निर्देशक सञ्जय गुप्ताको निधनपछि ‘काँटे-२’ सञ्जय दत्तले पूरा गर्ने
काठमाडौं, १५ कात्तिक । बलिउडका चर्चित निर्माता निर्देशक सञ्जय गुप्ताको निधन भएको छ । ५७ वर्षीय गुप्ताको शुक्रबार राति आफ्नै घरमा अकस्मात निधन भएको हो । पोस्टमार्टमपछि शनिबार साँझ मुम्बइ,वर्सोवा श्मसानघाटमा उनको अन्त्यष्टि भइसकेको छ । सञ्जयको अन्त्येष्टिमा अभिषेक बच्चन, सोनु सुद, राकेश रोशन, मनोज बाजपेयी, रोनित रोय, राजपाल यादव, गुल्सन ग्रोभर, भुषणकुमार, फरदिन खान, मुकेश छावडालगायतका बलिउड हस्तहिरुको उपस्थिति थियो । सञ्जय राति बाथरूममा चिप्लिएर लडेको, टाउकोमा गहिरो चोट लागेको र धेरै रगत बगेका कारण बेहोशीमै प्राण गएको भारतीय सञ्चारमाध्यमहरुले जनाएका छन् । मुम्बई बर्सोवास्थित आफ्नो घरको पहिलो तलमा उनी एक्लै सुतेका थिए । उनकी श्रीमती, छोराछोरी र एक कामदार दोस्रो तलामा बस्ने गर्छन् । अबेर बिहानसम्म सञ्जयको तर्फबाट कुनै हलचल नदेखिएपछि परिवारका सदस्यहरू उनलाई बोलाउन गएका थिए । तर उनी बाथरुममा निस्प्राण थिए । त्यसपछि तुरुन्त श्रीमतीले प्रहरीलाई खबर गरिन् । मुम्बई बर्सोवा प्रहरी चौकीबाट प्रहरी टोली घटनास्थलमा पुग्यो। प्रहरीले जनाएअनुसार निर्देशक गुप्ताको निधनमा परिवार, कामदार वा बाहिरी कसैको कुनै संलग्नता भएको देखिँदैन। निर्देशक गुप्ताले सन् १९९४ मा ‘आतिश’ फिल्मबाट निर्देशन यात्रा सुरु गरेका थिए । तर, उनलाई पहिलो ठूलो सफलता सन् २००२ मा बनेको ‘काँटे’ फिल्मबाट मिल्यो। ‘काँटे’ मा अमिताभ बच्चन, सञ्जय दत्तलगायतका कलाकार थिए । सो फिल्मबाट उनको कथावाचन,पात्रको चरित्र चित्रण तथा निर्देशन शैलीको निकै प्रशंसा भएको थियो । बलिउडमा ग्याङस्टर र अन्डरवर्ल्ड अपराधमा आधारित फिल्म बनाउने निर्देशकको कुरा उठ्दा सञ्जय गुप्ताको नाम आइहाल्छ । उनी सञ्जय दत्तसँग मिलेर ‘काँटे’–२’ बनाउने तयारीमा थिए । बलिउडका फिल्मकर्मीहरु निर्देशक गुप्तालाई स्क्रिप्टका भण्डार भन्ने गर्दछन्। सञ्जयले ‘सुटआउट एट वाडाला’,‘सुट आउट एट लोखन्डेवाला’, ‘काबिल’, ‘मुसाफिर’, ‘राम शास्त्र’, ‘हमेशा’, ‘खौफ’, ‘जिन्दा’, ‘दस कहानीया’, ‘मुम्बइ सागा’ लगायतका फिल्म निर्देशन गरेका छ्न् । अभिनेता सञ्जय दत्तले आफ्ना प्रिय निर्देशकको निधनमा दु:ख ब्यक्त गर्दै उनको अधुरो सपना ‘काँटे–२’ आफूले निर्माण गर्ने प्रतिबद्र्धता ब्यक्त गरेका छन् ।
राष्ट्र बैंककी उपनिर्देशक विनिता गुरुङ बनिन् मिसेस नेपाल वर्ल्ड
काठमाडौं, १५ कात्तिक । २१ प्रतिस्पर्धीलाई पछाडि पार्दै नेपाल राष्ट्र बैंककी उपनिर्देशक विनिता गुरुङ ‘मिसेस नेपाल वर्ल्ड २०२६’ की विजेता बनेकी छन् । खोटाङ दिक्तेलकी उनले शीर्ष उपाधि विजेता भएवापत स्कुटर प्राप्त गरेकी छन्। अधिवक्तासमेत रहेकी उनले अमेरिकामा आयोजना हुने बिबाहित महिलाहरुको अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगिता मिसेस वर्ल्डमा नेपालको प्रतिनिधित्व गर्ने अवसर पाउनेछिन्। प्रदर्शनीमार्गस्थित नेपाल पुलिस क्लबमा आइतबार आयोजित प्रतियोगितमा नेहा गुप्ता फस्ट रनर्सअपका साथ रिबन इन्टरटेनमेन्ट म्यानेजमेन्ट च्वाइस, ज्योति लामिछाने सेकेण्ड रनर्सअप तथा सगुन खनाल थर्ड रनर्सअपका साथ हर्लिक्स बेस्ट फिजिक भएका छन्। त्यसैगरी शिल्पा न्यौपाने महर्जन मिसेस नेपाल इन्टरनेसनल २०२६ चुनिएकी छन्। क्रिस्टिना ज्ञवाली मिसेस कोस्मो २०२६ र ऋचा शर्मा एमएस इन्टरनेसनल २०२६ का विजेता भएका छन्। यी उपाधि विजेताले जनही ५० हजार रुपैयाँ प्राप्त गरेका छन्। मिसेस नेपाल इन्टरनेसनल र एमएस इन्टरनेसनलका विजेताले सिंगापुर तथा मिसेस कोस्मो विजेताले म्यानमारमा आयोजना हुने अन्तर्राष्ट्रिय प्रतियोगितामा सहभागी हुने अवसर पाउने आयोजक संस्थाका प्रमुख कार्यकारी अधिकृत निशुकान्त झाले बताए। कार्यक्रममा अभिनेत्री निरुता सिंहलाई मानार्थ मिसेस नेपाल वर्ल्डको उपाधिबाट सम्मानित गरिएको छ। नेपाली फिल्म क्षेत्रमा साढे तीन दशकभन्दा लामो समयदेखि उनले पुर्याएको योगदान, उपलब्धि र प्रेरणादायी व्यक्तित्वको उच्च कदर गर्दै मानार्थ मिसेस नेपाल वर्ल्डको उपाधिबाट सम्मान गरिएको प्रतियोगिताकी अर्की आयोजक शिला बास्तोलाले जानकारी गराइन्। निरुताको सम्मानमा उनले अभिनय र नृत्य गरेका फिल्मका गीतहरुमा मोडल तथा अभिनेता यसराज गराच, शिला गजुरेल र ऋचा थापाले नृत्य प्रस्तुत गरेका थिए। उनीहरुले अभिनेता राजेश हमाल र अभिनेत्री निरुता सिंहलाई पनि मञ्चमा पुर्याई नृत्यमा सामेल गराएका थिए। प्रतियोगितामा सन्ध्या लामा अर्ना मोस्ट इनर्जेटिक, सुष्मा थापा निभिया फ्याबुलस फेस, अञ्जु परियार मोस्ट ट्यालेन्टेड, शिल्पा न्यौपाने महर्जन क्युटी केयर एन्ड ब्युटी हब बेस्ट हेयर, दीप्ति ढुंगेल हेल्दी स्किन, क्रिस्टिना ज्ञवाली बेस्ट र्याम्प वाक र ऋचा शर्मा दिनाज फेसन हाउस मोस्ट पङ्चुअल उपउपाधिको विजेता भएका छन्। त्यसैगरी, समीक्षा रानाभाट आयुथ वेदा बेस्ट स्माइल, श्वेच्छा पौड्याल रिलायबल डाइग्नोस्टिक ल्याबोरेटरी मोस्ट डिसिप्लिन्ड, कञ्चन महर्जन सेन्ट्रल फेसन एकेडेमी फेसन आइकन, सुष्मा थापा केडी फोटोग्राफी मोस्ट फोटोजेनिक, बिन्दु थापा राणा मोस्ट कन्फिडेन्ट, यास्मिन बेगम सैयद मिसेस कन्जेनियालिटी, सुनिता श्रेष्ठ कर्माचार्य मिसेस ह्युम्यानिटेरियन र विजेता भएका छन्। प्रतियोगीहरुलाई ह्विस्पर मिसेस नेपाल वर्ल्ड २०२६ को अन्तिम स्पर्धामा सहभागी हुन काठमाडौं आएकी मिसेस वर्ल्ड २०२५ चनिता श्रीदाकेत क्रेथोर्न, महानायक राजेश हमाल, अभिनेत्री रेखा थापालगायतले पुरस्कृत गरेका थिए।
विद्युत् सर्ट भएर अम्बे स्टिल कम्पनीमा लागेको आगो नियन्त्रणमा
काठमाडौं, १५ कात्तिक । बाँकेको जानकी गाउँपालिका–५, बकसपुरस्थित अम्बे स्टिल सरिया कम्पनीमा लागेको आगो नियन्त्रणमा आएको छ । आइतबार बिहान करिब ५:४० बजे विद्युत् सर्ट भएर कम्पनीभित्र लागेको आगो पाँच घन्टापछि नियन्त्रणमा आएको हो । आगलागीमा परी बाँकेका पाँच र भारतको बहराइच जिल्लाका तीन गरी आठजना घाइते भएका छन् । घाइते सबैलाई उपचारका लागि भेरी अस्पताल, नेपालगञ्ज पठाइएको थियो । तीमध्ये बाँकेका शिवप्रसाद चमार र रामदिन हरिजनलाई थप उपचारका भारतको लखनउ रिफर गरिएको प्रहरीले जनाएको छ। प्रहरीका अनुसार घाइते हुनेमा जानकी गाउँपालिका-५ का २८ वर्षीय शिवप्रसाद चमार, २२ वर्षीय रामदिन हरिजन, २४ वर्षीय प्रेम धोबी, २९ वर्षीय दिलीपकुमार यादव र ३५ वर्षीय लक्ष्मीराम यादव छन् । त्यस्तै, भारतको बहराइच जिल्लाको कठौतियाका २९ वर्षीय राजकुमार, २४ वर्षीय नशिवकुमार निषाद र २५ वर्षीय विनोदकुमार निषाद पनि घाइते भएका छन् । आगलागीको सूचना प्राप्त हुनासाथ इलाका प्रहरी कार्यालय खजुरा खुर्दबाट प्रहरी वरिष्ठ नायब निरीक्षक लुद्रबहादुर केसीको कमान्डमा पाँच जनाको प्रहरी टोली घटनास्थलमा खटिएको थियो । नेपालगञ्ज उपमहानगरपालिकाका दुई र कोहलपुर नगरपालिकाको एक दमकल, नेपाल प्रहरी, सशस्त्र प्रहरी बल तथा स्थानीयवासीको सहयोगमा आगो बिहानै पूर्ण रूपमा नियन्त्रणमा लिइएको थियो ।
एकै दिन सुन तोलामा आठ हजार तीन सयले घट्यो
आज विश्व शहरीकरण दिवस, बिभिन्न कार्यक्रम गरी मनाइदैँ
डीडीसीका तत्कालीन महाप्रबन्धक झा पक्राउ
सरकारको कडा कदम: १२० फर्म तथा कम्पनी कालोसूचीमा
चिसोमा बढ्न सक्छ रुघाखोकी र जोर्नीको दुखाइ, अपनाउनुहोस् यी सतर्कता
जाडो मौसममा बालबालिका: यसरी चिसोबाट राख्नुहाेस् सुरक्षित
चिसो बढ्याे, स्वास्थ्यलाई जोगाउन अपनाउनुहोस् यी प्रभावकारी उपाय
अचानक बढेको चिसो र पहिरोको उच्च जोखिम हुने
हिमपात र हिमपहिरोको उच्च जोखिम: त्यता नजान पर्यटकलाई आग्रह
काठमाडौं, १३ कार्तिक । बङ्गालको खाडीमा विकसित चक्रवात 'अर्नब' तथा पश्चिमी वायुको संयुक्त प्रभावका कारण आज कार्तिक १२ गते देखि आगामी कार्तिक १४ गते (शनिबार) सम्म देशका अधिकांश स्थानमा भारी वर्षा तथा हिमपातको सम्भावना रहेको छ। जल तथा मौसम विज्ञान विभाग, मौसम पूर्वानुमान महाशाखाका अनुसार यस अवधिमा देशका धेरैजसो स्थानमा मेघगर्जन र चट्याङ्गसहित मध्यम वर्षा तथा हिमपात हुनेछ भने विशेषगरी कोशी, मधेश, बागमती र गण्डकी प्रदेशका थोरै स्थानमा भारी वर्षा तथा एक-दुई स्थानमा अति भारी वर्षा र हिमपातको सम्भावना रहेको छ। कृषि र जनजीवनमा पर्ने प्रभावबारे: कृषि कार्य: लुम्बिनी, कर्णाली र सुदूरपश्चिम प्रदेशका हिमाली तथा पहाडी भू-भागका थोरै स्थानमा समेत भारी वर्षा र हिमपातको सम्भावना रहेकोले धानबाली भित्र्याउने लगायतका महत्त्वपूर्ण कृषि कार्यहरू बिहीबार अगाडि नै सम्पन्न गर्न कृषकहरूलाई आग्रह गरिएको छ। पहाडी तथा हिमाली क्षेत्रका पर्यटकहरूका लागि: उच्च पहाडी तथा हिमाली क्षेत्रमा भारी हिमपात, हिमआँधी (Blizzard) तथा हिमपहिरोको उच्च जोखिम रहेकाले सतर्कता अपनाउन अनुरोध गरिएको छ। पर्यटकहरूलाई तत्काल उच्च हिमाली भू-भागमा नजान र यदि गइसकेको भए सुरक्षित स्थानमा रहन आग्रह गरिएको छ। दैनिक जनजीवन र यातायात: मौसममा हुने अचानकको फेरबदलका कारण चिसो बढ्न सक्ने, जोखिमयुक्त स्थान तथा सडक छेउछाउमा पहिरो जान सक्ने तथा सडक र हवाई यातायात समेत प्रभावित हुन सक्ने देखिन्छ। यस विषम मौसमबाट हुनसक्ने सम्भावित क्षति जोगाउन आवश्यक पूर्वतयारी गर्न तथा उच्च सतर्कता अपनाउन सर्वसाधारण तथा सम्बन्धित सबै सरोकारवाला निकायहरूमा महाशाखाले जोडदार अपिल गरेको छ।
