उनका अनुसार तेस्रो पक्ष वा निजी क्षेत्रले प्रसारण तथा वितरण लाइन प्रयोग गरेर बिजुली आदानप्रदान गर्न आयोगले तोकेको मापदण्ड र दरअनुसार नेपाल विद्युत प्राधिकरणलाई ह्वीलिङ चार्ज तिर्नुपर्नेछ ।  आयाेगका सदस्य जयराज भण्डारीले राष्ट्रिय विद्युत प्रसारण ग्रीडअन्तर्गत बाहेकका अन्य रेडियल तथा डेडिकेटेड प्रसारण संरचनाहरुको प्रसारण शुल्क निर्धारण प्रक्रिया सम्बन्धमा आयोगले छुट्टै निर्देशिका जारी गर्ने गरी कार्य भइरहेकाे बताए ।  मापदण्डमा के छ ?  आयाेगले ऐन र नियमावलीबमाेजिम मापदण्ड तय गरेकाे हाे । सदस्य भण्डारीकाअनुसार विद्युत नियमन आयोग ऐन, २०७४ को दफा १३ तथा विद्युत नियमन आयोग नियमावली, २०७५ को नियम १३ अनुसार विद्युत नियमन आयोगबाट राष्ट्रिय विद्युत प्रसारण ग्रीड (नेशनल ट्रान्समिसन ग्रीड) को अन्तर्गतको प्रसारण प्रणाली प्रयोग गरेवापत विद्युत प्रसारण तथा वितरण प्रणालीमा खुल्ला पहुँच सम्बन्धी निर्देशिका, २०८२ को दफा ३३ बमोजिमको प्रसारण शुल्क शुल्क निर्धारण गर्ने प्रयोजनका लागि भदौ ३१ गतेदेखि लागू हुने गरी “राष्ट्रिय विद्युत प्रसारण ग्रीड (नेशनल ट्रान्समिसन ग्रीड) को प्रसारण शुल्क गणना सम्बन्धी मापदण्ड, २०८३” जारी भएको छ । यस मापदण्डमा राष्ट्रिय विद्युत प्रसारण ग्रीडको प्रसारण शुल्क निर्धारणका लागि अपनाइने गणना विधि, वार्षिक आवश्यक आयमा समावेश गरिने विषय र सोको गणना विधि लगायतका विषयहरु उल्लेख गरिएका छन् । प्रसारण शुल्क निर्धारण प्रयोजनका लागि अनुमति प्राप्‍त व्यक्तिको वार्षिक आवश्यक आयको गणना गर्दा ह्रासकट्टी, ऋणको ब्याज, कर्मचारी तथा सञ्चालन खर्च, प्रसारण सेवा वापतको लागत, स्वपूँजी लगानी वापतको प्रतिफल, विदेशी मुद्रा विनिमय वापतको खर्च, आयकर लगायतका विषयहरु समावेश हुने सदस्य भण्डारीले बताए ।  मापदण्डअनुसार प्रसारण शुल्क निर्धारण गर्दा प्रसारण प्रणालीको प्रयोग गरेवापत अनुमति प्राप्‍त व्यक्तिको वार्षिक आवश्यक आयको पूर्ण तथा न्यायोचित असुली सुनिश्चित हुने गरी प्रसारण शुल्क निर्धारण गर्ने र प्रसारण प्रणालीको क्षमता र ऊर्जा प्रवाहका आधारमा आयोगले निर्धारित जडित क्षमता (प्रति मेगावाट) वा ऊर्जाको परिमाण (प्रति किलोवाट घण्टा) मध्ये उपयुक्त विधि अवलम्बन गरी राष्ट्रिय विद्युत प्रसारण ग्रीडको प्रसारण प्रणालीमा खुल्ला पहुँच सेवा उपभोग गरे वापत लाग्ने प्रसारण शुल्क निर्धारण गर्न सक्ने उल्लेख छ ।

नेप्से परिसूचक स्थिर रहे पनि कारोबार रकम भने बढ्यो
दसैंका लागि नयाँ नोट राष्ट्र बैंकको काउन्टरमा नियमित कार्यालय समयमा साट्न सकिने
हिमालयन बुलियनका ग्राहकलाई १० लाखसम्म दुर्घटना बीमा
२६ सय विन्दुमा ओर्लियो नेप्से
स्वास्थ्य
यी हुन रेबिज हुनु अघि अपनाउनु पर्ने सावधानीका उपायहरू
गरुडा बर्थिङ सेन्टरमा स्वास्थ्यकर्मी अभाव, गर्भवतीले बाहिरै जन्माइन् बच्चा
स्वास्थ्य उपकरण खरिदमा भ्रष्टाचार: छानबिन समिति गठन गर्न निर्देशन
पर्यटन
फार्मदेखि किचेनसम्म खाद्य स्वच्छतामा वरपीपल रिसोर्ट अति उत्तम
विश्व पर्यटन दिवसको अवसरमा स्मार्ट दरबार होटलमा एक दिने चित्रकला प्रदर्शनी