आमादब्लममा यस वर्षको पहिलो मानवीय क्षति: जर्मन पर्वतारोही मृत फेला
काठमाडौं, ११ कात्तिक। आमादब्लम हिमालको शिखरमा सफल आरोहण गरेको भोलिपल्ट सोमबार एक जर्मन पर्वतारोही करिब १,५०० मिटर (झन्डै ५,००० फिट) तल खसेर ज्यान गुमाएका छन्। एक ट्रेकिङ कम्पनीका सञ्चालकले यो जानकारी दिएका हुन्। साे कम्पनिका अनुसार ५७ वर्षीय उल्फगाङ वासिचेक करिब ६,२०० मिटरको उचाइमा रहेको 'क्याम्प ३' बाट बेपत्ता भएका थिए। उनी आइतबार ६,८१२ मिटर अग्लो शिखरमा सफल आरोहण गरी फर्किने (अवरोहण गर्ने) तयारीस्वरूप क्याम्प ३ मा आराम गरिरहेका थिए। "सफल शिखर आरोहणपछि उनले आइतबार क्याम्प ३ मा बिताएका थिए र सोमबार बिहान उनका गाइडले उनलाई बेपत्ता पाए," 'रियल हिमालय' ट्रेकिङ कम्पनीका प्रमुख गोकुल थापाले भने । थापाका अनुसार वासिचेकका व्यक्तिगत ट्रेकिङ गाइड सोनाम लामाले सापटी लिएका सरसामान फिर्ता गर्न जाँदा उनलाई पालभित्रै बस्न भनेका थिए। तर, केही बेरपछि फर्केर हेर्दा वासिचेक त्यहाँ थिएनन् र उनी बेपत्ता भइसकेका थिए। वासिचेकको शव सोमबार बिहान करिब ८ बजे क्याम्प २ क्षेत्र (करिब ४,६०० मिटर उचाइ) मा अर्का शेर्पाले देखेका थिए। त्यसपछि उनको शवलाई दिउँसो हेलिकप्टरमार्फत उद्धार गरी लुक्ला ल्याइएको थियो। लुक्लाबाट शवलाई थप पोस्टमार्टमका लागि काठमाडौंस्थित त्रिवि शिक्षण अस्पताल ल्याइएको छ। थापाले भने, "पोस्टमार्टम प्रक्रिया पूरा भएपछि राजदूतावासमार्फत शव उनका परिवारजनलाई बुझाइनेछ।" उनका अनुसार वासिचेकको यो दोस्रो नेपाल भ्रमण थियो। "उनी सन् २०२४ मा ट्रेकिङका लागि नेपाल आएका थिए, उनको यो निधनले हामीलाई स्तब्ध बनाएको छ।" त्यसैगरी, गत साता पश्चिम नेपालको अर्को हिमालमा दुई जापानी पर्वतारोहीको पनि मृत्यु भएको थियो। खुम्बु क्षेत्रमा अवस्थित आमादब्लम हिमाल ठाडो र प्राविधिक रूपमा कठिन हिमाल मानिन्छ। यस वर्ष यस हिमालमा यो पहिलो मानवीय क्षति हो। गत वर्षको अक्टोबरमा पनि त्यहाँ दुई पर्वतारोही (६५ वर्षीय फ्रेन्च र ६६ वर्षीय दक्षिण कोरियाली नागरिक) को आरोहणका क्रममा मृत्यु भएको थियो। यस वर्षको शरद ऋतुको पर्वतारोहण मौसममा ३०० भन्दा बढी पर्वतारोहीले आमादब्लम आरोहणको प्रयास गरिरहेका छन्। यसैबीच, यस वर्ष अन्य हिमालहरूमा पनि पर्वतारोहीहरूको ज्यान गएको छ। गत जुलाई महिनामा पाकिस्तानको ब्रोद पिक हिमालमा आएको हिमपहिरोमा परी प्रसिद्ध बेलायती-नेपाली पर्वतारोही निर्मल पुर्जासहित ९ जनाको ज्यान गएको थियो। त्यस्तै, गत मे महिनामा सगरमाथामा दुई भारतीय र मकालु हिमालमा अमेरिकी पर्वतारोही शेली जोहानेसेनकाे पनि हिमपहिरोका कारण निधन भएको थियो।
घुम्ने हाे दशैंमा ‘भर्जिन’ प्रदेश कर्णाली ? यी हुन सक्छन् उपयुक्त विकल्प
शेरबहादुर थापा/न्यूज कारखाना सुर्खेत, ३० असोज । दशैं हरेक नेपालीको आँगनमा आइसकेको छ । हिन्दुहरुको महान पर्व दशैं मनाउन तयारी भइरहेका बेला नेपालकै ‘भर्जिन’ प्रदेशको रुपमा रहेको कर्णाली प्रदेश पर्यटकहरुको पर्खाईमा बसिरहेको छ । कर्णाली प्रदेश सरकारले प्रदेशका १० वटै जिल्लाका १०१ पर्यटकीय क्षेत्रहरु पहिचान गरी पर्यटन गन्तव्यका रुपमा घोषणा गरिसकेको छ । तीनै पर्यटकीय क्षेत्रमा यहाँहरुको दशैं छैन भने घुम्न आउन सक्नुहुन्छ । प्रदेश राजधानी सुर्खेतमै केही प्रसिद्ध पर्यटकीय स्थलहरु छन् । देउती बज्यै मन्दिर, बुलबुले ताल, दोस्रो लुम्बिनीको रुपमा चिनिएको देउती बज्यै, शहिद पार्क, घण्टाघर पार्कलगायतका स्थानहरु सुर्खेतको वीरेन्द्रनगरभित्रकै आकर्षण हुन् । सुर्खेतमै बराहताल, भाइरल रोड, गोठिकाँडा, जुर्बटालगायतका स्थानहरुले पनि सुर्खेतको पर्यटकीय पहिचान दिइरहेका छन् । दैलेखको पञ्चकोशी, कालिकोटको पचालझरना, सल्यानको कुपिन्डे दह, रुकुमको स्यार्पुताल, जुम्लाको चन्दननाथ, हुम्लाको हिल्सा, लिमी, डोल्पाको शे फोक्सुण्डो ताल लगायतका पर्यटकीय गन्तव्यहरुले कर्णालीको मात्र होइन मुलुककै पहिचान दिइरहेका छन् । त्यसका साथै कर्णालीका केही मानव निर्मित स्थानहरुले पनि कर्णालीको पर्यटकीय सम्भावना बोकेका छन् । तीमध्ये सुर्खेतको सहिद पार्क, गिरी पार्क, दैलेखको गुराँसेमा निर्माण गरिएको भ्यु टावर, दैलेखको जलजलस्थित पेट्रोलियम पदार्थ उत्खनन् स्थल, कालिकोटको पिली क्षेत्र (युद्ध पर्यटकीय स्थल) राष्ट्रगुरु योगीनाथको जन्मस्थान नरहरीनाथको लालु, कालिकोटको त्रिवेणीपाटन, रुडुबन्चुलगायतका क्षेत्रहरु कर्णालीका पर्यटकीय सम्भावना बोकेका क्षेत्रहरु हुन् । यहाँ कर्णाली प्रदेशका केहि महत्वपूर्ण पर्यटकीय स्थलहरुको बारेमा संक्षिप्त रुपमा जानकारी दिन खोजिएको छ । काँक्रेविहार सुर्खेतको काँक्रेविहार दोस्रो लुम्बिनीका रुपमा परिचित छ । तेह्रौ शताब्दीतिर काँक्रेविहार निर्माणको अनुमान गरिए पनि यसको आधिकारिक तथ्य भने भेटिएको छैन । बौद्ध धर्मको व्यापकतालाई रोक्न शंकराचार्य र उनका शिष्य अनुयायीहरुले बौद्धविहार भत्काई शिव मन्दिर निर्माण गराएको र यही सन्दर्भमा लाटिकोइली शिव मन्दिरको स्थापना गरिएको हो भन्ने पनि अनुमान गरिन्छ । यसको निर्माण गर्नेमा पाण्डव, बौद्ध लामा समेतलाई लिने गरिएको छ । काँक्रेविहारको भग्नावशेषलाई हेर्दा उत्कृष्ट शिल्पकारी कारिगरले विभिन्न आकारमा रहेका ढुङ्गाहरुमा विभिन्न प्रकारका बुट्टाहरु कुदेको भग्नावशेष पाइन्छ । प्रायः जंगलभरी यस्ता बुट्टाहरु कुदिएका ढुङ्गाहरु भेटिन्छन् । देउती बज्यै देउती बज्यै कर्णाली प्रदेशकै मुख्य धार्मिक पर्यटकीयस्थलका रुपमा चिनिएका छ । सुर्खेत पुग्ने वित्तिकै गंगामाला देउती बज्यैको मन्दिरको दर्शन गर्न पाइन्छ । रत्न राजमार्गको नेपालगन्ज–सुर्खेत खण्डको पिपिरादेखि दुई सय मिटर दक्षिणमा अवस्थित यो मन्दिर हिन्दु धर्मावम्वीहरुको प्रमूख आकर्षण पनि हो । गंगामाला देउती बज्यै मन्दिरको इतिहास सुर्खेतमा बसोबास गरिरहेका पुरानो राजी जातिसँग जोडिएको छ । बुलबुले ताल सुर्खेतको बुलबुले ताल कर्णाली प्रदेशकै प्रमूख पर्यटकीय आकर्षण हो । कर्णाली प्रदेशको स्थायी राजधानी भएसँगै बुलबुले तालमा आउने पर्यटकहरुको संख्यामा पनि वृद्धि भएको छ । जमिनमुनिबाट बुलबुल गर्दै पानी आउने भएर नै यसको नामाकरण बुलबुले ताल गरिएको हो । ३० बिघा क्षेत्रफलमा फैलिएको बुलबुलेल ताल कर्णाली प्रदेशकै प्रमुख पर्यटकीय गन्तव्य हो । बुलबुलेमा गार्डेन, शान्ति पार्क, पिकनिक स्थलसहित एउटा पछिलले समय बोटिङ गर्न पाइएने भए पछि दैनिक पर्यटकहरुको संख्या बढी रहेको छ । ज्वाला र पञ्चकोशी सुर्खेतबाट कर्णालीको याात्रामा निस्कने जो कोहीका लागि सुर्खेतको छिमेकी जिल्ला दैलेखमा रहेको श्रीस्थान, नाभिस्थान, धुलेश्वर, पादुका, कोटिला पञ्चकोशी क्षेत्र पर्यटकका लागि अर्को रोजाई हुन् । पञ्चकोशीको शीरस्थान, नाभिस्थानमा निरन्तर प्रज्वलित ज्वाला बलिरहेको दृश्य हेर्न तथा यहाँ तीर्थ गर्न नेपालीका साथै भारतीयहरु पनि आउँछन् । श्रीस्थानको ज्वाला क्षेत्र अन्तर्गत १०८ शक्तिपीठ पर्दछन् । पचाल झरना कालिकोटको पचाल झरना गाउँपालिकाको खार्दुमा रहेको ‘पचाल झरना’ उत्कृष्ट नयाँ पर्यटकीय गन्तव्यमा पर्छ । ३ सय ८१ मिटर लम्बाइ भएको यो एसियाकै सबैभन्दा अग्लो झरनाका रूपमा दाबी गरिएको छ । तर हाल ३ सय ६५ मिटर अग्लो तेह्रथुमस्थित ह्यातुङ झरना नेपालकै सबैभन्दा अग्लो झरनाको रुपमा परिचित छ । कालिकोट सदरमुकामदेखि करिब १६ घन्टाको पैदल यात्रापछि पचाल झरनामा पुग्न सकिन्छ । कुपिन्डे दह सल्यानको बनगाड कुपिन्डे नगरपालिकाको सेजुवाल टाकुरा, मार्के, माझकाँडा, धाजी पीपल र कजेरी बस्तीको बीचमा रहेको कुपिण्डे दह प्राकृतिक रूपले सुन्दर मानिन्छ । कुपिण्डे दहले वर्षमा तीन पटक वर्षा, हिउँद र गर्मी महिनामा पानीको रङ्ग बदल्छ । हरियाली रुख विरुवा, सुन्दरबस्ती सल्यानी संस्कृतिको जनजीवनले जो कोहीलाई पनि कुपिण्डे दह पुग्दा आनन्दको महसुस हुन्छ । दहको किनारमा बराहको मन्दिर छ । डुङ्गा सयर गर्ने, मनोरम वातावरण र हिमश्रृङ्खलाको दृश्यावलोकनमा ग्रामीण पर्यटक रमाउन थालेका छन् । शे–फोक्सुण्डो ताल डोल्पाको शे–फोक्सुण्डो राष्ट्रिय निकुञ्जमा पर्छ फोक्सुन्डो ताल । छिनमा नीलो, छिनमै कालो र छिनमै सिन्दुरे बन्छ ताल । काञ्जिरोवा हिमालको काखमा अवस्थित शे–फोक्सुण्डो गाउँपालिका–८, डोल्पामा पर्ने ताल (३,६०० मिटर)को क्षेत्रफल ४.९५ वर्ग किमी छ । यसको अधिकतम लम्बाइ ५.९३ किमि र अधिकतम चौंडाइ १.८० किमि छ भने गहिराइ १४५ मिटर । ताल २३ सेप्टेम्बर २००७ मा रामसार साइटमा सूचीकृत भएको छ । लिमी उपत्यका अझैपनि राष्ट्रिय सडक सञ्जालसँग जोडिन नसकेको जिल्ला हो, हुम्ला । जिल्ला सदरमुकाम सिमिकोटबाट करिब एक हप्ताको पदमार्गपछि लिमी उपत्यका पुग्न सकिन्छ । ११औँ शताब्दीको हल्जी गुम्बा र गाउँमा रहेका साना–ठूला गुम्बा यहाँका मुख्य आकर्षणका केन्द्र हुन् । खस साम्राज्यको आधार खण्ड र तिब्बती संस्कृति यहाँका अन्य आकर्षण हुन् । स्यार्पु ताल रुकुमको स्यार्पु ताल बर्षातको समयमा एक पटक अवलोकन गर्नै पर्ने ताल हो । मुसिकोटबाट रातामाटा, गाराघाट, छिन्खेत हुँदै स्यार्पु पुग्ने एउटा बाटो छ भने मुसिकोटबाट सल्ले, कैलदेउ, गिल्बाङ हुँदै पुग्ने अर्काे बाटो छ । चारैतिर हरियाली गाँउ बिचमा सुन्दर तालमा डुंगा शयर गर्नुको मज्जा बेग्लै छ । रुकुम जिल्लालाई पर्यटकीय दृष्टीकोणले अग्रपंतिमा लिनको लागी यो स्यार्पु तालको उत्तिकै महत्व छ । रुकुम सदरमुकामदेखि १ दिनको पैदलदुरीमा पर्ने बाँफिकोटमा अवस्थित स्यार्पु तालमा रमाउन पुग्ने पर्यटकका लागी होमस्टे पनि सञ्चालनमा छन् । तालमा ¥याफ्टिङ बोट सञ्चालनमा ल्याइएको छ । ८ देखि १२ जनासम्मको क्षमता रहेको रबरको आधुनिक डुंगा सञ्चालनमा छन् । रारा ताल रारा नेपालको भर्जिन पदमार्गसहितको गन्तव्य हो । साहसिक यात्राको गन्तव्य पनि हो । रारा ताल बिहान कालो, दिउँसो नीलो र साँझ सप्तरङ्गी देखिन्छ । तालको वरिपरि मनोरम सल्लाघारी छ । साँझ तालको वरिवरि पैदल यात्रा गर्न सकिन्छ । प्रकृतिसँग विचरण गर्न मिल्छ । चराचुरुङ्गीको चिरबिरले मन प्रफुल्लित बनाउँछ । तालमा बोटिङ गर्न मिल्छ । तालको छेउमा टेन्टमा रात बिताएर आनन्द लिन सकिन्छ । चन्दननाथ मन्दिर कर्णालीको प्रमुख धार्मिक पर्यटकीयस्थल चदननाथ भैरवनाथ मन्दिर पनि एक हो । जुम्ला खलंगाको बीचमा रहेको चन्दननाथ मन्दिरमा एक वर्षमा ५२ हप्ता हुने भएकोले ५२ हाते लिंगो खडा गर्नुपर्ने प्रचलन छ । लिंगोलाई रातो, सेतो, रङ्गी विरङ्गी कपडाले ढाकिन्छ । लिंगोको टुप्पोमा पताका लगाएर मन्दिरमा ठड्याइन्छ । ठड्याउने क्रममा लिंगो भााँचियो वा खण्डित भयो भने पूरै देशमा अनिष्ट हुन्छ भन्ने जनविश्वास छ । देवताको जयघोष र पूजा आरती, भजनकिर्तनका साथ लिंगो फेर्ने चलन रहेको छ । चन्दननाथ मन्दिरसँगै जोडिएको बटुक भैरवनाथ मन्दिरमा पनि ४८ हातको लिंगो र ४८ हातकै ध्वजा र नेजा राखिएको छ । ६७० सालमा चढाएको लक्ष्मी नारायणको मूर्तिमा लेखिएको मिति हेर्दा २०७९ सालको लिंगो फेर्ने कार्य ३ हजार पटक भएको देखिन्छ ।
बडादशैँमा घुम्नै पर्ने मधेशका ११ शक्तिपीठहरु, जहाँ हुन्छ देवीको जयकार
सुभाष कायस्थ/न्युज कारखाना जनकपुरधाम । बडादशैँ सुरु भएसँगै देशभरसहित मधेशका शक्तिपीठहरुमा अहिले दशनार्थी तथा भक्तजनहरुको चहलपहल बढेको छ । एकाबिहानैदेखि देवीको दर्शन, पूजाआजा र भाकल पूरा गर्न आउने श्रद्धालुको भीडले मन्दिर परिसरलाई भरिभराउ भएको छ । बिहानैदेखि कतै घण्टी, त कतै शंख त कतै धार्मिक गीतसंगीत तथा भजनकिर्तनसहितको सांस्कृतिक कार्यक्रम र सप्तशतीको पाठले गुञ्जयमान छन् जनकपुरधामसहित मधेश प्रदेशका शक्तिपीठहरु भक्तिमय बनेको छ । मिथिला संस्कृति, भोजपुरा र अवध क्षेत्र समेटिएका मधेश प्रदेश धार्मिक आस्था, ऐतिहासिक सम्पदा र लोकपरम्पराको अनुपम संगम हो । यहाँका शक्तिपीठहरू केवल पूजाआजा गर्ने स्थल मात्र होइनन्, पुस्तौँदेखि हस्तान्तरण हुँदै आएको विश्वास, सामाजिक सद्भाव र सांस्कृतिक पहिचानका जीवन्त उदाहरण पनि हुन् । बडादशैँको नवरात्रमा देवी दुर्गाका विभिन्न स्वरूपको आराधना गरिने भएकाले मधेशका धनुषा, सिरहा, सप्तरी, बारा, पर्सालगायतका जिल्लाका शक्तिपीठहरू आस्था, शक्ति र सांस्कृतिक परम्पराको संगमले विशेष धार्मिक महत्व बोकेका छन् । मनवाञ्छित फल प्राप्ति, परिवारको सुख, शान्ति र समृद्धिको कामना गर्दै यी शक्तिपीठहरुमा दैनिक हजारौको संख्यामा भक्तजन यहाँ पुग्छन् । त्यसैले, यस वर्षको वडादशैँलाई धार्मिक यात्रासँगै मधेशको संस्कृति र सम्पदा नजिकबाट बुझ्ने अवसरका रूपमा घुम्नैपर्ने आवश्यक छ । वडादशैंमा घुम्नैपर्ने यी हुन मधेशका प्रमुख शक्तिपीठहरु । १. जनकपुरधामको राजदेवी मन्दिर बडादशैँ, विशेष गरी नवरात्र र विजयादशमीको समयमा मिथिलाका राजा जनकका कुलको रुपमा मानिएका जनकपुरधामका यी राजदेवी मन्दिरमा भक्तजनको उल्लेखनीय भीड लागेको छ । देवी दुर्गाको स्वरुप रहेका राजदेवी मन्दिर निकै शक्तिशाली देवीको रुपमा परिचित छन् । राममन्दिरसँगै टाँसिएर रहेका यी राजदेवी मन्दिरमा विजयादशमीको अष्टमीका दिन यहाँ १५ हजारभन्दा बढी बलि प्रदान हुने गर्दछन् । जनकपुरधाममा वैष्णव परम्परा र शक्ति उपासना सँगसँगै विकसित भएको देखिन्छ । जानकी मन्दिरले राम–सीताको आस्थालाई प्रतिनिधित्व गर्दा राजदेवी मन्दिरले भगवती तथा दुर्गा उपासनाको महत्वपूर्ण पक्षलाई प्रस्तुत गर्छ । विजयादशमी शुरु भएसँगै यहाँ दशनार्थीहरुको लाखौको संख्यामा भीड लाग्ने गरेका छन् । कपडाको पण्डालले प्रत्येक वर्ष स्थानीय महावीर युवा कमिटीले लाखौ रुपैया मन्दिरलाई दुल्हिन झै सजाउने गरेका छन् । यसपटक पनि मन्दिरलाई निकै सुशोभित ढंगले सजाइएको छ । अष्टमीका दिन त यहाँ ठूलै मेला लाग्ने गरेको छ । प्रत्येक कात्तिक र चैते दशैंमा दशमी अवधिभर ठूलो मेला लाग्ने गरेको छ । मन्दिरको स्थापना कहिले भएको हो भन्ने कुनै यकिन तिथिमिति नभएपनि राम मन्दिर स्थापना भएकै बेला करीब डेढ वर्षअघि भएको हुन सक्ने अनुमान गरिएको छ । राजदेवी मन्दिरसँग जोडिएको अर्को चर्चित विषय वडादशैँका बेला महिलाको मन्दिरभित्र प्रवेश निषेध हो । घटस्थापनादेखि कोजाग्रत पूर्णिमासम्म महिलालाई मन्दिरको भित्री भागमा प्रवेश गर्न नदिई झ्यालमै प्रतिकात्मक स्वरुपलाई दर्शन तथा पूजापाठको व्यवस्था गरिँदै आएको छ । मासिक चक्रियको बेला महिला अशुद्ध भएको कारण त्यसको स्पर्शले देवी रिसाउने जनविश्वासले प्रवेश निषेध गरिएको स्थानीय मान्यता छ । २ सप्तरीको छिन्नमस्ता भगवती हिन्दु धार्मिक परम्परा तथा प्रचलित ऐतिहासिक विवरण अनुसार यस मन्दिरको स्थापना १३ औँ शताब्दीतिर सिम्रौनगढका कर्णाटवंशी राजा शक्रसिंहदेवले गरेको मानिन्छ । देवीलाई सुरुमा शक्रेश्वरी वा सखडेश्वरीका रूपमा पुकारिदैँ आएकोमा पछि सखडा भगवती नामले प्रचलित भएको बताइन्छ । मूर्तिको शिर काटिएको वा शिरविहीन रहेको जनविश्वासका कारण देवीलाई छिन्नमस्ता देवी भनिएको स्थानीय मान्यता छ । यस नामकरणसँग दिल्लीका सुल्तान गयासुद्दिन तुगलकको सेनाको आक्रमण सम्बन्धी कथासमेत जोडिएको छ । दशमहाविद्यामध्ये एकः हिन्दू तान्त्रिक परम्परामा छिन्नमस्ता दशमहाविद्यामध्ये एक मानिन्छिन् । उनको स्वरूपले आत्मत्याग, शक्ति, जीवन–मृत्युको चक्र र अहङ्कारमाथिको विजयलाई प्रतीकात्मक रूपमा लिने गरिएको छ । नेपाल र भारतको श्रद्धालुले भरिने यो मन्दिर अन्तराष्ट्रिय शक्तिपीठको रुपमा परिचित छन् । सप्तरीको छिन्नमस्ता गाउँपालिकाको सखडामा यो मन्दिर अवस्थित छ । जिल्लाको सदरमुकाम राजविराजबाट ११ किलोमीटर टाढा दक्षिणतर्फ छन् यी मन्दिर । छिन्नमस्ता देवीको यस स्थानलाई तान्त्रिक साधनाको केन्द्रको रुपमा पनि लिने गरिएको छ । यहाँ परम्परागत तान्त्रिक विधिअनुसार प्रत्येक विजयादशमीमा नवरात्रा अवधिभर पूजा गर्ने गरिएको विश्वास छ । यस मन्दिर परिसरमा छिन्नमस्तासँगै दक्षिणकाली, महिषासुरमर्दिनी, चामुण्डा र भैरवीका स्वरूपलाई जोडेर पञ्चभगिनीको धार्मिक मान्यता प्रचलित छ । बडादशैँ, महाअष्टमी र चैते दशैँका बेला यहाँ विशेष पूजा, मेला र श्रद्धालुको भीड लाग्छ । यस मन्दिरको सबैभन्दा ठूलो विशेषता भनेको मिथिला क्षेत्रको मध्यकालीन राजवंशीय इतिहास, तान्त्रिक परम्परा र जनआस्थाको एकै ठाउँमा सङ्गम हुनु हो । ३. बाराको गढीमाई भगवती मन्दिर बाराको गढीमाई शक्तिपीठ पशुबलिको परम्पराले जोडिएको छ । बारा जिल्लाको महागढीमाई नगरपालिकाको बरियारपुरस्थित यो गढीमाईलाई पनि निकै शक्तिशाली देवीको रुपमा परिचित छन् । बाराको गढीमाई मन्दिर मधेश प्रदेश मात्र नभई नेपाल भारतकै चर्चित देवीस्थल मध्ये एक हुन् । गढीमाई मन्दिर अन्तराष्ट्रिय पहिचान बनाइसकेका शक्तिपीठ हुन् । यसको प्रमुख विशेषता भनेको प्रत्येक पाँच वर्षमा आयोजना हुने बलिप्रदान हो । लाखौको संख्यामा यहाँ बलिप्रदान हुने गर्छ । प्रत्येक पांच वर्षमा मंसिर महिना हुने बलिप्रदान अब २०२९ सालमा आयोजना हुनेछ । पञ्चवर्षिय कार्यक्रम बाहेक प्रत्येक विजयादशमीमा यहाँ ठूलो मेला लाग्नेगर्छ । अन्य शक्तिपीठ जस्तै गढीमाईमा आस्था र विश्वासका पूजा गर्ने भक्तजनहरुको भीड लाग्ने गर्छन । ४. सप्तरीको कंकालिनी भगवती मन्दिर पूर्वपश्चिम राजमार्ग अन्तर्गत सप्तरीको भारदहस्थित अवस्थित छन् कंकालिनी भगवती मन्दिर । सप्तरीको अर्को प्रसिद्ध शक्तिस्थल हो । भारदह क्षेत्रमा रहेको यस मन्दिरमा सप्तरीसहित धनुषा, महोत्तरी, मोरंग, सुनसरी, सिरहा र सीमावर्ती भारतीय क्षेत्रबाट श्रद्धालु आउने गर्छन् । बडादशैँका बेला यहाँ निकै बढी चहलपहल हुन्छ । स्थानीय