काठमाडौं, १२ असोज । विश्व पर्यटन दिवस २०२६ को अवसर पारेर उद्योग, पर्यटन श्रम तथा यातायात मन्त्रालय प्रदेश पर्यटन कार्यालय काठमाडौंले एकदिने चित्रकला तथा फोटो प्रदर्शनी, अन्तक्र्रिया तथा साइकल यात्राको आयोजना गरेको छ ।  आइतबार धुम्बराहीस्थित स्मार्ट दरबार होटलमा गरिएको प्रदर्शनी तथा अन्तक्र्रियात्मक कार्यक्रमको उद्घाटन गर्दै वागमती प्रदेशका उद्योग, पर्यटन श्रम तथा यातायात मन्त्री राजेन्द्र प्रजापतिले पर्यटनको आधार कला र संस्कृति रहेको बताए । उनले पर्यटन व्यवसायी र संस्कृतिकर्मीको समन्वय हुन जरुरी रहेको बताउँदै स्थानीय कला र संस्कृतिको जर्गेनामा राज्यसँगै सबै पक्षले हातेमालो गर्दै अगाडि बढ्नुपर्ने धारणा व्यक्त गरे ।  उनले भने, ‘काठमाडौं उपत्यकाको पर्यटनको प्रवर्धन र विकास गर्न स्थानीय कला र संस्कृतिलाई सँगसँगै लिएर जानु पर्दछ । यसो गर्न सकियो भने त्यो दिगो र पर्यटनमुखी हुन्छ ।’ चित्रकला तथा फोटो प्रदर्शनीमा १५ कलाकारका २० भन्दा बढी कलाकृति राखिएको थियो ।  एक्सपोलर नेपाल नेटवर्क काठमाडौंको सहकार्यमा गरिएको प्रदर्शनीमा कलाकार देवेन्द्र थुम्केली, एससी सुमन, केशव राज खनाल, प्रीिप अधिकारी, प्रकाश मिजार, सञ्जय प्रधान, रामनारायण महतो, बिके नरबहादुर, आवरण पौडेल, शोभा ढकाल, सिकेन्दर चौधरी (सिके), देवांशी काफ्ले, नारायण ढुङ्गाना लगायतको सहभागिता थियो । कलाकारले नेपाल तथा वागमती प्रदेशका सभ्यता, सम्पदा, संस्कृति, प्रकृति, जनजीवन तथा पर्यावरणका विषयमा कलाकृति बनाएका थिए । उद्योग, पर्यटन श्रम तथा यातायात मन्त्रालयका सचिव दिपेन्द्र सुवेदीले कला र संस्कृतिको प्रवर्धन र विकासमा मन्त्रालय लागिरहेको बताए । उनले पर्यटन कला र संस्कृतिसँग जोडिएको बताउँदै नेपालको विविधतालाई पर्यटनमार्फत अगाडि बढाउने गरी काम गरेको सुनाए ।  कार्यक्रममा उद्योग, पर्यटन श्रम तथा यातायात मन्त्रालयका सचिव जीवलाल भुसाल र अर्का अनिता निरौला, संस्कृतिविद् डा.सुदर्शनराज तिवारी, संस्कृतिविद् डा. अर्जुनमणि दिक्षित, संस्कृतिविद् सुर्यलाल प्रजापति, नेपाल पर्यटन बोर्डका सदस्य सहदेव धमला, नेपाल एसोसिएसन अफ र्‍याफटिङका पूर्वअध्यक्ष शिव अधिकारी, होटल संघ वागमती प्रदेशका अध्यक्ष रामसुन्दर बके, जलवायुविज्ञ ङमिन्द्र दाहालले मन्तव्य व्यक्त गरेका थिए । उद्योग, पर्यटन श्रम तथा यातायात मन्त्रालयअन्तर्गत प्रदेश पर्यटन कार्यालय काठमाडौंका कार्यालय प्रमुख पवन कुमार पोखरेलले पर्यटनको दिगो विकासका लागि काम भइरहेको बताउँदै प्रकृति, संस्कृति तथा कलालाई सँगसँगै अगाडि बढाउनु पर्नेमा जोड दिए । उनले विश्व पर्यटन दिवसको अवसर पारेर गरिएको कार्यक्रमले कला र संस्कृतिको प्रवर्धनमा टेवा पुग्ने विश्वास आफूहरुले लिएको बताए । कार्यक्रमको सहजीकरण प्रदेश पर्यटन कार्यालय काठमाडौंका वरिष्ठ शाखा अधिकृत अम्बिक घिमिरेले गरेका थिए ।  प्रदर्शनीमा सहभागी कलाकार प्रकाश मिजारले विश्व पर्यटन दिवस २०२६ को अवसरमा गरिएको प्रदर्शनीले कला र पर्यटनबिचको सम्बन्धलाई उजागर गरेको तथा महत्वपूर्ण बिषय समावेश हुनु सरहानीय भएको बताए ।  

चिनियाँ पर्यटक लक्षित गर्दै थाइल्यान्ड: 'गोल्डेन विक' मा ३५० मिलियन डलर कमाउने लक्ष्य

बैंकक, ३१ भदाैं । आगामी विस्तारित 'गोल्डेन विक' बिदाका क्रममा थाइल्यान्डमा चिनियाँ पर्यटकको आगमन वार्षिक रूपमा २४ प्रतिशतले बढेर लगभग २ लाख ५० हजार पुग्ने अपेक्षा गरिएको छ।   यसबाट पर्यटन राजस्वमा अनुमानित ११.५ अर्ब भाट अर्थात ३५० मिलियन अमेरिकी डलर आम्दानी हुने थाइल्यान्ड पर्यटन प्राधिकरण (टाट) ले सोमबार जनाएको छ।   अक्टोबर १ देखि ७ सम्म पर्ने चीनको राष्ट्रिय दिवसको बिदामा थाइल्यान्डले करिब १ लाख ३७ हजार चिनियाँ आगन्तुकहरूलाई स्वागत गर्ने अनुमान छ, जुन अघिल्लो वर्षको सोही अवधिको तुलनामा २१ प्रतिशतले बढी हो। टाटका अनुसार यस बजारबाट प्राप्त हुने पर्यटन राजस्व ३५ प्रतिशतले बढेर ४.२ अर्ब भाट पुग्ने अपेक्षा गरिएको छ।   यस तथ्याङ्कले थाइल्यान्डको प्रमुख चिनियाँ पर्यटन बजारमा बलियो सुधार भइरहेको सङ्केत गर्छ। चिनियाँ यात्रुहरूले मध्य-शरद ऋतु महोत्सव र राष्ट्रिय दिवसको बिदालाई जोडेर लामो समयसम्म बस्ने गरी विस्तारित बिदाको फाइदा उठाइरहेका छन्।   'फर्वार्डकीज' को तथ्याङ्कले थाइल्यान्डका लागि अक्टोबर महिनाको बुकिङ १६ प्रतिशतले बढेको देखाउँछ। साथै, चीनबाट हुने उडान खोज २४ प्रतिशतले बढेको छ, जसमा सांघाई, ग्वाङ्झाउ, चेङ्दु, हाङझाउ र चोङकिङका यात्रुहरू अग्रस्थानमा छन्।   बढ्दो मागलाई सम्बोधन गर्न सेप्टेम्बर र अक्टोबर महिनामा चीन र थाइल्यान्डबिच ६ वटा नयाँ सिधा उडान मार्गहरू सञ्चालनमा ल्याउने तालिका रहेको छ, जसले उडान क्षमतालाई थप बढाउनेछ।   यसै पृष्ठभूमिमा, चिनियाँ बजारसँग थाइल्यान्डको सम्बन्धलाई थप गहिरो बनाउने उद्देश्यले टाटले सार्वजनिक तथा निजी क्षेत्रका साझेदारहरूसँगको सहकार्यमा सोमबार 'निहाओ महिना २०२६' को अनावरण गरेको छ।   सन् २०२४ मा पहिलो पटक सुरुवात गरिएको 'निहाओ महिना' पर्यटन प्रवर्द्धनलाई सांस्कृतिक आदानप्रदान र व्यापारिक साझेदारीसँग जोड्ने एक व्यापक मञ्चका रूपमा विकसित भएको छ। यसले पर्यटकहरूलाई लामो र थप अनुभवजन्य यात्राका लागि प्रोत्साहन गर्ने थाइल्यान्डको प्रयासलाई प्रतिबिम्बित गर्छ।   टाटकी गभर्नर थापानी किअतफाइबुलले भनिन्, "यस वर्ष हामी टाटको चीन-बजार रणनीतिलाई थप एकीकृत चरणमा ल्याउँदैछौँ। यसअन्तर्गत प्रस्थानअघिको यात्रा मागलाई थाइल्यान्डमा प्राप्त हुने विशेष सुविधा र गुणस्तरीय अनुभवसँग जोडिनेछ। त्यसपछि संस्कृति तथा सिर्जनाकर्ताहरूको कथा कथनमार्फत त्यो संलग्नतालाई थप विस्तार गरिनेछ।"   उनका अनुसार, यो रणनीतिले चिनियाँ यात्रुहरूलाई थाइल्यान्ड रोज्न, लामो समयसम्म बस्न र पुनः भ्रमण गर्न थप कारण दिनेछ। यसले उच्च-मूल्यको पर्यटनलाई प्रवर्द्धन गर्दै देशलाई चिनियाँ यात्रुहरूको पहिलो रोजाइको गन्तव्य बनाइराख्न मद्दत पुर्याउनेछ।   'निहाओ महिना २०२६' मा यात्रा अघिको निर्णयलाई प्रभाव पार्ने, थाइल्यान्डमा आगन्तुकहरूको अनुभव अभिवृद्धि गर्ने र भ्रमणपछिको कथा कथनलाई विस्तार गर्ने उद्देश्यका साथ चारवटा अन्तरसम्बन्धित गतिविधिहरू समावेश गरिएका छन्।   यस अभियानको एक भागका रूपमा टाटले एकीकृत बिक्री तथा बजेटिङ अभियानका लागि चीनको अग्रणी जीवनशैली मञ्च 'मेइतुआन' सँग सहकार्य गर्नेछ। साथै, चाडपर्वको अवधिमा थाइल्यान्डभरका प्रमुख सपिङ सेन्टरहरूले चिनियाँ राहदानीवाहकहरूका लागि विशेष छुट तथा सुविधाहरू पनि उपलब्ध गराउने छन्।