जनश्रुतिअनुसार भारदहमा बस्ती विस्तार वा जमिन खन्ने क्रममा दुर्गास्वरूपको मूर्ति भेटिएको र त्यसपछि देवीको पूजा सुरु भएको बताइन्छ । यो मन्दिरको उत्पत्तिबारे प्रचलित लोकविश्वास हो; यसलाई निश्चित ऐतिहासिक तिथि मिति कतै उल्लेख नभएकाले सदियौंदेखिको रहेको भन्ने जनविश्वास छ । दशैँको विशेष पूजा नवरात्र तथा दशैँमा विशेष पूजा र बलि प्रदान परम्परा पनि छन् । यहाँपनि हजारौको संख्यामा बोका, राँगा र परेवाको बलिप्रदान दिने गरिएको । भाकल गरेका भक्तजनहरुले बलिप्रदान दिने गरेका छन् । पारिवारिक कल्याण, सुख समृद्धि र मनोकामना पूरा हुने विश्वासका साथ भक्तजन यहाँ पुग्छन् । ५. सप्तरीको राजदेवी भगवती मन्दिर सप्तरीको प्रमुख शक्तिपीठहरु मध्ये जिल्लाको सदरमुकाम राजविराजस्थित राजदेवी भगवती मन्दिर पनि एक हुन् । जनकपुरधामको राजदेवी मन्दिरभन्दा फरक, सप्तरीको राजविराजमा पनि राजदेवी भगवतीको प्रसिद्ध मन्दिर छन् । राजविराजको राजदेवी मन्दिरमा बडादशैँका बेला विशेष पूजा हुने र नेपाल तथा भारतका श्रद्धालु आउने गरेको छ । मन्दिरको स्थापत्यमा प्यागोडा शैली उल्लेख गरिएको छ । यस मन्दिरको महत्व मुख्यतः स्थानीय शक्ति उपासना, दशैँको धार्मिक परम्परा र राजविराज क्षेत्रको सांस्कृतिक जीवनसँग सम्बन्धित छ । यसको स्थापना मिति तथा प्राचीन इतिहासबारे विस्तृत विवरण नभएकाले यस मन्दिरलाई सदियौंदेखिको रहेको भन्ने जनविश्वास छ । ६. पर्सा, वीरगञ्जको गहवामाई मन्दिर पर्साको विरगञ्जस्थित गहवामाई मन्दिर अन्तराष्ट्रिय रुपमा प्रसिद्ध देशकै प्रमुख शक्तिपीठमध्ये एक हुन् । पर्सा क्षेत्रको धार्मिक पहिचानमा यस मन्दिरले ठूलो महत्वपूर्ण भूमिका निर्वाह गरेको छ । नवरात्र र दशैँमा देवी दुर्गाको आराधना, विशेष पूजा तथा धार्मिक जमघट यहाँका मुख्य गतिविधि हुन् । दशैंमा लाखौको संख्यामा भक्तजनहरुको भीड लाग्ने गरेको छ । वीरगञ्जको व्यस्त सहरी जीवनबीच मन्दिरले धार्मिक परम्पराको निरन्तरता कायम राखेको छ । गहवामाई मन्दिरलाई सप्तरीको छिन्नमस्ता वा बाराको गढीमाईसँगै मधेशका महत्वपूर्ण भगवतीस्थलमध्ये एक हुन् । ७. महोत्तरीको सोनासती महारानी मन्दिर महोत्तरीको औरही नगरपालिका ८ भोइल गाउँस्थित सोनासती महारानी मन्दिरपनि मधेश प्रदेशका प्रमुख शक्तिपीठ मध्ये एक हुन् । यसलाई सोनामाई मन्दिर पनि भनिन्छ । मिथिला क्षेत्रका साथै भारतको बिहारबाट समेत हजारौको संख्यामा श्रद्धालु यहाँ आउने गर्छन् ।यस शक्तिपीठको मुख्य विशेषता चाहिँ दशैँको भूतमेला हो । बडादशैँको षष्ठीदेखि दशमीसम्म यहाँ परम्परागत भूतमेला लाग्ने गर्छ । ती भूत मेलाले अन्तराष्ट्रियस्तरमै छुटै पहिचान बनाएका छन् । यस मन्दिरलाई तन्त्रमन्त्रले गर्दा सिद्धपिठको रुपमा लिने गरिन्छ । भूतप्रेत, तन्त्रमन्त्र तथा नकारात्मक प्रभावबाट मुक्ति पाइने जनविश्वासका कारण भक्तजन यहाँ पुग्छन् । सन्तान प्राप्ति, पारिवारिक सुख र संकट निवारणको कामना गर्दै पूजा गर्ने परम्परा छ । सोनासती महारानीको मूर्ति स्थापना हुनुअघि कहचरिया स्थानको पुरानो सिसौको रूखसँग देवीको बासस्थानसम्बन्धी जनश्रुति जोडिएको छ । ८. सर्लाहीको चमेलीमाई मन्दिर सर्लाही जिल्लाको सलेमपुरस्थित चमेलीमाई मन्दिर पनि प्रदेशका प्रमुख शक्तिपीठमध्ये पर्दछन् । यहाँ नेपालका विभिन्न भाग तथा भारतबाट समेत श्रद्धालु दर्शनका लागि आउने गरेको विवरण पाइन्छ । देवी चमेलीमाईलाई शक्ति स्वरूपा तथा भक्तजनको कल्याण गर्ने देवीका रूपमा पूजा गरिन्छ । नवरात्र र दशैँको समयमा विशेष पूजापाठ हुने भएकाले यस क्षेत्रको धार्मिक चहलपहल बढ्छ । स्थानीय जनआस्था र परम्पराले मन्दिरलाई सामुदायिक धार्मिक पहिचानसँग जोडिएको छ । ९. रौतहटको दुर्गा भगवती मन्दिर रौतहटको दुर्गा भगवतीपुर गाउँपालिको मत्सरी गाउँस्थित यो दुर्गा मन्दिर यस क्षेत्रको महत्वपूर्ण ऐतिहासिक तथा धार्मिक स्थल हो । रौतहटको ऐतिहासिक दुर्गा मन्दिरलाई प्रदेश प्रमुख धार्मिक स्थलमध्ये उल्लेख गरिएको छ । यहाँ पनि दशैँमा ठूलो मेला गरेको छ । दुर्गा उपासनाको केन्द्रको रुपमा पनि यस मन्दिरलाई लिने गरिन्छ । यहाँ देवी दुर्गालाई शक्ति, सुरक्षा र कल्याणकी अधिष्ठात्रीका रूपमा पूजा गरिन्छ । नवरात्रको विशेषताः घटस्थापनादेखि महानवमीसम्म पूजापाठ, धार्मिक अनुष्ठान र श्रद्धालुको हजारौको संख्यामा आवागमन हुन्छ । यस मन्दिरको स्थापना विक्रम संवत् १९८४ अर्थात् सन् १९२७ मा भएको उल्लेख छ । १०. सिरहाको दुर्गा मन्दिर सिरहाको सदरमुकाम लहानस्थित यो दुर्गा मन्दिर निकै शक्तिशाली आस्थाको केन्द्र रहेको छ । लहानस्थित दुर्गा मन्दिर सिरहा जिल्लाको नवरात्रका बेला विशेष चहलपहल हुने देवीस्थलमध्ये एक हो । मधेशका प्रमुख शक्तिपीठबारे प्रकाशित विवरणमा पनि यस मन्दिरलाई उल्लेख गरिएको छ। नवरात्रमा नौ दिनसम्म देवी दुर्गाको आराधना गर्ने परम्परा छ । दशैँका अवसरमा विशेष पूजा, प्रसाद र हजारौको संख्यामा भक्तजनहरुको जमघट हुन्छ । ११. सप्तरीको चण्डी भगवती मन्दिर सप्तरीको राजविराजस्थित चण्डी भगवती मन्दिर पनि देशकै प्रमुख देवीस्थल मध्ये एक हुन् । राक्षसहरुलाई बध गर्न माता भगवतीले विभिन्न रुप लिएका मध्ये एक हुन् । महिषासुर, चण्ड–मुण्ड, र शुम्भ–निशुम्भ जस्ता शक्तिशाली राक्षसहरूलाई वध गर्नका लागि ब्रह्मा, विष्णु, र शिव लगायत सम्पूर्ण देवहरूको शरीरबाट निस्किएको तेज (ऊर्जा) मिलेर चण्डी देवीको प्रादुर्भाव भएको हो । चण्ड-मुण्डकोसंहारको क्रममा उनले ’चण्ड’ र ’मुण्ड’ नामक महाभयानक राक्षसहरूको वध गरेकी हुनाले उनलाई चामुण्डा वा चण्डी भनिएको हो । दुर्गा सप्तशतीमा चण्डीपाठ गरिन्छ । चण्डीलाई महाकाली, महालक्ष्मी र महासरस्वतीको एकीकृत रूप मानिएको छ । यसलाई सप्तरीको राजदेवी मन्दिरभन्दा अलग पहिचान गर्नुपर्छ । मन्दिरमा चण्डी भगवतीको पूजा हुन्छ र बडादशैँमा विशेष धार्मिक गतिविधि हुने गर्छ । दशैँमा विशेष पूजापाठ र भक्तजनको भीड लाग्छ । मधेश प्रदेशका अन्य शक्तिपीठहरुमा रौतहटको गौरस्थित राजदेवी मन्दिर, सप्तरीको राजविराजस्थित वैष्णवी काली मन्दिर, सप्तरीकै राजविराजस्थित बागेश्वरी मन्दिर, पर्साको वीरगञ्जस्थित बिरतामाई मन्दिर, सप्तरीको पाटोस्थित डोक्नश्वर मन्दिर रहेका छन् ।
तीन दिनसम्म भारी वर्षा र हिमपातको सम्भावना: धानबाली नभित्र्याउन अनुरोध
आज अन्तर्राष्ट्रिय गरिबी निवारण दिवस, बिभिन्न कार्यक्रम गरी मनाइदैँ
स्वच्छ खाद्यन्नको महत्त्व र यसलाई जोगाउनु पर्ने आवश्यकता
जगन्नाथ मन्दिरको शिखरमा हरेक दिन फहराइन्छ ध्वजा, पुस्तौँदेखि एउटै परिवारले निभाउँदै आएको छ कठिन परम्परा
युक्रेन: रूसले कब्जा गरिएको सहर छाड्ने क्रममा बासिन्दाले झारपात खाएर बिताए दिन
काठमाडौं, १५ कार्तिक ।रुसी कब्जामा रहेको र ध्वस्त भएको ओलेश्की सहरबाट निकालिएका मानिसहरू बेलारुस आइपुगेका छन्। अधिकारीहरूका अनुसार, उनीहरू शनिबार नै युक्रेन फर्कने अपेक्षा गरिएको छ। युद्धको अग्रपंक्तिमा रहेको यस सहरका बासिन्दाहरू खाना, पानी र बिजुलीबिना फसेका थिए। बाँच्नका लागि धेरैले बगैंचामा उम्रने झारपात पकाएर खानुपर्ने अवस्था आएको थियो। अमेरिकी प्रथम महिला मेलानिया ट्रम्पको मध्यस्थतामा भएको स्थानीय युद्धविरामका बेला शुक्रबार उनीहरूलाई ओलेश्कीबाट बाहिर निकालिएको थियो। बेलारुसको सरकारी सञ्चारमाध्यम र एक उच्च युक्रेनी अधिकारीका अनुसार, बासिन्दाहरूलाई बोकेका विमानहरू शनिबार बिहान गोमेल सहरमा अवतरण गरे। युक्रेनका एक प्रमुख अधिकारी डेभिड अराखामियाले भने, "अन्तिम अर्थात् चौथो विमान गोमेल (बेलारुस) मा अवतरण गरेको छ। केही घण्टाभित्रै, ओलेश्कीबाट निकालिएका सबै युक्रेनी नागरिकहरू र युक्रेनी प्रतिनिधिमण्डल युक्रेनी भूमिमा हुनेछन्।" बेलारुसको सरकारी समाचार एजेन्सी 'बेल्टा'ले जनाएअनुसार ओलेश्कीका बासिन्दाहरू चढेका बसहरूको लस्कर गोमेल विमानस्थलबाट निस्किएर युक्रेनी सीमातर्फ अघि बढेको छ। फेब्रुअरी २०२२ मा रुसले युक्रेनमा आक्रमण गरेयता खेर्सन क्षेत्रको अग्रपंक्तिमा मंगलबारदेखि मानवीय युद्धविराम लागू भएको छ। यसले विगत चार वर्षयता पहिलो पटक उक्त क्षेत्रमा केही दिनका लागि शान्ति कायम गरेको छ। ओलेश्कीमा अवस्था यति नाजुक भइसकेको थियो कि त्यहाँ आवश्यक सामग्री पुर्याउनु त कठिन थियो नै, सहरबाट बाहिर निस्कनु पनि अत्यन्त खतरनाक थियो; किनकि बाहिरिने मार्गहरूमा बारुदी सुरुङ बिछ्याइएका थिए र त्यहाँ ड्रोन आक्रमणको जोखिम पनि थियो। तीन हप्ताअघि सहरबाट भाग्न सफल भएका एक बासिन्दाले बीबीसीलाई बताएअनुसार सुरक्षित स्थानमा पुग्न उनले २४ किलोमिटर (१५ माइल) लामो, बारुदी सुरुङले भरिएको क्षेत्र पार गर्नुपरेको थियो। युद्धविरामका कारण सहरबाट बाहिरिने सडकलाई बारुदी सुरुङमुक्त बनाउन सम्भव भयो। यो युद्धविराम नोभेम्बर १, आइतबारको अन्त्यसम्म कायम रहनेछ। शुक्रबार दिउँसो २५ वटा बसहरूको समूह (जसमा ७५० जना अट्ने क्षमता थियो) सहरबाट प्रस्थान गर्नुअघि त्यहाँका बासिन्दाहरूलाई सहर छोड्न चार घण्टाको समय दिइएको थियो। यसका साथै, हिँडदुल गर्न कठिनाइ हुने मानिसहरूका लागि एम्बुलेन्सहरूको पनि व्यवस्था गरिएको थियो। युद्धले तहसनहस पारेको यस सहरमा व्यापक विनाश हुनुका साथै ग्यास, बिजुली र खानेपानीको अभाव हुँदाहुँदै पनि, सयौं मानिसहरूले भने सहरमै बस्ने निर्णय गरेको बुझिएको छ। युद्ध सुरु हुनुअघि ओलेश्कीमा २४,००० मानिसहरू बसोबास गर्थे तर रुसले पूर्ण स्तरको आक्रमण सुरु गरेको पहिलो दिनहरूमै यस सहरलाई आफ्नो नियन्त्रणमा लिएको थियो। युक्रेनका मानव अधिकार लोकपाल (ओम्बड्सम्यान) दिमित्रो लुबिनेटसले शुक्रबार बिहान बताएअनुसार सहरमै बस्ने निर्णय गरेका मानिसहरूले "आवश्यक सम्पूर्ण मानवीय सहायता प्राप्त गर्नेछन्।" युक्रेनी सैन्य स्थानहरू ओलेश्कीबाट जम्मा ५ किलोमिटर (३.१ माइल) को दूरीमा छन् तर त्यहाँबाट बाहिरिने मानिसहरूले पहिले रुसको नियन्त्रणमा रहेको क्षेत्र हुँदै रुसको दक्षिणी सहर आनापा पुग्नुपर्यो र त्यहाँबाट उनीहरू विमानमार्फत गोमेल गए। नजिकै रहेको निप्रो नदीमाथिका पुलहरू ध्वस्त पारिएका छन्। स्रोतहरूका अनुसार नदी किनारमा बारुदी सुरुङहरू बिछ्याइएका छन्, जसले गर्दा त्यहाँ जानु खतरनाक छ। लुबिनेट्से र उनकी रुसी समकक्षी याना लान्त्रातोभा शुक्रबार सँगै ओलेश्की पुगेका थिए। उनीहरू रुसको नियन्त्रणमा रहेको क्रिमियाली प्रायद्वीपको आर्मियान्स्क सहरबाट त्यसतर्फ प्रस्थान गरेका थिए। युद्ध सुरु भएयता रुसको नियन्त्रणमा रहेका युक्रेनी भूभागको भ्रमण गर्ने लुबिनेट्से पहिलो युक्रेनी अधिकारी हुन्। ओलेश्कीमा युद्धविरामका लागि लान्त्रातोभासँग नजिक रहेर सहकार्य गर्नुपर्ने अवस्था आयो; लुबिनेट्सेका अनुसार उनले मानिसहरूको ज्यान बचाउने उद्देश्यले नै यसो गरेका हुन्। तर, युक्रेनका कतिपय मानिसहरूले उनलाई रुसी कब्जाकारी शक्तिकी प्रतिनिधिको छेउमा उभिएको देख्दा असन्तुष्टि जनाएका छन्। यही रुसी शक्तिले उक्त सहरका धेरै बासिन्दाहरूको ज्यान लिएको छ भने बाँकी रहेकाहरूका लागि जीवन कष्टकर बनाइदिएको छ। रुसले बिहीबार जनाएअनुसार, सहर छोड्न नचाहने बासिन्दाहरूका लागि उसले "दर्जनौं टन" राहत सामग्री तयार पारेको छ। यसमा खाद्यान्न, औषधि, सरसफाइका सामग्री र जेनेरेटरका लागि इन्धन समावेश छन्।
अमेरिकाले युक्रेनलाई उपलब्ध गराउने भयो २.१ अर्ब डलरको ‘प्याट्रियट’ क्षेप्यास्त्र
काठमाडौं, १५ कार्तिक । संयुक्त राज्य अमेरिकाले युक्रेनलाई करिब २.१ अर्ब डलर मूल्य बराबरका ५०० वटा 'प्याट्रियट पीएसी-३' क्षेप्यास्त्रहरू बिक्री गर्न सकिने प्रस्तावलाई स्वीकृति दिएको जनाएको छ। अमेरिकी विदेश मन्त्रालयद्वारा घोषणा गरिएको क्षेप्यास्त्र, तिनका पार्टपुर्जा र सहयोगसहितको यो प्याकेज सन् २०२५ को जनवरीमा राष्ट्रपति डोनाल्ड ट्रम्पको दोस्रो कार्यकाल सुरु भएयता किएभलाई रक्षात्मक हतियार उपलब्ध गराउने दिशामा चालिएको सबैभन्दा महत्त्वपूर्ण कदमहरूमध्ये एक हुनेछ। प्याट्रियट प्रणाली द्रुत गतिमा चल्ने ब्यालिस्टिक क्षेप्यास्त्रहरूको सामना गर्न सबैभन्दा प्रभावकारी हतियार हो। ट्रम्पले रुससँग डिजेल सम्झौताको घोषणा गरेपछि र युक्रेनी राष्ट्रपति भोलोडिमिर जेलेन्स्कीको रुसी रिफाइनरीहरूमा आक्रमण रोक्न अनिच्छुक भएकोमा आलोचना गरेपछि ढिलाइ भएको क्षेप्यास्त्र वितरणले अमेरिका-युक्रेन तनाव बढाएको छ। युक्रेनले लामो समयदेखि भनिरहेको छ कि देशमा रुसको सैन्य आक्रमणमा बढ्दो क्षेप्यास्त्रहरूको छाललाई सामना गर्न थप क्षेप्यास्त्र अवरोधकहरूको तत्काल आवश्यकता छ। जेलेन्स्कीले सोमबार भने कि किएभले वासिङ्टनबाट महत्त्वपूर्ण क्षेप्यास्त्र आपूर्तिमा हस्ताक्षर हुन लगभग एक महिनादेखि पर्खिरहेको थियो, किनकि रुसले युक्रेनी ऊर्जा र नागरिक पूर्वाधारमा आफ्नो आक्रमण बढाएको छ। बिहीबार युक्रेनी सहर डिनिप्रोमा भीडभाड भएको रेल प्लेटफर्ममा रुसी ड्रोन आक्रमणमा कम्तीमा १४ जनाको मृत्यु भयो। अन्य दुई सहरहरूमा दिउँसोको हमलामा पाँच जनाको मृत्यु भयो, र अबेर साँझ भएको क्षेप्यास्त्र आक्रमणमा राजधानी किएभमा एक जनाको मृत्यु भयो भनी अधिकारीहरूले बताएका छन्। युक्रेनलाई क्षेप्यास्त्रहरूको तत्काल आपूर्ति आवश्यक भए तापनि किभले 'प्याट्रियट' इन्टरसेप्टरहरू (क्षेप्यास्त्र रोक्ने हतियार) छिट्टै प्राप्त गर्ने सम्भावना कम छ। सामान्यतया, हतियार बिक्री प्रक्रिया पूरा हुन वर्षौं लाग्न सक्छ। अमेरिकी निर्णयबारे जानकारी भएका दुई व्यक्तिले बताए अनुसार, ती क्षेप्यास्त्रहरू, जुन अहिलेसम्म निर्माण नै भइसकेका छैनन्, सन् २०३० को दशकको केही वर्ष बितिसकेपछि मात्र उपलब्ध हुने अपेक्षा गरिएको छ। अमेरिकी विदेश मन्त्रालयको विज्ञप्ति अनुसार युक्रेनले यी क्षेप्यास्त्रहरूको भुक्तानी क्यानडा, जर्मनी र नर्वेको सहयोग कार्यक्रम मार्फत तथा युरोपेली संघको 'युक्रेन सहयोग ऋण' बाट प्राप्त रकम प्रयोग गरेर गर्नेछ। प्याट्रियट इन्टरसेप्टरहरूको बिक्रीका लागि अमेरिकी हतियार निर्माता कम्पनी 'लकहिड मार्टिन' मुख्य ठेकेदार हो। अमेरिकी सेनाले जुलाई महिनामा प्याट्रियट इन्टरसेप्टर क्षेप्यास्त्रहरू उत्पादन गर्न लकहिडलाई ५८.६ अर्ब डलरसम्मको ठेक्का दिएको थियो। लकहिडले जनाए अनुसार, यो सम्झौताले सन् २०३० को अन्त्यसम्ममा 'प्याट्रियट पीएसी-३' क्षेप्यास्त्रहरूको उत्पादन क्षमता तीन गुणा बढाउने आफ्नो प्रतिबद्धता पूरा गर्न मद्दत गर्नेछ। कम्पनीले यसअघि नै प्याट्रियट 'प्याट्रियट पीएसी-३' इन्टरसेप्टर क्षेप्यास्त्रहरूको वार्षिक उत्पादन २,००० युनिटसम्म पुर्याउने घोषणा गरिसकेको छ। पेन्टागनका वार्ताकारहरूले हतियार निर्माता ठेकेदारहरूलाई उत्पादन कार्य तीव्र पार्न दबाब दिइरहेका छन्। अमेरिकी सेनाले आफ्ना सहयोगी राष्ट्रहरूलाई ठूलो परिमाणमा हतियार उपलब्ध गराउनु र विभिन्न सैन्य कारबाहीहरूमा आफैंले पनि ठूलो मात्रामा गोला-बारुद प्रयोग गर्नुले मुख्य हवाई प्रतिरक्षा प्रणाली र सटीक प्रहार गर्ने हतियारहरूको मौज्दात (स्टक) लाई लिएर चिन्ता बढाएको छ।
राज्यको चर्को दबाबपछि स्वतन्त्र रुसी अखबार 'नोभाया गाजेता' बन्द
मस्को, १४ कार्तिक । स्वतन्त्र रुसी अखबार 'नोभाया गाजेता' ले राज्यका अधिकारीहरूको दबाबमा परेर आफ्नो कामकाज बन्द गर्ने घोषणा गरेको छ। हालै मात्र ती अधिकारीहरूले अखबारका वरिष्ठ सम्पादकको घरमा खानतलासी गरेका थिए। शुक्रबार बिहान अखबारको वेबसाइटमा प्रकाशित एक विज्ञप्तिमा भनिएको छ, "उनीहरूले हाम्रो हत्या गरेका छन्।" प्रधान सम्पादक सर्गेई सोकोलोभले एक भिडियो सन्देशमा भने, "रुसी अधिकारीहरू, रुसी विशेष सेवाहरू, ले हाम्रो सम्पादकीय टोलीलाई काम बन्द गर्न बाध्य पारेका छन्। नोभेम्बर ९ मा हामी हाम्रो त्यो 'घर' को बत्ती निभाउनेछौं, जहाँ हामी ३० वर्षसम्म बस्यौं। हामी सर्भरहरू बन्द गर्नेछौं र यहाँबाट बिदा हुनेछौं।" 'नोभाया गाजेता' कस्ताे खालकाे पत्रिका हो? सोभियत संघको पतनपछि सन् १९९३ मा स्थापना भएको 'नोभाया गाजेता' (रुसी भाषामा यसको अर्थ "नयाँ पत्रिका" हुन्छ) रुसमा बाँकी रहेका केही आलोचनात्मक सञ्चारमाध्यमहरूमध्ये एक थियो। यो पत्रिका भ्रष्टाचारसम्बन्धी अनुसन्धान र रुसी राजनीतिमाथि आलोचनात्मक दृष्टिकोण राख्ने समाचारहरूका लागि परिचित थियो। यो पत्रिका सधैं राज्यका निकायहरूको दबाबमा रहेर सञ्चालन हुँदै आएको थियो, तर सन् २०२२ को फेब्रुअरीमा युक्रेनमाथि भएको पूर्ण-स्तरीय आक्रमणपछि परिस्थिति निकै खराब बन्दै गयो। यस क्रममा क्रेमलिनले सोभियतकालीन शैलीकै जस्तो कडा सञ्चार सेन्सरसिप (नियन्त्रण) लागू गर्यो। अधिकांश स्वतन्त्र पत्रकारहरू देश छोड्न बाध्य भए भने रुसमै बसेकाहरूलाई "विदेशी एजेन्ट" को बिल्ला भिराइयो। यो लेबल लगाइएका व्यक्तिहरूले आफ्नो दैनिक जीवनमा धेरै किसिमका प्रतिबन्धहरूको सामना गर्नुपर्छ; जस्तै, भाडा, ब्याज वा बौद्धिक सम्पत्तिबाट प्राप्त हुने रोयल्टीमार्फत आम्दानी गर्ने अधिकारमा समेत रोक लगाइन्छ। नोभाया गाजेताका पूर्वप्रधान सम्पादक दिमित्री मुरातोभले सन् २०२१ को नोबेल शान्ति पुरस्कार आफ्ना ती ६ जना सहकर्मीहरूलाई समर्पित गरे, जसको हत्या उनीहरूको कामकै कारण भएको थियो। यसमा अन्ना पोलितकोभस्काया पनि समावेश थिइन्, जसले चेचेन्यामा रुसी सेनाद्वारा भएका दुर्व्यवहारका आरोपहरूबारे वर्षौंसम्म अनुसन्धान गरेकी थिइन्। सन् २००६ को अक्टोबरमा, राष्ट्रपति भ्लादिमिर पुटिनको जन्मदिनकै दिन, उनी आफ्नो अपार्टमेन्ट भवनमा मृत अवस्थामा फेला परेकी थिइन्। पत्रिकाले आफ्नो सम्पादकीयमा लेखेको छ, "हाम्रो देश र यहाँका नागरिकहरूसँग बिताएको ३० वर्षभन्दा बढी समय अब सडकमा आएर टुंगिने भएको छ, जहाँ न त अस्तित्वको कुनै आधार बाँकी छ, न त दमनको निरन्तर त्रासबाट मुक्ति नै छ।" यो सञ्चारमाध्यम बन्द हुने घोषणा, वरिष्ठ प्रधान सम्पादक सोकोलोभलाई मस्कोमा अनुसन्धानकर्ताहरूले सोधपुछ गरेको दुई हप्तापछि आएको हो। उनीमाथि आफ्ना सहकर्मी ओलेग रोल्डुगिनविरुद्धको एक फौजदारी मुद्दाको सन्दर्भमा "व्यक्तिगत डेटाको गैरकानुनी प्रयोग" गरेको आरोपमा सोधपुछ गरिएको थियो। रोल्डुगिनलाई पक्राउ गरी "कम्प्युटर प्रणालीमा रहेको जानकारीमा गैरकानुनी पहुँच" पुर्याएको आरोप लगाइएको थियो; यो अपराधमा १० वर्षसम्मको जेल सजाय हुन सक्छ। यस विषयमा थप विवरण दिइएको छैन र रोल्डुगिनले आफू निर्दोष रहेको दाबी गरेका छन्। अन्तर्राष्ट्रिय सञ्चार अधिकार समूहहरूले नोभाया गाजेतालाई निशाना बनाइएकोमा कडा आलोचना गरेका छन्। 