रसुवा बाढीमा ३४ देशका ६०७ विदेशी पर्यटक बेपत्ता, कुन देशका कति ?

काठमाडौँ, ३० भदौ । रसुवाको भोटेकोशी बाढीमा ३४ देशका ६०७ विदेशी पर्यटक बेपत्ता भएका छन् । पर्यटन विभागका अनुसार विभिन्न कम्पनीमार्फत कैलाश मानसरोवर र जनैपूर्णिमा मेलाका लागि गोसाइँकुण्ड गएका ६०७ विदेशी पर्यटक बेपत्ता भएका हुन् । बेपत्ता भएका विदेशी पर्यटकमध्ये २६९ पुरुष, ३२९ महिला र नौ लिंग नखुलेका नागरिक छन् । बेपत्ता भएका विदेशी नागरिकमध्ये सबैभन्दा बढी भारतीय रहेको विभागले जनाएको छ । विभागका अनुसार भारतका १८९ नागरिक बेपत्ता भएका छन् । भारत नेपालको विपतमा सबैभन्दा बढी भौतिक सहयोग गर्ने देश हो । बाढीमा अष्ट्रेलियाका ३३, बेलारुसका दुई, क्यानडाका ३०, फिनल्याण्डका एक, फ्रान्स चार, जर्मनी आठ, हंगेरी एक, आइरिस दुई, इजरायल एक, लिथ्वानियाका एक, मलेसियाका ५५, नेदरल्याण्डका दुईजना बेपत्ता भएका छन् । यस्तै, न्यूजरल्याण्डका पाँच, पोर्चुगलका दुई, रसियाका ६, सिंगापुरका नौ, साउथ अफ्रिकाका ६, स्पेनका दुई, युक्रेनका ५४, बेलायतका ३२, अमेरिकाका ६५, जापानका पाँच, फिलिपिन्सका एक, काजकिस्तानका तीन, बेल्जियमका दुई, स्वीडेनका एकजना बेपत्ता छन्।  लाटभियाका ३३, स्वीजरल्याण्डका एक, इटालीका दुई, चीनका ३७, भियतनाम एक, इस्टोनियाका दुई र कोरियाका नौ पर्यटक हराएका छन् ।  बाढीमा परेर नेपालका १८८ पर्यटक पनि बेपत्ता भएका हुन् । विभागका अनुसार बेपत्ता हुनेमा १६१ पुरुष र २७ महिला  छन् । बेपत्ता हुनेमा विदेशी पर्यटकको सहयोगीका रुपमा गएका र कैलाश मानसरोवर तथा गोसाइँकुण्ड घुम्न गएका नेपाली रहेको विभागका सूचना अधिकारी सुरज घिमिरेले जानकारी दिए ।  हालसम्म ३१० विदेशी पर्यटकको सफल उद्धार गरिएको विभागले जनाएको छ । उद्धार भएकामध्ये २५८ पुरुष र ५२ महिला छन् ।

बाैद्ध र हिन्दु धर्मावलम्वीको साझा धार्मिक स्थल काँक्रेविहार

सुर्खेत, ३० भदौ । हिन्दु र बाैद्ध धर्मावलम्वीको साझा धार्मिक स्थल हो काँक्रेविहार । काँक्रेविहार सुर्खेतको वीरेन्द्रनगर नगरपालिका– ९ स्थित सानो पहाडी टाकुरोमा अवस्थित छ ।  काँक्रेविहार पहुँच मार्ग दयनीय भएको भएपनि यस क्षेत्रको अवलोकन गर्न वार्षिक रुपमा हजारौं धार्मिक पर्यटकहरु यहाँ आउने गर्दछन् । यो एक प्राचीन बौद्धविहारसमेत हो । १२औँ शताब्दीमा निर्माण भएको काँक्रेविहार विभिन्न अभिलेखहरू तथा उत्खननबाट प्राप्त मूर्तिहरूले यस स्थानलाई लिच्छवि र मल्लकालीन युगसँग जोडेको छ । यहाँ बुद्ध, अवलोकितेश्वर, तारादेवी र अन्य बौद्ध देव–देवीहरूका मूर्तिहरू अवस्थित छन् । शिखरशैलीमा निर्माण गरिएको विहारमा हिन्दु र बौद्ध संस्कृतिको संगम देख्न पाइन्छ ।   