'रिपोर्टर्स विदाउट बोर्डर्स' ले क्रेमलिनलाई आफ्ना पत्रकारहरूमाथि भइरहेको "न्यायिक उत्पीडन" अन्त्य गर्न आग्रह गरेको छ। नोभाया गाजेता: 'एउटा देश र समाजलाई समाप्त पारिँदै गरेको कथा' आफ्नो सम्पादकीयमा नोभाया गाजेताले पत्रिका बन्द हुनुले राष्ट्रपति पुटिनको नेतृत्वमा रहेको आधुनिक रुसको अवस्थालाई प्रतिबिम्बित गर्ने उल्लेख गरेको छ। "यो केवल हाम्रो व्यक्तिगत कथा होइन; यो त एउटा यस्तो देश र समाजको कथा हो, जसलाई ठ्याक्कै उस्तै तरिकाले समाप्त पारिँदै छ," यसमा लेखिएको छ। "मानव अधिकार र स्वतन्त्रताहरूलाई निमिट्यान्न पारिएको छ र तिनको रक्षा गर्नुलाई अपराधसरह मानिएको छ। निर्वाचन र निर्वाचित निकायहरूलाई व्यवहारतः खारेज गरिएको छ। सार्वजनिक संस्थाहरूलाई भत्काइएको छ। विचारको स्वतन्त्रता र मानवीय गरिमालाई कुल्चिएको छ। निजी जीवनलाई फोहोरी हातहरूले उधिनेर छताछुल्ल पारिएको छ।" "अदालतहरू, कानुन र कानुनी शासन—सबै ध्वस्त पारिएका छन्। आफ्नै मान्यता वा विश्वास राख्नु अब 'देशद्रोह' भएको छ। तर, वास्तवमा देशद्रोह त तब हुन्छ जब कुनै राज्यले आफ्नै संविधानलाई धोका दिन्छ। र, यो देशद्रोह एउटा निरन्तर चलिरहेको अपराध हो, जुन अहिले सारा विश्वका आँखा अगाडि घटिरहेको छ।
अमेरिकी प्रतिबन्धका बाबजुद पनि इरानको २ अर्ब डलरको गोप्य सैन्य सञ्जालकाे खुलासा
तेहरान, १४ कार्तिक । इरानले सन् २०२५ को जनवरीयता कम्तीमा २ अर्ब डलर बराबरका सैन्य सामग्री, विस्फोटक पदार्थ र भारी ट्रकहरू भित्र्याउन ५,००० भन्दा बढी सैन्य निकायहरूको एउटा गोप्य सञ्जाल खडा गरेको बताइएको छ। सबै निकायहरूको नाम एमओडीबाट सुरु हुन्छ। रोयटर्सको अनुसन्धानअनुसार, अमेरिकी नौसैनिक नाकाबन्दी र पश्चिमा राष्ट्रहरूका प्रतिबन्धका बाबजुद पनि यो गतिविधि जारी छ। फेब्रुअरी २८ मा अमेरिका र इजरायलले गरेको आक्रमणपछि सुरु भएको द्वन्द्वका क्रममा इरानले हजारौँ क्षेप्यास्त्र (मिसाइल) र ड्रोनहरू प्रहार गरेको थियो। यस अनुसन्धानले इरानले कसरी ती हतियारहरूको भण्डार पुनःपूर्ति गर्न सक्यो भन्ने खुलासा गरेको छ। अनुसन्धानका अनुसार, यो जटिल संयन्त्र 'इस्लामिक रिभोलुसनरी गार्ड कर्प्स' र 'बोन्याद' भनिने व्यावसायिक समूहहरूसँग जोडिएको छ, जसलाई इरानका उच्च वर्ग (एलिट) ले नियन्त्रण गर्छन्। सन् २०१६ देखिका ढुवानीसम्बन्धी कागजात र विवरणहरूमा यसका आर्थिक गतिविधिहरूको प्रमाण फेला परेको छ। रोयटर्सले फेला पारेअनुसार, पश्चिमा सरकारहरूले यी निकायहरूमध्ये कुनैमाथि पनि अहिलेसम्म प्रतिबन्ध लगाएको प्रमाण भेटिएको छैन। नेटवर्क कसरी काम गर्छ? इजरायली-अमेरिकी जोखिम परामर्शदाता '२४० एनालिटिक्स' सँगको सहकार्यमा रोयटर्सले पहिलो पटक पहिचान गरेको यो नेटवर्क तेहरानको सैन्य खरिद र प्रतिबन्ध छल्ने उपकरणको मेरुदण्डको रूपमा काम गर्ने बताइएको छ। यी एजेन्सीहरूले फारसीमा 'एमओडी ' वा 'भीओडीजेए' अक्षरहरूबाट सुरु भएको र त्यसपछि लामो रूपमा लेखिएको पाँच वा छ-अङ्कको सङ्ख्या भएको एउटै नामकरण ढाँचाअन्तर्गत सञ्चालन गर्थे। सबैले रक्षा मन्त्रालयको तेहरान ठेगाना साझा गर्छन् र स्थापना मिति फेब्रुअरी ११, १९७९ (अयातोल्लाह खोमेनीले सत्ता सम्हालेको दिन) दाबी गर्छन्। कर्पोरेट रेकर्डहरूले देखाउँछन् कि धेरैजसो वास्तवमा २०१३ मा सिर्जना गरिएका थिए, जब प्रतिबन्धहरूले इरानको तेल निर्यात र मुद्रालाई कुचलिरहेको थियो। तिनीहरूले फ्रन्टम्यान र विदेशी शेल कम्पनीहरूको जाल प्रयोग गरे, जसलाई सामूहिक रूपमा 'ट्रस्टी' भनिन्छ। यसले अवैध तेल बिक्रीबाट प्राप्त आम्दानीलाई इरानको मिसाइल र ड्रोन शस्त्रागारहरू पुनःपूर्ति गर्न प्रयोग गर्छ। रोयटर्सले समीक्षा गरेका ९७ प्रतिशत ढुवानीमा, लेनदेनहरू "मुद्रा स्थानान्तरण बिना" व्यवस्थित गरिएका थिए, त्यसैले थोरै पैसाले मात्र सीमा पार गर्छ जहाँ यसले प्रतिबन्धको अलर्ट ट्रिगर गर्न सक्छ। यी संस्थाहरू मार्फत हुने प्रमुख आयातहरूमा चीन, रुस र जर्मनी जस्ता राष्ट्रहरूबाट प्राप्त रकेट प्रोपेलेन्ट, कम्पोनेन्ट र हेभी-ड्युटी लन्चरहरू समावेश छन्। यो कसरी पत्ता लाग्यो? २४० एनालिटिक्सका अर्थशास्त्री नोआम बिनस्टोकले जुन २०२५ मा अाइअारजीसी को तलब ह्यान्डल गर्ने र टेलिग्राम तथा 'विकीइरान' साइटमा प्रसारित हुने लीक भएका बैंक सेपाह कागजातहरू प्रशोधन गर्दा यो ढाँचा देखे। ब्यालेन्सले उनलाई चकित पार्यो। २०२४ को अन्त्यमा छत्तीस एजेन्सीहरूले विदेशी मुद्रामा १.२ अर्ब डलर राखेका थिए र बाँकीले स्थानीय मुद्रामा लगभग १.८ अर्ब डलर राखेका थिए। उनले पछि पत्ता लगाए कि एजेन्सीहरूले तेल राजस्व प्राप्त गरिरहेका थिए र दोहोरो-प्रयोग उपकरणहरू खरिद गरिरहेका थिए। प्रत्येक एजेन्सीले एक अद्वितीय ११-अङ्कको ID बोक्छ, जुन ढुवानी कागजातहरू, इनभ्वाइसहरू र बैंक खाताहरूमा दोहोरिएको थियो। यसले अगाडिका कम्पनीहरू पछाडि पनि नेटवर्कलाई ट्रस गर्न योग्य बनायो। त्यसपछि रोयटर्सले ढुवानी कागजातहरू, सामाजिक सञ्जाल फुटेज, उपग्रह इमेजरी र राज्य मिडियाविरुद्ध लगभग १९,००० आयात रेकर्डहरूको अंश क्रस-चेक गर्यो। सबैभन्दा ठूलो खरिददार एउटा एजेन्सी, एमओडी ३४६४२८, प्रमुख रूपमा बाहिर आयो। यसको आयात मार्च २०२३ सम्मको ४४ करोड २० लाख डलरबाट बढेर अर्को वर्ष ९८ करोड ८० लाख डलर पुगेको छ, जसले गर्दा यो इरानको शीर्ष दस आयातकर्तामा पर्छ। जनवरी २०२५ देखि जुन २०२६ सम्म, यसले रकेट प्रोपेलेन्ट सामग्री, विस्फोटक पदार्थ र हतियारका कम्पोनेन्टसहित २.३ अर्ब डलरको सैन्य हार्डवेयर ल्यायो। जनवरी र अप्रिल २०२५ को बीचमा, यसले बन्दर अब्बास मार्फत सोडियम क्लोरेट र अन्य पर्क्लोरेटहरूसहित ८८६ टन रसायनहरू आयात गर्यो, जो ठोस रकेट इन्धनका लागि प्रमुख अग्रदूतहरू हुन्। तिनीहरूको उत्पत्ति चीनको रूपमा सूचीबद्ध गरिएको थियो। स्रोतहरूलाई उद्धृत गर्दै, रोयटर्सले रिपोर्ट गरेको छ कि दक्षिणी इरानको शाहिद राजाई बन्दरगाहमा २६ अप्रिल २०२५ मा भएको विस्फोट डकसाइड कन्टेनरहरूमा रहेको ढुवानीबाट सोडियम पर्क्लोरेट प्रज्वलित हुँदा भएको थियो। इरानी राज्य मिडियाले रिपोर्ट गरेको छ कि रसायनहरू 'सिना पोर्ट एण्ड मरीन सर्भिसेज डेभलपमेन्ट कम्पनी' द्वारा भण्डारण गरिएका थिए, जुन इरानका सर्वोच्च नेताद्वारा प्रत्यक्ष रूपमा नियन्त्रित बहु-अरब डलरको फाउन्डेसन 'बोन्याद मोस्ताजाफान' को स्वामित्वमा छ। यस विस्फोटमा कम्तीमा ७० जनाको मृत्यु भएको थियो र १,२०० भन्दा बढी घाइते भएका थिए। ट्रक र लन्चरहरू उक्त एजेन्सीले ४३५ वटा 'इभेको' ट्रकहरू पनि आयात गर्यो, जुन सेनाले छद्मवेशी मोबाइल मिसाइल लन्चरहरूको रूपमा प्रयोग गर्दछ। २०२२ मा छ वटा समान ट्रकहरूको खरिद अन्ततः 'सहारा थन्डर' लाई डेलिभर गरियो, जुन ड्रोन निर्मातालाई अमेरिकाले २०२४ मा रुससँग व्यापारको लागि प्रतिबन्ध लगाएको थियो। एमओडी ३४६४२८ ले हजारौँ टोयोटा हिलक्स र ल्यान्ड क्रूजर पिकअपहरू पनि ल्यायो, जसलाई आइआरजीसी ले भारी मेसिन गनहरू माउन्ट गर्न परिमार्जन गर्दछ। इभेकोले इरानमा यसको कुनै पनि सवारीसाधनको उपस्थिति आफ्नो नियन्त्रण बाहिर रहेको बताएको छ, र टोयोटाले इरानमा कुनै व्यवसाय नगर्ने बताएको छ। युद्धमार्फत आयात फेब्रुअरी २८ मा युद्ध सुरु भएपछि पनि डेलिभरी जारी रह्यो। अघिल्ला साताहरूमा, इरानले ९३ टन चिनियाँ टाइटेनियम प्राप्त गर्यो, जुन एक उच्च-शक्तिको धातु हो र जसलाई हतियार तथा प्रतिबन्ध विज्ञहरूले मिसाइल एयरफ्रेम र रकेट मोटर केसिङहरू निर्माण गर्न प्रयोग गर्न सकिने बताएका छन्। यसले चीनबाट उत्पन्न हुने २६८ टन नाइट्रोसेलुलोज र २७६ टन अन्य रसायनहरू पनि आयात गर्यो, जो पर्क्लोरेट समावेश कोडअन्तर्गत सूचीबद्ध थिए , जुन रकेट प्रोपेलेन्ट र विस्फोटक पदार्थ दुवैका लागि प्रयोग हुन्छ)। मासिक आयात मार्चमा ४७ प्रतिशतले घटेर ५४ मिलियन डलरमा पुगेको थियो तर मे सम्ममा ७७ मिलियन डलरमा पुनः स्थापित भयो। ७६ लाख डलर मूल्यका रुसी डेटोनेटरहरू पनि पाँच ढुवानीमार्फत इरान आइपुगेका थिए, जसमा अन्तिम ढुवानी जुनमा थियो। २ करोड ७० लाख डलर मूल्यका सामानहरू युएईबाट उत्पन्न भएको रेकर्ड गरिएको थियो, जुन अमेरिकाले जुनमा आफ्नो नाकाबन्दी छोटो समयको लागि स्थगित गरेपछिको सबैभन्दा पछिल्लो दिन हो। इरानले कम्प्युटर-नियन्त्रित खराद र इलेक्ट्रोन-बीम भट्टीहरूजस्ता सटीक मेसिनरीहरू पनि किनेको छ, जुन मिसाइल र ड्रोनका बडीहरू