कृषि
फार्मदेखि किचेनसम्म खाद्य स्वच्छतामा वरपीपल रिसोर्ट अति उत्तम
गौर भेटेरिनरी अस्पतालको सेवा प्रवाहमा सुधार
जलवायु परिवर्तन र कृषि सङ्कटले द्वन्द्व तथा विस्थापनको जोखिम बढाउँदै : अनुसन्धान
अध्यात्म/दर्शन
विज्ञान/प्रविधि
आजको मौसमः पाँच प्रदेशमा भारी बर्षा जारी रहने
नेपाली प्रविधि कम्पनी 'सोसयर' लाई अन्तर्राष्ट्रिय आईएसओ प्रमाणीकरण
अमेरिका र चीनबिच एआई प्रतिस्पर्धा, कस्ले जित्ला त ?
सोसयरले पायो सूचना सुरक्षा व्यवस्थापनसम्बन्धी आईएसओ प्रमाणीकरण
​​​​​​​आजको मौसम: देशैभरी मध्यम देखी भारी बर्षा हुने
विश्व ओजोन तह बचाउ दिवस, बिभिन्न कार्यक्रम गरी मनाइदैँ
आजको मौसम: देशैभरी मध्यम तथा भारी वर्षाको सम्भावना
निलो चरासहित ‘ट्विटर’ पुनः फर्किने तयारीमा, सिमितले सुरू गरे चलाउन
आजको मौसम: देशैभरी मध्यम तथा भारी बर्षा हुने
बालबालिकाको गोपनियता संकलन गरेको आरोपमा टिकटकलाई ४० करोड डलर जरिवाना
आजको मौसमः देशभर मनसुनी वायुको प्रभाव रहने
चीनमा टाइफुन डल्फिन आँधीका कारण १० लाख मान्छे बिस्थापित
राजनीति
शेखर कोइराला देउवा पक्षको वडा अधिवेशनमा पनि गएनन्
बाढीमा अस्ट्रेलिया सरकारले देखाएको मित्रता र सहयोगप्रति प्रधानमन्त्री बालेनको कृतज्ञता
प्रदेश राजधानी नै कांग्रेस केन्द्रीय सदस्यबाट वञ्चित हुने निश्चित, ‘हेभिवेट’ नेताको ‘च्याप्टर क्लोज’ !
राष्ट्रपतिले गरे शुक्रबार रातिबाट संसदको चालू अधिवेशन अन्त्य
संघीय निजामती विधेयक संसदमा दर्ता, भोलि रातिदेखि चालू अधिवेशन अन्त्यको सिफारिस
देउवा समूहको अधिवेशनमा सहभागी हुनेलाई कांग्रेस अनुशासन समितिले कारबाही गर्ने
कर्णालीबाट कांग्रेस पदाधिकारीमा दाबी गर्दै एक्ला नेता शाही, को हुन् उनी ?
सर्लाही ४ बाट मनिष मिश्र महाधिवेशन प्रतिनिधिमा सर्वसम्मत
सुर्खेत १ बाट निर्वाचित सांसद खड्का २ बाट प्रतिनिधिमा प्रत्यासी, बढ्यो आन्तरिक किचलो
सर्वोच्चले माग्यो प्रसाईंलाई थुनामा राख्नुको कारण
अन्तर्राष्ट्रिय
फ्लाईदुबईका भारतीय पाइलट स्मित माछारलाई ट्रम्प र मोदीले दिए ‘हिरो’ को संज्ञा
नेतान्याहूलाई स्वागत गरेकोमा इरानद्वारा युएईको आलोचना

काठमाडौं, १५ असोज । इरानको सर्वोच्च राष्ट्रिय सुरक्षा परिषद्का सचिव मोहसेन रेजाइले इजरायली प्रधानमन्त्री बेन्जामिन नेतान्याहूलाई आतिथ्य प्रदान गरेकोमा संयुक्त अरब इमिरेट्स (युएई) को आलोचना गरेका छन्। सामाजिक सञ्जाल प्लेटफर्म एक्समा बिहीबार अरबी भाषामा लेखिएको पोस्टमा, रेजाइले युएईको नाम नलिई लेखेका छन्, ‘जसरी अमेरिकी सैन्य अड्डाहरू आयोजना गर्नाले तपाईंलाई सुरक्षा प्रदान गर्दैन, त्यसरी नै गाजाको कसाई आयोजना गर्नाले पनि राम्रो नतिजा प्राप्त हुनेछैन।’ रेजाइले आफ्नो पोस्टमा भनेका छन्, ‘हालैको युद्धबाट पाठ सिक्नुहोस्, युद्ध बढाउन बन्द गर्नुहोस्, र इरानी टापुहरूको बारेमा आधारहीन दाबी गर्न बन्द गर्नुहोस्।’ युएईले हालै संयुक्त राष्ट्रसंघमा तीन टापुहरूमा कथित कब्जाको मुद्दा उठाउँदै इरानको आलोचना गरेको थियो । इरान र युएईको यी टापुहरूमा लामो समयदेखि विवाद छ। हालैका दिनमा दुई देशबीचको सम्बन्धमा तनाव बढेको छ। इजरायली र अमेरिकी आक्रमणपछि यो तनाव बढेको हो।

ककपिटमा पाइलटबीच हानाहान भएपछि तेल अवीव जाँदै गरेको फ्लाई दुबई साउदी अरबमा अवतरण

न्युज कारखाना काठमाडाैं, १३ असाेज । ककपिटमा पाइलटबीच झगडा भएपछि दुबईबाट तेल अवीव जाँदै गरेको फ्लाई दुबईकाे विमान साउदी अरबकाे ताबुकमा अवतरण गरिएकाे छ । दुबईबाट तेल अवीवका लागि उडेको फ्लाई दुबईको यात्रुवाहक विमान बुधबार बिहान साउदी अरबतर्फ मोडिँदै ताबुकमा अवतरण भएकाे हाे । दुई पाइलटबीच भएको हिंस्रक झडपका कारण आपतकालीन संकेतहरू (इमर्जेन्सी कोडहरू) जारी भएपछि यस्तो निर्णय लिइएको थियो । यसमा सम्भावित अपहरणको संकेत दिने कोड पनि समावेश थियो।  घटना सुरक्षामाथिको आक्रमण नभएको निष्कर्षमा पुग्नुअघि नै इजरायली लडाकु विमानहरूलाई तयारी अवस्थामा राखिएको थियो। राडारले सुरुमा ७७०० (सामान्य आपतकाल) कोड पठाएको थियो, तर केही समयपछि ७५०० (गैरकानूनी हस्तक्षेप) मा परिवर्तन गर्दै विमानले पुनः ७७०० कोडमा परिवर्तन गरेकाे थियाे । विमानभित्रको अवस्थाबारे अहिलेसम्म केही खुलाइएकाे भने छैन । बोइङ ७३७ म्याक्स ८ मोडलको उडान FZ1073 बिहान करिब ७:०५ बजे दुबईबाट उडेको थियो । विमान बिहान ९:३० बजे बेन गुरियन विमानस्थलमा अवतरण गर्ने तालिका थियो। इजरायली सञ्चारमाध्यमका अनुसार विमानमा करिब १७४ देखि १८० यात्रुहरू सवार थिए, जसमा धेरै इजरायली नागरिक र करिब २७ बालबालिका समावेश थिए। उडान सुरु भएको करिब ९० मिनेटपछि, जब विमान जोर्डनको हवाई क्षेत्रमा प्रवेश गर्‍यो, यसले सामान्य आपतकालको अन्तर्राष्ट्रिय संकेत 'स्क्वाक कोड ७७००' प्रसारण गर्‍यो। त्यसपछि केही समयका लागि '७५००' कोडमा परिवर्तन गर्‍यो, जुन गैरकानूनी हस्तक्षेप वा सम्भावित अपहरणको अवस्थामा प्रयोग गरिन्छ। त्यसपछि विमानकाे उचाइ घटाइयो र साउदी हवाई क्षेत्र हुँदै ताबुकतर्फ अघि बढ्यो। केही समयका लागि यो सार्वजनिक उडान-ट्र्याकिङ साइटहरूबाट हरायो र ककपिटसँगको सम्पर्क पनि टुट्यो। दुबईबाट तेल अवीव जाँदै गरेको फ्लाई दुबईको उडानका पाइलटहरूबीच उडानकै क्रममा झगडा भएपछि चालक दलले आपतकालीन चेतावनी सक्रिय पारेका थिए ।   

भारतकाे बिहारमा शौचालयको ट्यांकीमा निसास्सिएर बाबुको मृत्यु, छोरा गम्भीर

न्यूज कारखाना रौतहट १४ असोज। भारतको बिहारस्थित मोतिहारीमा निर्माणाधीन शौचालयको ट्यांकीमा निसास्सिएर एक मजदुरको मृत्यु भएको छ भने उनका छोरा गम्भीर घाइते भएका छन्। बुधवार बिहान सीमावर्ती बजार घोडासहन थाना क्षेत्रको पकही गाउँमा शौचालयको ट्यांकीको सेन्ट्रिङ खोल्ने क्रममा घटना भएको हो। मृत्यु हुनेमा पथलु राय रहेका छन्। उनका २५ वर्षीय छोरा पवन कुमार गम्भीर घाइते भएका छन्। प्रहरीका अनुसार बाबुछोरा दुवै पकही गाउँका कादिर दीवानको घरमा निर्माण गरिएको शौचालयको ट्यांकीको सेन्ट्रिङ खोल्न पुगेका थिए। ट्यांकीभित्र पसेलगत्तै अक्सिजनको कमीका कारण पथलु राय बेहोस भएर ढलेका थिए। बाबु लामो समयसम्म बाहिर नआएपछि छोरा पवन कुमार उनलाई हेर्न ट्यांकीभित्र पसे। बाबु बेहोस अवस्थामा रहेको देखेपछि उनलाई बाहिर निकाल्ने प्रयास गर्दा पवनसमेत बेहोस भएका थिए। घटनापछि स्थानीयवासीले निकै प्रयास गरेर दुवैलाई ट्यांकीबाट बाहिर निकाली उपचारका लागि अस्पताल पुर्‍याएका थिए। अस्पताल पुर्‍याएलगत्तै चिकित्सकले पथलु रायलाई मृत घोषणा गरेका थिए। पवन कुमारको अवस्था गम्भीर रहेको र उनको उपचार भइरहेको जनाइएको छ। घटनाको सूचना पाएपछि घोडासहन थानाका पुलिस इन्स्पेक्टर अमरजीत कुमार नेतृत्वको टोली घटनास्थल पुगेको थियो। प्रहरीले पथलु रायको शव नियन्त्रणमा लिएर घटनाबारे थप अनुसन्धान सुरु गरेको छ।

इरानमा चार सुरक्षाकर्मीको हत्या आरोपमा दुई जनालाई फाँसी

काठमाडौं, १४ असोज। इरानको न्यायपालिकाको आधिकारिक समाचार एजेन्सी 'मिजान' का अनुसार, सर्वोच्च अदालतबाट मृत्युदण्डको सजाय सदर भएपछि बुधबार बिहान अली हेम्मती र माजिद निकान्दिशलाई फाँसी दिइएको छ।   इरानभर फैलिएको राष्ट्रव्यापी विरोध प्रदर्शनका क्रममा उनीहरूलाई गत ८ जनवरीमा मशहदको तबारसी क्षेत्रबाट पक्राउ गरिएको थियो। सुरक्षा बलका चार जनाको ज्यान जाने गरी भएको हिंसात्मक गतिविधिमा संलग्न रहेको आरोपमा उनीहरू दोषी ठहरिएका थिए।   मिजानका अनुसार, ८ जनवरीको रात मशहदमा प्रदर्शनकारीहरूले पसल, बैंक, बस तथा सार्वजनिक सम्पत्तिमा आगजनी गर्नुका साथै सुरक्षा बललाई रोक्न सडकहरू अवरुद्ध पारेका थिए। हेम्मतीले अशान्तिका क्रममा मोलोटोभ ककटेल (पेट्रोल बम) प्रहार गरी पसलमा आगो लगाएको र 'बासिज' अर्थात अन्तर्गतको स्वयंसेवक अर्धसैनिक सङ्गठनका सदस्यलाई छुरा प्रहार गरेको स्वीकार गरेका थिए।   त्यसैगरी, निकान्दिशले बैंकमा आगो लगाएको, सम्पत्ति तोडफोड गरेको र बासिज सदस्यमाथिको आक्रमणमा संलग्न रहेको स्वीकार गरेका थिए। मृत्युदण्डको सजाय पाउनुअघि ती दुवै जनाको मुद्दामा वकिलहरूको उपस्थितिमा सुनुवाइ भएको थियो र पछि सर्वोच्च अदालतले उक्त सजाय सदर गरेको थियो। अदालतले कुचानका २५ वर्षीय निकान्दिशलाई 'मोहारेबेह' (ईश्वरविरुद्ध युद्ध छेडेको) आरोपमा मृत्युदण्डको सजाय सुनाएको थियो।   प्राप्त जानकारी अनुसार, सर्वोच्च अदालतबाट सजाय सदर भई सम्पूर्ण कानुनी प्रक्रिया पूरा भएपछि उनीहरूलाई मृत्युदण्ड दिइएको हो।

खेल
टाइम १०० नेक्स्टमा क्रिकेटर वैभव सूर्यवंशी, सूचीमा पर्ने एक्ला भारतीय खेलाडी
मनमोहक देखियो पोखरा क्रिकेट स्टेडियम (फोटोफिचर)