निर्माण गर्न प्रयोग गर्न सकिन्छ। निष्कर्षहरूको समीक्षा गर्ने विज्ञहरूले यसलाई इरानको ड्रोन र क्षेप्यास्त्र भण्डार पुनः निर्माण गर्ने "औद्योगिक स्तरको प्रयास" भनेका छन्। उनीहरूले यसमा प्रयोग भएका धेरै सामग्रीहरू 'दोहोरो प्रयोग' का हुन्, जसको उपयोग नागरिक प्रयोजनका लागि पनि हुन सक्छ भनी औँल्याएका छन्। रोयटर्सको निष्कर्षबारे प्रतिक्रिया दिँदै अमेरिकी अर्थ मन्त्रालय की एक प्रवक्ताले अमेरिकाले "उक्त शासनको आर्थिक जीवनरेखा काटिदिएको छ" भनिन । उनले थपिन्, "यद्यपि उक्त शासनले हाम्रा कडा प्रतिबन्धहरू छल्न, आफ्ना सैन्य तथा हतियार कार्यक्रमहरूका लागि रकम जुटाउन र विदेशी मुद्रा प्राप्त गर्न हताश प्रयासहरू जारी राख्न सक्छ, तर हामी सधैँ १० कदम अगाडि छौँ।" यद्यपि, अमेरिकी अर्थ मन्त्रालयका प्रतिबन्धसम्बन्धी पूर्व वरिष्ठ अधिकारी मियाद मालेकीले यस प्रणालीलाई सेनाको "जीवनरेखा" र यसको व्यापारको "पूर्ण पारिस्थितिक प्रणाली (ecosystem)" भनेका छन्। इरानविरुद्ध अमेरिकी प्रतिबन्ध कार्यक्रमको तर्जुमा गर्न सघाएका मालेकीले रोयटर्सलाई बताए, "यहाँ देखिएको कुरा भनेको वर्तमान द्वन्द्वका बेला र त्यसभन्दा धेरै वर्ष अघिदेखि उक्त शासनको सैन्य जीवनरेखाको रूपमा काम गरिरहेको प्रणाली हो... यो इरानी सेनाको व्यापारिक कारोबारको पूर्ण पारिस्थितिक प्रणाली नै हो।" चिनियाँ विदेश मन्त्रालयले आफूलाई यस अवस्थाबारे "जानकारी नभएको" बताएको छ। रोयटर्सलाई फ्याक्समार्फत पठाइएको विज्ञप्तिमा मन्त्रालयले भनेको छ, "हामी क्षेत्रीय शत्रुतालाई दुर्भावनापूर्ण ढङ्गले चीनसँग जोड्ने वा चीनको प्रतिष्ठामा आँच पुर्याउने प्रयासहरूको दृढ विरोध गर्छौँ।" हालसम्म, इरानी निकायहरू, रुसी रक्षा मन्त्रालय, ह्वाइट हाउस, सेन्टकम र संयुक्त अरब इमिरेट्सले यी निष्कर्षहरूमाथि कुनै टिप्पणी गरेका छैनन्।
कठिन मोडमा बेलायतका पहिलो १०० मिलियन पाउन्डका खेलाडी
डकार र्याली: सुरक्षा चिन्ताले साउदी अरबबाट हट्यो, अब मोरक्को र पोर्चुगलमा हुने
काठमाडौं, १४ कार्तिक । सुरक्षा चिन्ताका कारण साउदी अरबमा डकार र्याली आयोजना नहुने घोषणा गरेको पाँच दिनपछि आयोजक 'अमोरी स्पोर्ट अर्गनाइजेसन' ले सन् २०२७ को डकार र्याली मोरक्कोमा हुने जानकारी दिएको छ। यसअन्तर्गतको 'प्रोलोग' (सुरुआती चरण) र पहिलो चरण भने पोर्चुगलमा सञ्चालन हुनेछन्। अर्गनाइजेसनले जारी गरेको विज्ञप्तिमा भनिएको छ, “पोर्चुगलको अल्गार्वे क्षेत्रमा प्रोलोग र पहिलो विशेष चरण आयोजना हुनेछन्। मोरक्कोले उत्तरदेखि सुदूर दक्षिणसम्म आफ्नो सम्पूर्ण भू-भाग समेट्ने गरी ११ वटा चरणहरू र अगादिरमा एक दिनको विश्रामको आयोजना गर्नेछ।” डकार र्यालीको ४९औँ संस्करण, जुन सुरुमा जनवरी १ देखि जनवरी १५ सम्म सञ्चालन हुने तय गरिएको थियो, अब जनवरी ९ देखि जनवरी २३ सम्म हुने भएको छ। यद्यपि, यसका लागि इन्टरनेसनल अटोमोबाइल फेडेरेसनको 'वर्ल्ड मोटर स्पोर्ट काउन्सिल' को स्वीकृति आवश्यक पर्नेछ। डकारका निर्देशक डेभिड क्यास्टेराले भने, “नयाँ स्थानमा आयोजना हुन लागेको डकारको ४९औँ संस्करणले ती खेलकुद मापदण्डहरू पूरा गर्नेछ, जसले यसलाई सधैं सबैभन्दा चुनौतीपूर्ण 'र्याली-रेड' प्रतियोगिता बनाएका छन्।” “हामीसँग काम गर्नका लागि निकै कम समय भए तापनि हामीले एउटा वास्तविक 'डकार' को रूपरेखा तयार पारेका छौं।” डकार २०२७ मा 'लोले-फारो' देखि 'माराकेस' सम्मको कुल ७,८२४ किलोमिटर (४,८६२ माइल) को दूरी समेटिनेछ, जसमा ४,३४१ किलोमिटर (२,६९७ माइल) को 'विशेष चरण' हरू समावेश हुनेछन्। अर्गनाइजेसनले जनाए अनुसार साउदी अरबबाट यो दौड अन्यत्र सार्ने निर्णय “असाधारण र एकपटकका लागि मात्र” हो। सन् २०२० देखि यस प्रतियोगिताको आयोजना गर्दै आएको साउदी अरबमा, सन् २०२८ मा हुने डकार र्यालीको ५०औँ संस्करण पुनः फर्किनेछ। मोरक्कोमा यो दौड आयोजना हुनुको अर्थ, सन् २००८ पछि पहिलो पटक डकार र्याली अफ्रिकामा फर्कँदै छ। सन् १९७८ मा सुरु भएको यो प्रतियोगिता पेरिसबाट सहारा मरुभूमि हुँदै पश्चिम अफ्रिकी राष्ट्र सेनेगलको राजधानी डकारसम्मको दौडका रूपमा थालिएको थियो। यसलाई लामो समयदेखि विश्वकै सबैभन्दा कठिन मोटरस्पोर्ट चुनौतीका रूपमा लिइँदै आएको छ। सुरक्षाका कारण अफ्रिकाबाट हटाइएपछि, सन् २००९ देखि २०१९ को बीचमा यसलाई दक्षिण अमेरिकामा आयोजना गरिएको थियो।
फिफा महिला विश्वकप: १५ अर्ब डलर आम्दानी गरे पनि महिला टाेलीलाई कम रकम
काठमाडौं, १४ कार्तिक। यस गर्मीमा आयोजित पुरुष प्रतियोगिताबाट १५ अर्ब डलर (११.२ अर्ब पाउन्ड) को कीर्तिमानी आम्दानी गरे पनि फिफाले अर्को वर्ष हुने महिला विश्वकपमा प्रदान गरिने पुरस्कार रकममा लैंगिक समानता कायम गर्न असफल हुने देखिएको छ। फिफा अध्यक्ष जियानी इन्फान्टिनोले सन् २०२३ मा संस्थाको "महत्वाकांक्षा" सन् २०२७ सम्ममा पुरस्कार रकममा "समानता" ल्याउने रहेको बताएका थिए। उनले भनेका थिए, "फिफा केवल शब्दमा मात्र होइन, काममा पनि अघि बढिरहेको छ।" त्यसैले, महिला फुटबल जगतमा यो व्यापक आशा थियो कि सन् २०२७ को पुरस्कार रकम कम्तीमा प्रति-टोलीको आधारमा पुरुष प्रतियोगिताको बराबर हुनेछ। पुरुष प्रतियोगितामा ४८ टोलीहरू थिए भने अर्को गर्मीमा ब्राजिलमा हुने महिला प्रतियोगितामा ३२ टोलीहरू सहभागी हुनेछन्। तसर्थ, पुरुषहरूको ६५ करोड ५० लाख (६५५ मिलियन) डलरको पुरस्कार राशिको दुई-तिहाइ हिस्सा महिलाहरूका लागि छुट्याइएको भए त्यसलाई समानता मान्न सकिन्थ्यो तर महिलाहरूको पुरस्कार रकम पुरुषहरूको तुलनामा करिब एक-तिहाइ मात्र हुने बुझिएको छ। यद्यपि, यो रकममा भएको उल्लेखनीय वृद्धि हो। हालैका हप्ताहरूमा भएका विस्तृत वार्ताहरूबारे जानकारी राख्ने केही स्रोतहरूले यस वृद्धिलाई निजी रूपमा सकारात्मक रूपमा लिएका छन् तर एक वरिष्ठ महिला स्रोतले भने फिफाको यस कदमलाई "ठूलो अवसर गुमाएको" भनी टिप्पणी गरेकी छिन्। डिसेम्बरमा हुने फिफा काउन्सिलको बैठक अघि यससम्बन्धी कुनै पनि निर्णय आधिकारिक हुने अपेक्षा गरिएको छैन। फिफाले महिला प्रतियोगिताको पुरस्कार रकमलाई पुरुष प्रतियोगिताको बराबर नबनाउने कुरा सार्वजनिक गरेको 'स्काई न्युज' ले जनाए अनुसार महिला प्रतियोगिताको पुरस्कार राशि सन् २०२३ को ११ करोड (११० मिलियन) डलरबाट बढाएर २२ करोड (२२० मिलियन) डलर पुर्याउने लक्ष्य राखिएको छ। यो सन् २०१९ मा फ्रान्समा भएको महिला विश्वकपको तुलनामा सात गुणाभन्दा बढीको वृद्धि हो। यस वर्ष पुरुष टोलीहरूका लागि छुट्याइएको फिफा पुरस्कार रकममा विजेता स्पेनका लागि ५ करोड (५० मिलियन) डलर समावेश थियो। फिफाका उच्च अधिकारीहरूले महिला फुटबलमा गरिने व्यापक लगानीबारे जानकारी दिन र एउटा निर्णयको व्याख्या गर्न केही प्रमुख महिला खेलाडीहरूसँग कुराकानी गरेको बुझिएको छ। उक्त निर्णय सन् २०२७ को प्रतियोगिताबाट प्राप्त हुने व्यावसायिक आम्दानीसँग सम्बन्धित रहेको मानिएको छ। फिफाका अनुसार, सन् २०२३ को महिला प्रतियोगितालाई परम्परागत टेलिभिजनमा ९३३ मिलियन र स्ट्रिमिङ प्लेटफर्महरूमा ८९५ मिलियन दर्शकले हेरेका थिए। यसअघि इन्फान्टिनोले महिला प्रतियोगिताको टेलिभिजन प्रसारण अधिकारका लागि पर्याप्त रकम नतिरेको भन्दै प्रसारकहरूको आलोचना गरेका थिए। फिफाका अनुसार सिड्नीमा इङ्गल्याण्ड र स्पेनबीच भएको फाइनल खेल ६ करोड ७० लाख (६७ मिलियन) मानिसले प्रत्यक्ष हेरेका थिए भने समग्रमा यो खेल २२ करोड २० लाख (२२२ मिलियन) मानिससम्म पुगेको थियो। 'द गार्जियन' ले सम्पर्क गर्दा फिफाले यस विषयमा कुनै टिप्पणी गरेन, तर उक्त संस्थाका स्रोतहरूले महिला क्लब लाभ कार्यक्रममा थप सुधार गरिने र प्रतियोगितामा सहभागी हुने खेलाडीहरूका लागि छुट्टै रकम विनियोजन गरिने बताएका छन्। यस महिना यो पुष्टि भएको छ कि सन् २०२७ को महिला विश्वकपमा सहभागी हुने टोलीहरूले फिफाबाट पुरुष विश्वकपमा सहभागी टोलीहरूले पाए सरहकै तयारी रकम प्राप्त गर्नेछन्। यो तयारी रकम दोब्बरभन्दा बढीले वृद्धि गरी प्रतिटोली २५ लाख अमेरिकी डलर (२.५ मिलियन डलर) पुर्याइएको छ। प्रत्येक खेलाडीका लागि 'बिजनेस क्लास' वा चार्टर्ड उडानको सुनिश्चितता गरिएको छ। साथै, उनीहरूले अरूसँग कोठा बाँड्नु नपर्ने गरी छुट्टाछुट्टै होटल कोठा पाउनेछन्। फिफाका अनुसार, यी व्यवस्थाहरू अब पुरुष विश्वकपमा गरिएका व्यवस्थाहरूसँग समान भएका छन्।
अफ्रिका महादेशमा पहिलो पटक ओलम्पिक खेलाउने दाउमा दक्षिण अफ्रिका