पोखरा, १४ असोज । नेपालमा क्रिकेटको अत्याधिक क्रेज बढिरहेको छ।  नेपाली खेलाडीहरूले अन्तराष्ट्रिय स्तरमा क्रिकेट खेलकुदमा हासिल गरेको उपाधीले पनि यो पुष्टी भएको छ।    हेर्नुहोस्, पोखरा क्रिकेट स्टेडियमका मनमोहक तस्विरहरूः

म्यानचेस्टर सिटीले ९० करोड पाउन्ड 'अनियमितता गरेकाे' पुष्टि

काठमाडौँ, १४ असोज । म्यानचेस्टर सिटी नौ वर्षको अवधिमा वित्तीय नियम उल्लङ्घनका सबै आरोपहरूमा दोषी पाइएको प्रिमियर लिगले पुष्टि गरेको छ। क्लबले आफ्नो आम्दानी ९०० मिलियन पाउन्डभन्दा बढीले कृत्रिम रूपमा बढाएको पाइएको छ।   एक सनसनीपूर्ण घोषणा गर्दै प्रिमियर लिगले स्वतन्त्र आयोगको छानबिनबाट सिटी दोषी ठहर भएको जनाएको छ। आयोगका अनुसार क्लबले व्यावसायिक साझेदारहरूसँग "नक्कली सम्झौता" गरी कृत्रिम रूपमा राजस्व बढाएको र खर्च घटाएको थियो। साथै, आफ्नो वास्तविक वित्तीय अवस्था लुकाउन गलत हिसाब-किताब पेस गरेको पनि पाइएको छ। यदि सही विवरण दिइएको भए प्रिमियर लिग र युइएफएको खर्च सीमाको गम्भीर उल्लङ्घन हुने थियो। क्लबले खेलाडीहरू र तत्कालीन प्रबन्धक रोबर्टो मान्सिनीसँग पनि आम्दानी बढाएर देखाउन "नक्कली" छवि अधिकार सम्झौता गरेको पाइएको छ।   यसैबीच, सिटीले शुक्रबारको समयसीमाभित्रै निर्णयविरुद्ध पुनरावेदन गर्ने बताएको छ। उक्त निर्णयमा "कानुन, सिद्धान्त र तथ्यसम्बन्धी स्पष्ट त्रुटिहरू रहेको र निर्णय आधारहीन रहेको" क्लबको दाबी छ। क्लबका प्रमुख कार्यकारी फेरान सोरियानोले कर्मचारीहरूलाई पठाएको भिडियो सन्देशमा यो निर्णय "प्रिमियर लिगको षड्यन्त्र" मा आधारित रहेको बताएका छन्।   प्रिमियर लिग यो मामिला सकेसम्म चाँडो टुङ्ग्याउन चाहन्छ। त्यसैले पुनरावेदन प्रक्रिया र स्वतन्त्र आयोगको अध्यक्षतामा हुने कारबाही वा प्रतिबन्धसम्बन्धी सुनुवाइ एकसाथ अघि बढ्ने अपेक्षा गरिएको छ।   हल सिटीका मालिक अकुन इलिकालीले "आर्थिक डोपिङ" को संज्ञा दिएको यस प्रकरणले फुटबल दुनियाँमा हलचल मच्चाएको छ भने अन्य प्रिमियर लिग क्लबका अधिकारीहरूलाई स्तब्ध बनाएको छ।   प्रिमियर लिगका प्रमुख कार्यकारी रिचर्ड मास्टर्सले यस मुद्दालाई "प्रिमियर लिगको इतिहासकै सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण" भनेका छन्। यस निर्णयले अभूतपूर्व सजाय निम्त्याउने निश्चित जस्तै देखिन्छ, जसमा सम्भवतः अङ्क कटौती भई सिटी रेलिगेसन (तल्लो डिभिजन) मा पर्न सक्ने जोखिम पनि छ।   सिटीले गरेको उल्लङ्घनको स्तर अनुसार यसअघि कुनै प्रत्यक्ष नजिर नभए पनि, एभर्टनलाई दिइएको १० अङ्कको सजाय प्रिमियर लिगको मापदण्डमै आधारित थियो। सन् २०२१-२२ को सिजनसम्म नाफा तथा दिगोपनसम्बन्धी नियम १९.५ मिलियन पाउन्डले उल्लङ्घन गरेकोमा एभर्टनलाई प्रारम्भिक ६ अङ्क र सीमाभन्दा बढी खर्च गरेको प्रत्येक ५ मिलियन पाउन्ड बराबर थप १ अङ्क कटौती गरिएको थियो।   सुनुवाइका क्रममा सिटीका साक्षीहरूको व्यवहारबारे पनि आयोगले कडा टिप्पणी गरेको छ। "क्लबका तर्फबाट बयान दिन आएका कतिपय मुख्य साक्षीहरूले प्रस्तुत गरेका प्रमाण मुख्य बुँदाहरूमै झुटा थिए," आयोगले उल्लेख गरेको छ। साथै, केही साक्षीहरूले असत्य हो भन्ने जान्दाजान्दै बयान दिएकाले उनीहरूको नियत बेइमान देखिएको तर्क आयोगले गरेको छ।   सन् २००९-१० देखि २०१७-१८ सम्मका नौ सिजनमा म्यानचेस्टर सिटीले ८३ करोड ६ लाख पाउन्ड (£८३०.६ मिलियन) बराबरको "गुप्त वित्तीय योजना" सञ्चालन गरेको र थप ७ करोड पाउन्ड (£७० मिलियन) खर्च लुकाएको पाइएको छ। यसका साथै, प्रिमियर लिगसँग सहकार्य नगरेको र इमानदारीपूर्वक प्रस्तुत नभएको भन्दै क्लबलाई नियम उल्लङ्घनका विभिन्न विषयमा दोषी ठहर गरिएको छ। आयोगले अनुसन्धानमा व्यवधान खडा गर्न क्लबले योजनाबद्ध प्रयास गरेको निष्कर्षसमेत निकालेको छ।   प्रिमियर लिगले स्वतन्त्र आयोगको ४० पृष्ठ लामो "मुख्य निर्णय" सार्वजनिक गरेको हाे। डिसेम्बर २०२४ मा सम्पन्न ४२ दिने सुनुवाइपछि यो प्रतिवेदन तयार पार्न करिब दुई वर्ष लागेको थियो।   लिगका अनुसार: "उक्त अवधिमा सिटीले आफ्ना केही प्रायोजकहरूसँग 'देखावटी' व्यावसायिक सम्झौताहरू गरेको आयोगको निष्कर्ष छ। ती सम्झौताहरू गुप्त वित्तीय योजनाका हिस्सा थिए, जसअन्तर्गत सम्बन्धित कम्पनीहरूले प्रायोजन शुल्कको केही अंश मात्र तिरे पुग्थ्यो। बाँकी रकम भने क्लबको माउ कम्पनी 'अबु धाबी युनाइटेड ग्रुप इन्भेस्टमेन्ट एन्ड डेभलपमेन्ट लिमिटेड' ले उपलब्ध गराउँथ्यो।"   "यस योजनाकै एक भागका रूपमा, क्लबको वास्तविक सञ्चालन खर्च कम देखाउन लिमिटेडको लगानीमा थप 'देखावटी' व्यवस्थाहरू गरिएका थिए। साथै, क्लबका खेलाडीहरूको 'इमेज राइट्स' (तस्बिर तथा पहिचानसम्बन्धी अधिकार) खरिद गर्ने संस्था 'फोर्डहम' सँग पनि लिमिटेडकै लगानीमा अर्को एउटा 'देखावटी' घुमाउरो वित्तीय सम्झौता गरिएको थियो।   वित्तीय नियमहरूको पूर्ण पालना भएको देखाउन उक्त अवधिमा क्लबको आम्दानीलाई कृत्रिम रूपमा बढाउनु र खर्च घटाउनु (९०० मिलियन पाउन्डभन्दा बढीले) नै यी सबै योजनाहरूको मुख्य उद्देश्य रहेको निष्कर्ष निकालिएको छ।"

म्यानचेस्टर सिटीमाथि प्रिमियर लिगको ठूलो कारबाही

काठमाडौं, १४ असोज । म्यानचेस्टर सिटी सन् २००९-१० देखि २०१७-१८ सम्मका सिजनहरूमा प्रिमियर लिगको आर्थिक नियमहरूको गम्भीर उल्लङ्घन गरेको सम्बन्धी सबै आरोपमा दोषी पाइएको छ।   प्रिमियर लिगले एक विज्ञप्ति जारी गर्दै यसको जानकारी दिएको हो।   चार वर्ष लामो अनुसन्धानपछि सन् २०२३ को फेब्रुअरीमा सिटीमाथि ती नौ सिजनहरूमा लिगको आर्थिक नियम उल्लङ्घन गरेको आरोप लगाइएको थियो। यद्यपि, क्लबले विज्ञप्ति जारी गर्दै उक्त निर्णयविरुद्ध पुनरावेदन (अपिल) गर्ने जनाएको छ।   प्रिमियर लिगले मङ्गलबार जनाएअनुसार, एक स्वतन्त्र आयोगले म्यानचेस्टर सिटीले आफ्ना केही व्यावसायिक साझेदारहरूसँग 'नक्कली' सम्झौताहरू गरेको फेला पारेको छ। यी सम्झौताहरूले दुवै पक्षबीचको वास्तविक सहमतिलाई गलत रूपमा प्रस्तुत गरेका थिए।   आयोगका अनुसार सिटीले वित्तीय नियमहरूको पालना गरेको देखाउनका लागि सो अवधिमा क्लबको आम्दानी कृत्रिम रूपमा बढाएको र खर्च घटाएको (९०० मिलियन पाउन्ड वा १.२ अर्ब डलरभन्दा बढीले) पाइएको छ।   प्रिमियर लिगका प्रमुख कार्यकारी रिचर्ड मास्टर्सले भने, "मुख्य निर्णयमा क्लबले कसरी झन्डै एक दशकसम्म व्यवस्थित रूपमा प्रिमियर लिगका नियमहरू उल्लङ्घन गर्‍यो भन्ने विवरण समेटिएको छ, यस मुद्दाका केही पक्षहरूमा अझै निर्णय हुन बाँकी छ; जसमा मुख्य रूपमा यी उल्लङ्घनहरूका लागि कस्तो कारबाही वा सजाय हुनेछ भन्ने विषय समावेश छ।"   यता, कुनै पनि गलत काम नगरेको दाबी गर्दै आएको सिटीले आयोगको निष्कर्षबाट आफूहरू "निराश र आश्चर्यचकित" भएको बताएको छ। क्लबले भनेको छ, "प्रिमियर लिगद्वारा लगाइएका आरोपहरूमा क्लब निर्दोष छ र यस मुद्दामा हाम्रो अडानलाई समर्थन गर्ने अकाट्य प्रमाणहरूको विस्तृत आधार विद्यमान छ, म्यानचेस्टर सिटी एफसीले अब उपलब्ध पुनरावेदनका विकल्पहरू प्रयोग गर्नेछ; किनकि उक्त निष्कर्षमा कानुन, सिद्धान्त र तथ्यसम्बन्धी स्पष्ट तथा ठोस त्रुटिहरू छन् र यो निर्णय आधारहीन छ।"   आयोगको अनुसन्धान अनुसार म्यानचेस्टर सिटीले यस्ता व्यावसायिक सम्झौताहरू गरेको फेला परेको छ, जसमा प्रायोजक कम्पनीहरूले सम्झौता रकमको केही अंश मात्र भुक्तानी गर्दथे। बाँकी रकम क्लबको स्वामित्व रहेको संस्था 'अबू धाबी युनाइटेड ग्रुप इन्भेस्टमेन्ट एण्ड डेभलपमेन्ट' ले व्यहोर्ने गरेको थियो।   उक्त समूहद्वारा वित्तपोषित यस्ता व्यवस्थाहरूका कारण क्लबलाई आफ्नो वास्तविक सञ्चालन खर्चभन्दा कम खर्च विवरण देखाउन सहज भएको थियो। आयोगले यदि सिटीले सही र वास्तविक विवरण पेस गरेको भए उनीहरूले खर्चको तोकिएको सीमा "अत्यधिक ठूलो परिमाणमा" नाघ्ने निष्कर्ष निकालेको छ।   यसका साथै, अनुसन्धानका क्रममा क्लबले "प्रिमियर लिगको कार्यमा बाधा पुर्‍याउन र छानबिन रोक्न योजनाबद्ध प्रयासहरू गरेको" पनि पाइएको छ। बेलायती सरकारकी संस्कृति, सञ्चार तथा खेलकुद मन्त्री लिसा नान्डीले भनिन्, "यो अत्यन्त गम्भीर विषय हो; प्रिमियर लिगको प्रतिवेदन निकै कडा र गम्भीर छ।"   संयुक्त अरब इमिरेट्स (युएई) का उपराष्ट्रपति तथा उपप्रधानमन्त्री शेख मन्सुर बिन जायद अल-नाह्यानले सन् २००८ मा क्लबको स्वामित्व लिएयता म्यानचेस्टर सिटी प्रिमियर लिगको एक प्रभावशाली शक्तिका रूपमा स्थापित भएको छ। यस अवधिमा (विगत १५ वर्षमा) सिटीले आठवटा प्रिमियर लिग, चारवटा एफए कप र सातवटा लिग कप उपाधि जितेको छ। साथै, क्लबले सन् २०२३ मा पहिलो पटक प्रतिष्ठित च्याम्पियन्स लिगको उपाधिसमेत चुमेको थियो।  