काठमाडौं, १३ कात्तिक । अफ्रिकामा पहिलो ओलम्पिक आयोजना गर्न दक्षिण अफ्रिकाले डर्बन सहरलाई प्राथमिकता दिएको छ। दक्षिण अफ्रिकाले सन् २०३६ वा २०४० को ग्रीष्मकालीन ओलम्पिक तथा पाराओलम्पिक आयोजनाका लागि दाबी (बिड) प्रस्तुत गरिरहेको छ। अन्तर्राष्ट्रिय ओलम्पिक समिति (आइओसी) ले सन् २०२९ को मध्यतिर सन् २०३६ को ओलम्पिक आयोजक सहरको छनोट गर्नेछ। दक्षिण अफ्रिकाको तेस्रो ठूलो सहर डर्बनलाई अघि सार्ने निर्णयको घोषणा बिहीबार दक्षिण अफ्रिकी स्पोर्ट्स कन्फेडेरेसन, ओलम्पिक तथा प्यारालिम्पिक कमिटीकी कार्यवाहक अध्यक्ष लवान्डिले सिमेलानेले गरेकी हुन्। उनले दक्षिण अफ्रिकाको दाबीका लागि डर्बन मुख्य सहर हुने तर यो सम्भवतः बहुसहरीय दाबी (मल्टी-सिटि बिड) हुने बताइन्, जसमा केही खेलकुद प्रतियोगिताहरू अन्य सहरहरूमा पनि आयोजना गर्ने प्रस्ताव समावेश गरिनेछ। दक्षिण अफ्रिकाका आर्थिक केन्द्रहरू जोहानेसबर्ग र केप टाउनलाई पनि सम्भावित सहरका रूपमा विचार गरिएको थियो। हिन्द महासागरको तटमा अवस्थित र करिब ४० लाख जनसङ्ख्या भएको डर्बनमा एक दशकभन्दा बढी समयअघि (सन् २०१० मा अफ्रिकामा पहिलो पटक फुटबल विश्वकप आयोजना गरेपछि) ओलम्पिक आयोजक सहरका रूपमा चर्चा गरिएको थियो। तर, मुख्यतया लागतसम्बन्धी चिन्ताका कारण त्यतिबेला औपचारिक दाबी अघि बढ्न सकेन। सन् २०२२ को कमनवेल्थ गेम्स आयोजना गर्ने जिम्मेवारी पनि यो सहरबाट खोसिएको थियो किनकि यसले उक्त प्रतियोगिताका लागि आवश्यक आर्थिक वा अन्य किसिमका ग्यारेन्टीहरू प्रदान गर्न सकेको थिएन। अधिकारीहरूले बिहीबार बताएअनुसार यदि दक्षिण अफ्रिकाको दाबी सफल भएमा त्यहाँ ओलम्पिक आयोजना गर्न कति खर्च लाग्छ भन्ने यकिन अनुमान उनीहरूले अहिले नै दिन सकेका छैनन्। उनीहरूले जनाएअनुसार डर्बनको दाबी ५६,००० सिट क्षमता भएको 'मोसेस माभिदा स्टेडियम' मा केन्द्रित हुनेछ, जुन सन् २०१० को विश्वकपका लागि निर्माण गरिएको थियो। सन् २०३६ को खेलकुद प्रतियोगिता आयोजना गर्न दाबी प्रस्तुत गर्ने सात राष्ट्रमध्ये दक्षिण अफ्रिका पनि एक हो। अन्य राष्ट्रहरूमा भारत, कतार, दक्षिण कोरिया, जर्मनी, हंगेरी र टर्की रहेका छन्। अन्तर्राष्ट्रिय ओलम्पिक समिति (आइओसी) ले सन् २०३६ को खेलकुद आयोजना गर्न इच्छुक राष्ट्रिय ओलम्पिक समितिहरूलाई आफ्नो दाबी औपचारिक रूपमा प्रस्तुत गर्न अक्टोबर ३१ सम्मको समयसीमा तोकेको छ। आधिकारिक दाबी प्रक्रिया सुरु गर्नका लागि उम्मेदवारहरूले अर्को महिना आइओसीसमक्ष भर्चुअल प्रस्तुति दिने अवसर पाउनेछन्। आइओसीका अनुसार मार्च महिनामा एक महत्त्वपूर्ण मिति आउँदैछ, जतिबेला समितिको बोर्डले उम्मेदवारहरूको छनोट सूची (सर्टलिस्ट) लाई अनुमोदन गर्नेछ। यदि दक्षिण अफ्रिकाले आयोजनाको अवसर पायो भने सन् १८९६ मा आधुनिक ओलम्पिकको सुरुवात भएयता ग्रीष्मकालीन ओलम्पिक आयोजना गर्ने यो पहिलो अफ्रिकी राष्ट्र बन्नेछ। अफ्रिकाको सबैभन्दा ठूलो अर्थतन्त्र भएको यस मुलुकले यसअघि केप टाउनमा सन् २००४ को खेलकुद आयोजना गर्न गरेको प्रयास असफल भएको थियो। यसै साताको अन्त्यमा सेनेगलको डाकारमा 'युथ ओलम्पिक' (यूथ ओलम्पिक गेम्स) सुरु हुँदैछ; अफ्रिकामा आयोजना हुन लागेको यो पहिलो ओलम्पिक खेलकुद प्रतियोगिता हो।
एम्बाप्पे बिबाद: चिनियाँ टिभीमा नदेखिने भयाे स्पेनिस लिगका खेल
काठमाडौं, १३ कार्तिक। किलियन एम्बाप्पे, रियल म्याड्रिड र ला लिगाले माओ त्सेतुङबारे ती फ्रान्सेली स्ट्राइकरले दिएको टिप्पणीका लागि माफी मागेका छन्। तर विज्ञहरूका अनुसार यस घटनाले चीनमा उनीहरूको प्रतिष्ठामा पुर्याएको क्षति सजिलै वा छिटो सुध्रिने छैन। विश्वकै उत्कृष्ट फुटबलरहरू मध्ये एक तथा फ्रान्सेली टोलीका कप्तान एम्बाप्पे अहिले विवादको केन्द्रमा छन्। यसै साता सार्वजनिक भएको एउटा भिडियोमा उनी पूर्वनेता माओको खिल्ली उडाउँदै गरेको जस्तो देखिएपछि यो विवाद उत्पन्न भएको हो। एमबाप्पेले एउटा इन्टरनेट 'मिम' को बारेमा कुरा गरे, जसमा उनको अनुहारलाई डिजिटल प्रविधिमार्फत अर्को एक व्यक्तिको शरीरमा राखिएको थियो, जसलाई उनले "चिनियाँ तानाशाह" जस्तो देखिने व्यक्ति भनेका छन्। माओलाई आधिकारिक रूपमा कम्युनिस्ट क्रान्तिका नायक र जनवादी गणतन्त्र चीनका संस्थापकका रूपमा सम्मान गरिन्छ। इतिहासकारहरूले लाखौं मानिसको मृत्युका लागि माओलाई जिम्मेवार ठान्छन् तर सार्वजनिक रूपमा उनको खिल्ली उडाउनु वर्जित मानिन्छ। एमबाप्पेको यो टिप्पणीका कारण उनी बेइजिङलाई आक्रोशित पार्ने पछिल्ला विदेशी खेलकुद हस्ती वा संस्था बनेका छन्। चीनका प्रमुख ब्रान्डहरूले २७ वर्षीय यी खेलाडीसँगको सम्बन्ध तोडेका छन् र स्पेनिस शीर्ष लिगका खेलहरू अब चिनियाँ सरकारी टेलिभिजन 'सीसीटीभी' को प्रसारण तालिकाबाट हटाइने भएका छन्। चिनियाँ सरकारी सञ्चारमाध्यम र सामाजिक सञ्जाल प्रयोगकर्ताहरू एमबाप्पेको कडा आलोचना गर्न अघि सरे, यद्यपि उनले वास्तवमा के भनेका थिए भन्ने कुरा उनीहरूलाई राम्ररी थाहा थिएन। चीन विश्वको दोस्रो ठूलो अर्थतन्त्र र सबैभन्दा आकर्षक बजार हो। अप्रिल महिनामा खिचिएको भनिएको एउटा भिडियो अनलाइनमा भाइरल भएको दुई दिनभित्रै, ती स्ट्राइकर उनको क्लब 'रियल म्याड्रिड' र 'ला लिगा' ले माफी मागेका छन्। चीनको विदेश मन्त्रालयका एक प्रवक्ताले सरकारले एमबाप्पेको माफीलाई "गम्भीरतापूर्वक" लिएको बताएका छन्। के यससँगै यो विषय टुंगियो त? अनुभवी खेलकुद टिप्पणीकार यान कियाङले भने, "शान्त, वस्तुनिष्ठ र भावनामुक्त दृष्टिकोणबाट हेर्दा, यो स्पष्ट रूपमा अत्यन्त हानिकारक घटना हो, मोबाइल इन्टरनेटको युगमा, सामाजिक सञ्जालमा कुनै पनि विषय निकै छिटो भाइरल हुन्छ र मानिसहरूको भावना तीव्र रूपमा उम्लिन्छ। माफी माग्दैमा कुनै विवाद वा घटनाको पूर्ण अन्त्य हुन्छ भन्ने छैन। माफी नमाग्नुभन्दा माफी माग्नु राम्रो हो, तर यसले पक्कै पनि उक्त घटनालाई पूर्णविराम लगाउँदैन।” यस्तो तीव्र प्रतिक्रिया र त्यसपछिका परिणामहरू नौला कुरा होइनन्। चीनका लागि राजनीतिक रूपमा संवेदनशील मानिने विषयहरूमा टिप्पणी गर्दा विभिन्न विदेशी खेलकुद लिग वा खेलाडीहरू ठूलो विवादमा फसेका उदाहरणहरू छन्। सन् २०१९ मा ह्युस्टन रकेट्सका तत्कालीन महाप्रबन्धक ड्यारिल मोरीले हङकङका प्रदर्शनकारीहरूको समर्थनमा ट्वीट गरेपछि, चीनले संयुक्त राज्य अमेरिकाको नेसनल बास्केटबल एसोसिएसनसँगको सम्बन्ध लगभग तोडेको थियो। बास्केटबल एसोसिएसनका उच्च अधिकारीहरूले मोरीलाई अभिव्यक्ति स्वतन्त्रताको अधिकार रहेको बताएका थिए। यसको ठीक विपरीत, 'ला लिगा' ले भने एमबाप्पेको भनाइबाट तुरुन्तै आफूलाई अलग गर्यो। चीनमा फुटबलसँगै बास्केटबल पनि सबैभन्दा लोकप्रिय खेलहरूमध्ये एक हो। तर, मोरीको उक्त टिप्पणीका कारण एक वर्षभन्दा बढी समयसम्म चिनियाँ टेलिभिजनबाट बास्केटबल एसोसिएसनका खेलहरू हटाइएका थिए। गत वर्ष मात्रै बास्केटबल एसोसिएसनका प्रि-सिजन खेलहरू पुनः चीनमा फर्किएका हुन्। अस्ट्रेलियन नेसनल युनिभर्सिटीकी प्राध्यापक डेबी चानले बास्केटबल एसोसिएसनको घटनार अहिले एमबाप्पेसँग जोडिएको घटनालाई चीनको 'उपभोक्ता राष्ट्रवाद'को उदाहरणका रूपमा व्याख्या गरेकी छिन्। यसमा अनलाइनमा देखिने जनभावना र सरकारी सञ्चारमाध्यमहरू एकै ठाउँमा मिसिएर “आक्रोशको एक चक्र”सिर्जना गर्छन्। बास्केटबल एसोसिएसनका कमिसनर एडम सिल्भरले बताएअनुसार, यस विवादका कारण लिगले “सयौं मिलियन डलर” गुमाउनुपरेको थियो । के एम्बाप्पे, रियल म्याड्रिड र ला लिगाका लागि अब पछाडि फर्कने कुनै बाटो छैन? ला लिगाको एक स्रोतले एएफपीलाई बताएअनुसार अन्तर्राष्ट्रिय प्रसारण अधिकारको "अधिकांश" हिस्सा चीन र अमेरिकाबाट मात्र प्राप्त हुन्छ। सन् २०२४–२५ सिजनका लागि यसको मूल्य ७४८ मिलियन युरो (८३४ मिलियन अमेरिकी डलर) तोकिएको थियो। रियल म्याड्रिडसँग निकट मानिने 'मार्का' पत्रिकाका अनुसार म्याड्रिड क्लबले आफ्नो जर्सी र अन्य सामग्रीको बिक्रीबाट हुने आम्दानीको १० देखि १५ प्रतिशत हिस्सा चीनबाट प्राप्त गर्छ। “यदि त्यो प्रभावलाई कायम राख्न सकिएन भने व्यावसायिक हितको कुरा त परै जाओस्, ला लिगा र रियल म्याड्रिड दुवै नराम्ररी प्रभावित हुनेछन्,” यानले भने। अब के हुन्छ भनेर अनुमान लगाउन “वास्तवमै कठिन” छ । “छोटो अवधिको कुरा गर्ने हो भने, म पक्कै पनि आशावादी छैन,” उनले भने, “यदि उनीहरू आफ्नो छवि र सम्बन्ध सुधार्न चाहन्छन् भने, उनीहरूका आगामी कदम र व्यवहार नै निर्णायक हुनेछन्।” रियल म्याड्रिडका मुख्य प्रायोजकहरूमा चिनियाँ कम्पनीहरू पनि समावेश छन्; जसमा हाइसेन्स, खेलकुद सट्टेबाजी कम्पनी 'काइयुन स्पोर्ट्स' र 'लिङलोङ टायर' प्रमुख छन्। बेइजिङस्थित 'की-सोलुसन स्पोर्ट्स कन्सल्टिङ' का संस्थापक एडम झाङका अनुसार, तत्काल र हृदयदेखि नै पछुतो व्यक्त गर्नु यस समस्या समाधानको पहिलो कदम हुनेछ। उनले एएफपीलाई भने, “यसले प्रसारणमा लगाइएको प्रतिबन्धलाई निरन्तरता दिने कि नदिने र यदि दिने हो भने कति लामो समयसम्म दिने भन्ने निर्णयमा प्रभाव पार्नेछ।” खेलकुद टिप्पणीकार यानले एम्बाप्पेको प्रतिष्ठा फेरि पहिले जस्तै बन्न सक्ला कि नसक्ला भन्नेमा शंका व्यक्त गरे। चीनमा पेय पदार्थका बोतलहरू र विभिन्न विज्ञापन अभियानहरूमा एम्बाप्पेको तस्बिर प्रयोग गरिएको थियो। उनले भने, “विश्वकपका बेला उनले गरेका व्यावसायिक प्रायोजन र ठूला विज्ञापन अभियानहरूलाई हेर्दा चीनमा उनको ठूलो प्रभाव रहेको देखिन्छ।”