इतिहासमै पहिलो पटक अमेरिकाका सबै राज्यमा ओलम्पिक ज्योति घुमाइने

काठमाडौँ, १४ असोज । सन् २०२८ मा लस एन्जलसमा हुने ओलम्पिकले विश्वको ध्यान तान्दा क्यालिफोर्निया मुख्य आकर्षणको केन्द्र बन्नेछ। तर, ती खेलहरूको पूर्वतयारीका क्रममा भने अमेरिकाका सबै ५० वटै राज्यको प्रतिनिधित्व रहनेछ।   इतिहासमै पहिलो पटक ओलम्पिक टर्च रिले (मसाल यात्रा) अमेरिकाका सबै राज्यहरूमा पुग्नेछ। यो राष्ट्रव्यापी यात्रा सन् २०२८ को वसन्त ऋतुमा सुरु भई '" एल ए २८'' को उद्घाटन समारोहमा पुगेर समापन हुनेछ।   यस यात्राको सुरुवात एटलान्टाबाट हुनेछ; एटलान्टाले सन् १९९६ मा ग्रीष्मकालीन ओलम्पिक आयोजना गरेको थियो र ओलम्पिक आयोजना गर्ने यो नै अमेरिकाको अन्तिम सहर हो।      "हरेक ओलम्पिक खेलको सुरुवात एउटा सानो ज्वालाबाट हुन्छ। त्यो ज्वालालाई लस एन्जलससम्म पुर्‍याउनु हाम्रा लागि सम्मान र सौभाग्यको कुरा हो, जसलाई हामी देशका हरेक कुनाका बासिन्दासँग बाँड्नेछौँ। किनकि, सबै ५० राज्यका अमेरिकीहरूले उद्घाटन समारोहसम्मको यात्रामा यो ज्वाला बोक्नेछन्," एल ए २८' का अध्यक्ष केसी वासरम्यानले मङ्गलबार जारी गरेको विज्ञप्तिमा भनेका छन्।      "एटलान्टाबाट यो यात्रा सुरु गर्नु भनेको ओलम्पिकसँग गहिरो सम्बन्ध भएको सहर र कोका-कोलाजस्ता साझेदारहरूप्रतिको सम्मान हो, जसको सहयोगले एक शताब्दीदेखि यो अभियानलाई अघि बढाउन मद्दत गरेको छ। कोका-कोला, जेपीमोर्गन चेस , अलस्टेट र एक्सफिनिटी तथा सहभागी सहरहरूले यो रिलेलाई सम्भव बनाइरहेका छन्। आगामी महिनाहरूमा, हामी देशको यस ऐतिहासिक क्षणमा अझ धेरै सहर र साझेदारहरूलाई स्वागत गर्न आतुर छौँ।"      कोका-कोलाको ओलम्पिकसँगको साझेदारी सन् १९२८ मा सुरु भएको थियो। प्रसिद्ध रूपमा कोका-कोला सङ्ग्रहालय एटलान्टाको सेन्टेनियल ओलम्पिक पार्कसँग जोडिएको छ, जुन १९९६ को ओलम्पिक अघि निर्माण गरिएको थियो। यी दुवै क्षेत्र एटलान्टाका प्रतिष्ठित स्थान मानिन्छन्।   ओलम्पिक ज्योति अमेरिका आइपुग्नुअघि ग्रीसको ओलम्पियामा प्रज्वलित गरिनेछ। " एल ए २८'ओलम्पिक टर्च रिलेको सम्पूर्ण मार्ग सन् २०२७ मा सार्वजनिक गरिनेछ। सन् २०२८ को ओलम्पिक जुलाई १४ देखि ३० सम्म सञ्चालन हुनेछ। त्यसपछि अगस्ट १५ देखि २७ सम्म प्याराओलम्पिक खेलहरू आयोजना हुनेछन्।   एटलान्टाका मेयर आन्द्रे डिकेन्सले मङ्गलबार जारी गरेको विज्ञप्तिमा ओलम्पिक ज्योति पुनः भित्र्याउन सहर "तयार रहने" बताएका छन्। "३० वर्षअघि एटलान्टाले विश्वलाई स्वागत गरेको थियो," डिकेन्सले भने, "सन् १९९६ को शताब्दी ओलम्पिक खेलकुदले यस सहरको स्वरूप नै बदल्यो। यसले विश्वभरका अर्बौँ मानिसहरूलाई आधुनिक एटलान्टासँग परिचित गरायो र हामी सबैभन्दा ठूलो अन्तर्राष्ट्रिय मञ्चमा प्रतिस्पर्धा गर्न सक्षम छौँ भन्ने प्रमाणित गर्‍यो।"   उनले थप भनेका छन्, "३० वर्षपछि एटलान्टा निकै परिवर्तन भएको छ। हामी अझ ठूला र विश्वसँग अझ बढी जोडिएका छौँ। त्यसैले, जब ओलम्पिक ज्योति अमेरिका फर्किनेछ, एटलान्टा तयार हुनेछ, ग्रीसबाट यसलाई स्वागत गर्न, समुदायका रूपमा खेलकुदको भावनालाई सँगै मनाउन र यसलाई लस एन्जलस तथा अमेरिकाको ओलम्पिक कथाको अर्को अध्यायतर्फ अघि बढाउन। सन् १९९६ मा त्यो ज्योति बोक्न पाउँदा एटलान्टालाई गर्व लागेको थियो, यसलाई पुनः स्वागत गर्न पाउँदा पनि हामीलाई उत्तिकै गर्व हुनेछ।"  

शिक्षा
अगस्ट १ मा विश्व इतिहासः क्रिस्टाेफर काेलम्बस पहिलाे पटक दक्षिण अमेरिकी भुमीमा
असाेज १५ः पृथ्वीनारायण शाहले नुवाकाेट जितेकाे दिन
सूचनामा विश्वव्यापी पहुँचको दिवस विभिन्न कार्यक्रम गरी मनाइँदै
सेप्टेम्बर २८ मा विश्वः फ्लेमिङले गरे जीवाणु नास गर्ने ढुसीको खोज
राराब क्याम्पस प्रमुखविरुद्ध विद्यार्थीहरु धर्नामा, मनपरी खर्च गरेको आरोप
विश्व इतिहासमा सेप्टेम्बर २६ः आइन्स्टाइनद्वारा 'विशेष सापेक्षताको सिद्धान्त' प्रकाशन
प्रदेशलाई साक्षर बनाउन मधेश सरकारले ल्यायाे निर्देशिका